Archiefconglomeraat J.A.A. Leechburg Auwers, 1938-2009

Leave a comment Standaard

Jan Leechburch Auwers

Inhoud: Jan Antonius Adrianus (Jan) Leechburch Auwers (*1922) speelde een belangrijke rol binnen de Rooms Katholieke Partij Nederland. Daarnaast was hij actief binnen een groot aantal Rooms-Katholieke bewegingen, als de Stichting ‘Vrouwe van alle Volkeren’, de Stichting voor het Recht op korrekt-Katholieke Pers en publiciteit in Nederland, de Militia Jesu Christi, de Thomas More Stichting en de Titus Brandsma Stichting.

Deze collectie heeft betrekking op het persoonlijk archief van Leechburch Auwers, het archief van de ‘Vrouwe van alle Volkeren’-cultus en de archieven van samenhangende religieuze en politieke organisaties.

De inventaris van de collectie is als volgt opgebouwd:

1. Stukken betreffende religieuze onderwerpen
1.1. J.A.A. Leechburch Auwers
1.1.1. Ingekomen en kopieën van uitgaande stukken (inventarisnrs. 1-61)
1.1.2. Documentatie (inventarisnrs. 62-89)
1.2. Stichting secretariaat Vrouwe van alle Volkeren (1970-1997)
1.2.1. Ingekomen brieven en kopieën van uitgaande brieven (inventarisnrs. 90-97)
1.2.2. Stukken betreffende de devotie (inventarisnrs. 98-130)
1.2.3. Documentatie (inventarisnrs. 131-154)
1.2.4…

View original post 216 woorden meer

For Blessed Pope Paul VI

Leave a comment Standaard

Contemplative in the Mud

Pope-Paul-VI-1970Today is the first memorial day of Blessed Pope Paul VI, beatified less than a year ago by Pope Francis.

Since before my reception into the Catholic Church (from a Protestant background), Pope Paul has been my favourite pope – or at least my favourite pope after the age of the Church Fathers. He walked that line where one is both completely doctrinally faithful and in favour of the radical poverty, peace, and friendship of the Gospel. He suffered deeply and greatly, and all “sides” disliked him. He loved contemplative saints. He elevated Saints Teresa of Avila and Catherine of Siena to be Doctors of the Church – the first women to be given the title and two of the main inspiratons for this blog. He also canonized John of Ávila, one of the main inspirations for this blog.

But of course, Pope Paul’s broadest legacy is the question: What, Church…

View original post 607 woorden meer

Kardinaal Müller fileert kamp-Kasper

Leave a comment Standaard

door  KN

Kardinaal Müller fileert kamp-Kasper

Aan citaten uit de grote toespraak die de prefect voor de Congregatie voor de Geloofsleer heeft gewijd aan het verschijnen in het Duits van het belangrijke boek Dieu ou rien van kardinaal Sarah, hebben we al eerder aandacht besteed.

Inmiddels is de hele tekst van kardinaal Müller vrijgegeven, waarin hij enige weken voor de gezinssynode ongenadig uithaalt naar wie de vaste leer van de Kerk inzake huwelijk en gezin willen versoepelen. De Duitse kardinaal spaart zijn eigen landgenoten daarbij niet. Hij vindt Duitsland wel de laatste natie die binnen de Kerk een arrogante houding mag aannemen, al helemaal niet tegenover de arme, maar vrome en geloofsijverige Afrikaanse Kerk. Hieronder de vertaling van een lang fragment uit Müllers lezing, die de context geeft van zijn dramatische waarschuwing geen nieuw “noodlotsjaar” 1517 te creëren.

Deconstrueren en relativeren

“Alleen een duurzame herevangelisatie”, aldus kardinaal Müller, “met alle apostolische vrijmoedigheid en ijver kan de verschaling van het christendom in Duitsland tegengaan; maar in plaats daarvan verklaart men probleemblind de H. Communie voor burgerlijk gehuwden, die in een kerkelijk nog geldige echtverbintenis leven en de erkenning van homoseksuele relaties tot centrale thema’s van een pastoraal van de toekomst. En de activiteiten zijn verbazend. Met alle middelen wordt geprobeerd exegetisch, historisch, dogmatisch-historisch en met verwijzing naar psychologie en sociologie de katholieke huwelijksleer, die voortvloeit uit de leer van Jezus, te deconstrueren en te relativeren, alleen maar opdat de Kerk maatschappijconform mag schijnen en de genoemde doelen bereikt worden.”

Kerkelijke prestigekwesties

“Wie de leer van de Kerk trouw blijft, wordt publicitair bestreden en zelfs belasterd als tegenstander van de paus, alsof niet de paus en alle bisschoppen in gemeenschappelijkheid met hem getuigen zijn van de geopenbaarde waarheid, die tot trouw beheer aan hen is overgedragen, om die niet door mensen tot de menselijke maat af te laten zakken. Het kan zelfs in dit klimaat van Duits opeisen van leiderschap voor de hele Wereldkerk dan wel eens voorkomen dat een prefect van de Congregatie van de Geloofsleer door een lekenfunctionaris of een professor via een boulevardblad een lesje over het katholieke openbaringsbegrip geleerd krijgt. Men zou apostolische vrijmoedigheid en gelovig zelfbewustzijn aan de dag moeten leggen tegenover de verwoesting van het christelijke mensbeeld en als getuige voor de waarheid van het evangelie van Christus. Men moet zijn krachten niet verspillen aan interne kerkelijke prestigekwesties of zich zelfs tegenover ‘Rome’ als zelfstandige voordoen.”

Dialectisch

“Het Concilie zegt helder dat de Openbaring in Schrift en traditie vervat ligt en door het leergezag getrouw wordt uitgelegd. Maar een nieuwe openbaring die boven het depositum fidei uitgaat, krijgen paus en bisschoppen niet (Lumen gentium 25). De ontwikkeling van de leer betreft haar diepere begrip en kan niet dialectisch met wat met haar in strijd is in een hogere eenheid tot overeenstemming gebracht worden. (Dei verbum 10)”

Onherroepelijke genade

“Het geldige en sacramentele huwelijk is ofwel ontbindbaar ofwel onontbindbaar. Een derde mogelijkheid is er niet. Bij alle gepraat over dialoog en lange processen valt in werkelijkheid een ideologische verkramping niet te miskennen. Tot iedere prijs en al is het ten koste van de waarheid en de eenheid van de Kerk moet kennelijk ten minste in de praktijk een verandering afgedwongen worden. De leer mag voorlopig als theorie blijven bestaan, om de katholieken in Afrika en Azië te sussen, die geestelijk en gevoelsmatig nog niet zo ‘ver’ zijn, terwijl in de pastoraal omwille van de mensen de van God gegeven orde van sacramenten de facto buiten werking wordt gesteld. Deze tweespalt wordt naar God zelf overgebracht, die als goede Schepper en barmhartige Verlosser enerzijds genade en onontbindbaarheid van het huwelijk heeft gegrondvest, anderzijds – geschrokken over de onleefbare consequenties – zijn geboden weer intrekt. De botsing van barmhartigheid en gerechtigheid in zijn wezen dwingt hem zelfs de onherroepelijke genade van het huwelijkssacrament op te schorten om andere huwelijken bij leven van de legitieme echtgenoot toe te staan – geheel in tegenspraak met Jezus, die de ‘hardhartigheid’ van de Farizeeën verantwoordelijk maakte voor de toegeving van Mozes om te scheiden en te hertrouwen.”

Aflatenhandel

“Wat de scheiding van geloofsleer en geloofspraktijk betreft, moeten juist wij in Duitsland goed oppassen en de les van de kerkgeschiedenis niet vergeten. De aflatenhandel is in het noodlotsjaar 1517 de aanleiding geworden tot de protestantse Reformatie en tot de ongewilde tweedeling van het westerse christendom. Niet de leer van Johann Tetzel over de kwijtschelding van tijdelijke zondestraffen was verkeerd, zoals we nu weten, maar hun niet-naleving in de praktijk en het opwekken van een valse schijn. De leraren van het geloof mogen de mensen niet in een valse heilszekerheid wiegen alleen om maar geen aanstoot te geven. En het oorspronkelijke protest van Luther tegen de onverschilligheid van de herders van de Kerk was gerechtvaardigd, omdat men met het heil van zielen geen spelletjes mag spelen, zelfs niet als het doel van het bedrog een goed werk is. Wij mogen de mensen niet bedriegen wat de sacramentaliteit van het huwelijk, zijn onontbindbaarheid, zijn openheid voor het kind en de fundamentele complementariteit van beide geslachten betreft. Pastorale hulp moet het eeuwige heil op het oog hebben en niet allereerst aan de wensen van de mensen tegemoet willen komen.”

>>> www.katholieknieuwsblad.nl/

Seventeen Cardinals Publish New Books Defending the Faith Ahead of Synod on the Family

Leave a comment Standaard

Veritas Vincit: The Truth Shall Prevail

Eleven-Cardinals-Speak-on-Marriage-and-the-FamilySeventeen cardinals have published four (4) important new books defending Church teachings on marriage and the family, ahead of the upcoming Synod of the Family in October.

The new books are:

  • “God or Nothing”, by Guinean Cardinal Robert Sarah, prefect of the congregation for divine worship
  • “Preferential Option for the Family”, by Bishops Aldo di Cillo Pagotto, Robert Vasa, and Athanasius Schneider; with preface by Jorge Arturo Cardinal Medina Estévez of Chile, the Prefect Emeritus of the Congregation for Divine Worship and the Discipline of the Sacraments.
  • “Christ’s New Homeland – Africa: A Contribution to the Synod on the Family by African Pastors”, a collection of essays written by around 11 African bishops/archbishops, 7 of whom are Cardinals including: Robert Cardinal Sarah, Francis Cardinal Arinze, Christian Cardinal Tumi, Théodore Cardinal Sarr, Archbishop Samuel Kleda
  • “Eleven Cardinals Speak on Marriage and the Family”, a collection of essays defending…

View original post 630 woorden meer

Recensie ‘Thomas More – De droefheid van Christus’

Leave a comment Standaard

Indrukwekkende meditaties over het Lijden van de Heer van de hand van de Engelse martelaar, de heilige Thomas More (1477-1535)

BOEKBESPREKING

Door Jan Leechburch Auwers

De droefheid van Christus tot aan zijn gevangenneming. – Meditaties die de heilige Thomas More schreef toen hij in de Tower te Londen gevangen zat.

“Moeten wij ons niet schamen dat wij op een zó beslissend ogenblik met zulke dwaze geestesgesteldheid en met zo’n lichaamshouding God smeken, Hem vergiffenis vragen voor onze vele grote zonden en de eeuwige folteringen door gebeden proberen af te wenden?”

“Gaap dan, rek u uit, nies, spuw achteloos en risp de walmen van uw overdaad op. Gedraag u tenslotte op zulke wijze door uw mimiek, uw stem, uw gebaren en door heel de houding van uw lichaam, dat Hij duidelijk merkt dat u, terwijl u Hem aanspreekt, in de geest met andere dingen bezig bent. Nu, welk gunstig gevolg verwacht u van een dergelijke smeekbede?”

Zo realistisch typeert Thomas More onze slordigheid bij het bidden, de vaak voorkomende totale onzorgvuldigheid, als wij proberen te bidden. Zelf zal hij het wel heel anders gedaan hebben, ‘digne, attente ac devote‘ – op waardige wijze, met aandacht en toewijding – zoals gezegd wordt in het persoonlijke voorbereidingsgebed voor de kerkelijke getijden. Thomas More was opgesloten in de gevangenis, omdat hij trouw was aan zijn rooms-katholiek geloof. Gehuwd, drie dochters, had hij het maatschappelijk ver geschopt: hij was parlementslid geweest en rechter, bekleedde vele functies en was tenslotte tot de voor een leek hoogst bereikbare positie opgeklommen, namelijk die van Lord-kanselier, direct raadgever van de koning. Maar deze – Hendrik VIII – had zichzelf aan het hoofd van de Engelse Kerk gesteld. In mei 1532, daags nadat de clerus van Engeland definitief de koning als algeheel leider van de Kerk in hun land had erkend, vroeg Thomas More ontslag van al zijn functies en werd hij in de kerker, in de Tower van Londen, opgesloten.

In de inleiding van het boek wordt een goede tijdschets gegeven. Vervolgens een toelichting op de tekst van het boek. Daarna nog de teksten van twee grafschriften. En dan (van blz. 30 t/m 164): de beschouwing van Thomas More; ‘over de droefheid, de moeheid, de angst en het gebed van Christus, voordat Hij gevangengenomen werd’. Een wonderlijk mooie, diep doordachte, persoonlijk doorleefde, raak getypeerde meditatie over alles was Jezus moet hebben meegemaakt, gedaan en gebeden, tot de Vader gesmeekt, bloed en tranen vergoten, op de grond gelegen, in het stof rondgekropen, weer opgestaan en weer gevallen, door Judas verraden, alles vooruit wetend, naar Zijn drie meest uitverkoren apostelen gegaan en hun medeleven en gebed gevraagd, weer teruggekeerd naar dezelfde plek, zich geheel overgevend aan de Wil van de Vader, en dat alles in diepste en onbeschrijfelijke smart.

Ik heb de tekst met grote bewondering en aandoening gelezen. Ik moest ook denken aan de zalige Pater Titus Brandsma die eveneens zonder enig document ter beschikking te hebben in de gevangenis van Scheveningen een levensgeschiedenis schreef van de heilige Theresia van Avila. Zo had ook Thomas More alleen zijn geheugen, zijn vroomheid, zijn kennis van de Schrift, heel zijn innerlijk ter beschikking om dit zeer waardevolle boek over Jezus’ doodstrijd in de Hof van de Olijven te schrijven. Bij de gevangenneming van Jezus eindigt plotseling het boek met de vermelding: ‘Toen Thomas More hier gekomen was, werd hem alle schrijfgerei afgenomen. Hij werd strenger dan tevoren gekerkerd’. Op 6 juli 1535 werd hij nabij de Tower te Londen onthoofd. In 1935 werd hij door Paus Pius XI heilig verklaard.

Ik had deze bespreking het liefst aan het begin van de vastentijd willen plaatsen in ons blad, maar het is en blijft te allen tijde een zeer aanbevelenswaardig boek. Heeft Christus zelf niet na Zijn verrijzenis gezegd: “Moest de Messias dat alles niet lijden om in Zijn glorie binnen te gaan?”

Ik zou dit waardevolle, unieke werkje van de heilige Thomas More gaarne in handen willen zien van al onze lezers.

Bestel het nu direct. Stel het maar geen dag uit; de voorraad is beperkt. U zult er zeker spijt van hebben, als u zou worden meegedeeld: ‘Helaas uitverkocht’. Hier volgen nog de exacte gegevens: De droefheid van Christus tot aan zijn gevangenneming; ISBN 90.6257.162.X – Uitgeverij De Boog, Herenstraat 41, 3512 KB Utrecht. Verschenen in de Arco Reeks; 164 bladz.; prijs 6,50; tel./fax 020 – 416 00 19. E-mail: info@deboog.nl

Website Jan Leechbruch Auwers

Bron: www.deboog.nl