Zaligverklaring Paus JP II

Leave a comment Standaard

Op het feest van de goddelijke barmhartigheid

02-04-2005: Paus Johannes Paulus II sterft in het Vaticaan op de zondag van het feest van de Goddelijke Barmhartigheid.

01-05-2011: Op de zondag van het feest van de Goddelijke Barmhartigheid de ritus van de zaligverklaring van Paus Johannes Paulus II, wordt gecelebreerd door Paus Benedictus XVI op het Sint Pietersplein in het Vaticaan.

Paus Benedictus XVI heeft begin dit jaar het decreet ondertekend voor de zaligverklaring van Paus Johannes Paulus II. De ritus van de zaligverklaring zal op 1 mei zal plaatsvinden. Dit jaar is het op zondag 1 mei het feest van de Goddelijke Barmhartigheid. Dit feest werd door Paus Johannes Paulus II zelf ingesteld, bij gelegenheid van de heiligverklaring van Zuster Faustina in het Heilig Jaar 2000.

Het feest wordt gevierd op de eerste zondag na Pasen; Beloken Pasen.

Voor deze plechtigheid worden tienduizenden Polen verwacht. De tombe met het lichaam van Paus Johannes Paulus II, nu nog in de crypte van de St. Pietersbasiliek, krijgt een plaats in de basiliek zelf, net als die van de andere Pausen die zalig of heilig verklaard werden. De zaligverklaring van de Poolse Paus is mogelijk dankzij de erkenning van de onverklaarbare genezing van de Franse religieuze Marie Simon-Pierre, die leed aan de ziekte van Parkinson.

Vgl. bron: http://www.rkdocumenten.nl/rkdocs/index.php?mi=680&nws=1207

Paasvieringen

Leave a comment Standaard

Witte Donderdag 21 april, om 19.30 uur: in de kerk van Geulle Witte Donderdagviering voor hele cluster.

Goede Vrijdag 22 april, om 15:00 uur: kruisweg in alle drie de kerken van Bunde, Geulle en Moorveld.

Goede Vrijdag 22 april, om 19.30 uur: in de kerk van Moorveld Goede Vrijdagplechtigheid voor het hele cluster.

Paaszaterdag 23 april, om 19.30 uur: in de kerk van Bunde Plechtige Paaswake voor het hele cluster.

Zondag 24 april, Eerste Paasdag, H. Missen om 10:00 uur in Geulle, om 11:30 uur in Moorveld en in Bunde.

Maandag 25 april, Tweede Paasdag om 11:30 uur H.Mis in Bunde.

WJD Madrid

Leave a comment Standaard
WJD  2011

In augustus 2011 vinden in Madrid de internationale Wereldjongerendagen plaats. De Limburgse Bedevaarten verzorgt de twee reisinitiatieven van het bisdom Roermond.
Met het bisdom Roermond op weg naar Madrid om een paar onvergetelijke weken te beleven, samen met honderdduizenden andere jongeren uit het bisdom en de wereldkerk, samen met de Heilige Vader! Vanuit Limburg worden twee geheel verzorgde reizen naar de Wereldjongerendagen in Madrid georganiseerd. De eerste optie die je kunt kiezen is een drieweekse reis per bus door Frankrijk en Spanje met deelname aan het voorprogramma in Avila en vervolgens de WJD zelf. Optie twee is een Retourtje WJD: een 12-daagse reis per vliegtuig rechtstreeks naar het wjd-voorprogramma en aansluitend de echte Word Youth Days in Madrid.

Of neem contact op met het bureau van de Limburgse Bedevaarten, tel: 043 – 3215715, e-mail: info@bedevaarten.com (bron: http://www.bedevaarten.com)

pastoor Geudens

Al had ik elke fout

Comment 1 Standaard

Ter ere van Theresia

1. Al had ik elke fout, elke misdaad bedreven, dan nog behield ik steeds hetzelfde vertrouwen. Want ik weet al te goed dat die hoeveelheid aan fouten een druppel blijkt te zijn die in een vuur verdwijnt. (bis)

2. Geef me een hart dat brandt, dat verteerd wordt van liefde, een hart tot steun en kracht dat altijd blijft branden, dat altijd mij bemint, tot in mijn zwakheid mij liefheeft, dat steeds over mij waakt, bij dag, bij nacht mij leidt. (bis)

3. Nooit eerder was een mens zo vervuld door de liefde dat hij zijn leven gaf, mij zozeer beminde. Geen mens dan Hij alleen, mijn God, die mens werd op aarde en die geleden heeft, mijn broeder en mijn Heer. (bis)

4. Al wat wij doen voor U, zelfs de mooiste der daden, is werkelijk wat waard, wanneer het de liefde van uw Hart uit kan stralen. Dus mijn doen en mijn laten, ik leg het in uw hart dat steeds van liefde brandt. (bis)

5. Ach, niemand is in staat heel uw wet na te leven. Maar levend als uw kind, ontvang ik uw zegen en zo ben ik in staat U heel mijn leven te geven. Mijn heiligheid zijt Gij, uw liefde leeft in mij.

6. Nooit eerder was een mens zo vervuld door de liefde dat hij zijn leven gaf, mij zozeer beminde. Geen mens dan Hij alleen, mijn God, die mens werd op aarde en die geleden heeft, mijn broeder en mijn Heer. (bis)

7. Al had ik elke fout, elke misdaad bedreven, dan nog behield ik steeds hetzelfde vertrouwen. Want ik weet al te goed dat die hoeveelheid aan fouten een druppel blijkt te zijn die in een vuur verdwijnt. (bis)

Bron: http://www.youtube.com/watch?v=EHHJFTOGpLM

Waarom lijden?

Leave a comment Standaard

De vastentijd is een uitnodiging om na te denken over onszelf en ons eigen bestaan. Vooral ook een stilstaan bij God die ons het leven geschonken heeft. De vragen die het leven oproept, vooral bij ziekte en dood, nodigen ons daartoe steeds weer uit. Ook Jezus werd daarmee geconfronteerd, zo horen we in het Evangelie. De opwekking van Lazarus uit het graf is dan ook meer dan zomaar een gebeuren. Het bereid ons voor op Jezus’ sterven en verrijzen. Hij werd gezonden om ons mensen het leven te geven en wel in overvloed. Dit deed Hij door voor ons te sterven. Ja, Hijzelf is de Verrijzenis en het Leven. De dood kan dit niet meer teniet doen.

Een vraag die ons mensen telkens weer op de lippen ligt is: “waarom toch het lijden?” En hoe we ook zoeken, een antwoord laat zich nauwelijks in woorden vatten. Wel laat Jezus in het evangelie van vandaag zien dat lijden en sterven een betekenis hebben. Ons christelijk geloof laat zien dat lijden ‘n realiteit is ook in het leven van gelovige mensen. En – en nu komt het – als het lijden er toch is, hoe kunnen we dan het meest waardig met dat lijden in ons leven omgaan? Hoe kunnen we dan nog troost vinden, hoe kunnen we zo’n moeilijke situaties uithouden, hoe kunnen we verlichting vinden of brengen?

Met ‘afscheid nemen’ worden we al van jongsafaan geconfronteerd. De pasgeboren baby verlaat de warmte en intimiteit van de moederschoot, het vierjarige kind gaat naar school, weliswaar aan de hand van moeder, maar toch! En als de eerste dag komt dat het kind alléén naar school gaat, dan staat de moeder doodsangsten uit: ‘Hoe zal het gaan?’. Om de angst wat te milderen en het vertrouwen te sterken zal ze misschien een beroep doen op de Engelbewaarder die met haar kind meegaat. Maar ze voelt aan dat het leven gaat veranderen.

Leven is ‘afscheid nemen’ en weer verdergaan; van het begin tot het einde. Zo gaat het wanneer iemand met wie je samengewerkt hebt, plotseling naar elders verhuisd. Zo gaat het wanneer kinderen de lagere school verlaten en naar de middelbare school gaan, wanneer ze gaan trouwen, of wanneer ze het huis uitgaan, wanneer er kleinkinderen komen, wanneer opa of oma sterft, wanneer kinderen volwassen worden, wanneer je eigen vader of moeder sterft, tenslotte wanneer we zelf sterven…

Leven en sterven horen in een vreemde mengeling bij elkaar. Op ieder ogenblik voelen we dat het leven ons kan ontsnappen. We hebben het niet volledig in eigen hand, ook al streven we ernaar de geluksmomenten vast te houden.

Een christen is sterfelijk zoals ieder mens dat is. Het geloof in Christus is voor hem dan ook niet een vrijbrief om van lijden en dood bespaard te blijven. De opwekking van Lazarus is hiervan een teken; een teken van hoop voor ons allemaal; op een leven dat niet wordt teniet gedaan, maar dat nieuw gemaakt wordt.

Rond ziekte en dood biedt het geloof ons troost, ook al blijft het een harde werkelijkheid. Ook Christus is in Zijn menselijke gevoelens ten diepste getroffen door het sterven van Zijn vriend Lazarus en door het grote verdriet van Martha en Maria. Toen Jezus hen zag huilen, en het graf bezocht, doorliep Hem een huivering, zo staat in het Evangelie. Toch is de opwekking van Lazarus niet alleen een menselijk gebaar van medelijden: de dood en de opwekking van Zijn vriend hebben een veel diepere betekenis voor ons allen. Zij verwijzen naar de dood en opstanding van Christus zelf. En wie in Hem gelooft zal eeuwig leven bezitten, ook al is hij gestorven. Zo belooft Gods Woord.

Toen Jezus in Betanië aankwam, was Lazarus al vier dagen dood. Martha beleed haar geloof in de uiteindelijke verrijzenis. Maar zij wist nog niet dat Jezus een gestorvene kon opwekken tot leven. Ja, tot teken voor Zichzelf: de nakende Verrijzenis en het komende eeuwige Leven.

De verrijzenis begint daar wanneer wij geloven in Jezus, de Messias, de Verlosser, de Zoon van God. Dan hebben wij het eeuwige leven reeds in ons. De natuurlijke dood kan dit niet meer teniet doen. Christus is ons leven. De dood heeft geen vat meer op ons als wij leven in Christus. Het sterven is voortaan een mysterievolle overgang naar een ander leven: naar het ware en eeuwige leven bij God. Die overgang geschiedt in de kracht van de heilige Geest. Als we vanuit God durven leven, werkt dezelfde heilige Geest in ons, ook in ons sterven en verrijzen naar God toe…

Als wij leven ‘naar de geest’ en niet ‘naar het vlees’, zoals Paulus ons waarschuwt dan getuigen wij van Christus’ Verrijzenis. Dat is het bewijs van onze toekomstige verrijzenis, in de kracht van God, tot nieuw leven in God; Vader, Zoon en Heilige Geest.

Pastoor Geudens