Pater Daniel: ‘De grote schande van de Amerikaanse en westerse pers’

Leave a comment Standaard

Syrië, vrijdag 24 februari 2017

download-1Goede Vrienden,

Vorige woensdag was het dertig jaar geleden dat de Congregatie voor de geloofsleer de instructie “Donum vitae” uitgaf. Met heldere principes worden hierin het leven en de waardigheid van de mens verdedigd, wat evenwel door menig gezaghebbende toen werd afgewezen. Inmiddels is de moderne maatschappij nog dieper aan het wegzakken in het moeras van een doodscultuur. Er is nood aan mensen met een gezond inzicht, een goed hart en een sterke ruggengraat om weerstand te bieden en een cultuur van het leven op te bouwen.

In Syrië blijven IS en al Nusra erg actief al kan het leger steeds meer gebied beveiligen. Of willen sommige grootmachten dit land met behulp van de terroristen door een lange oorlog geheel uitputten? Ze zullen de weerstand van het volk niet kunnen breken. Ook op wereldvlak lijkt de alleenheerschappij van de VS en het westen ten einde te lopen, al blijven de oude machten bijzonder sterk. Rusland zal een hoofdrol spelen in een post-westerse wereld.

P.S. Iedere week komen er wel een of meer e-mails van mensen die vragen of ze deze berichten mogen ontvangen. Deze week kwamen er niet minder dan 61 e-mails van mensen die vroeger deze berichten onrechtstreeks ontvingen en nu vragen om zelf op de lijst te mogen staan en rechtstreeks berichten te ontvangen. Graag gedaan. Ik hoop dat ik ze er allemaal netjes bijgevoegd heb. Zoniet, laat het maar weten.

Van harte, Pater Daniel


Uit het leven van de gemeenschap

Tijdens de eerste helft van de week hadden we nog te lijden onder een koudegolf met het nare gevolg van bevroren waterleidingen in de nieuwbouw. Oud nieuws voor jullie, telkens nieuw voor ons. Een gast uit Libanon die twee dagen bij ons verbleef vooraleer hij naar Aleppo vertrok om daar te helpen, hebben we in de refter te slapen gelegd bij het houtvuur, om te vermijden dat hij verkleumd van de kou zou moeten vertrekken. De tweede helft van de week was het weer iets zachter en vooral, de zon scheen ’s morgens heerlijk. Een andere gast, een jonge Fransman kwam een week om zich voor te bereiden op het doopsel. We hebben de eerste stappen in het geloof met hem kunnen zetten. Voor ons, die het christelijk geloof met de moedermelk hebben meegekregen is het een onbekend gegeven: een gewone westerling die geen weerstand heeft tegen het christelijk geloof maar er ook geen enkel contact mee gehad heeft, noch van zijn ouders, noch van zijn opvoeding, noch van zijn omgeving. Zelf zegt hij laconiek: “c’est la France”. Was Frankrijk niet “de oudste dochter van de Kerk?”. Tenslotte hebben we de avond voor zijn vertrek hartelijk afscheid gevierd. We zouden met de fraters pannekoeken bakken op het houtvuur. Het plezier van de hele onderneming was minstens even aangenaam als het eten zelf. De pannenkoeken waren eerder kleine aangebrande broodjes en… ze waren eetbaar.

Gedurende het tweede deel van de week was het tijdens de lange voormiddag erg aangenaam werken op het terrein. De zon geeft heerlijke warmte en daar hoeven we niets voor te doen. In de late namiddag, de avond, ’s nachts en ’s morgens is het wel echt koud. Dan hebben we ons houtvuurtje, maar daarvoor moeten we op het terrein flink wat hout zoeken en zagen. Ondertussen wel bereiden we ons voor op de grote vasten.

De grote schande van de Amerikaanse (en westerse) pers

Volgens Stephen Kinzer zal de berichtgeving over de oorlog in Syrië de geschiedenis ingaan als “een van de meest beschamende episodes in de geschiedenis van de Amerikaanse pers”, aldus het opinie-artikel The media are misleading the public on Syria in de krant Boston Globe, 18 februari 2017. Neen, deze man is geen voorvechter van een anti-Amerikaanse beweging en geen vertegenwoordiger van een alternatieve pers, maar een sterreporter van The New York Times. Hij doceert journalistiek en buitenlands beleid aan de Northwestern University van Chicago. Hij is een voorbeeld van een gewone, goede kritische journalist. De selectieve manier waarop de Amerikaanse en westerse pers berichten, vindt hij verontrustend. “De media misleiden het publiek over Syrië”. Vooral de nieuwsberichten over Aleppo neemt hij op de korrel. “Gematigde rebellen” die Aleppo hadden “bevrijd” blijken in werkelijkheid wreedaards te zijn, die de bevolking terroriseerden, op brutale en niets ontziende manier zodat de bevolking het Syrische leger als echte bevrijders verwelkomde. De meeste Amerikaanse (en westerse) media berichten precies het omgekeerde van wat er echt aan het gebeuren is. Van de mensen wordt verwacht dat zij hopen op een overwinning van een oprechte coalitie van Amerika, Saoedi’s, Turken, Koerden en de ‘gematigde oppositie’. Dit vindt hij onzin. Hij is mild voor het Amerikaanse volk, dat niet beter weet. De schuld van deze leugens ligt bij de media. De berichten worden geschreven in de redactielokalen in Washington en journalisten gaan hun informatie halen bij het Pentagon, het ministerie van buitenlandse zaken, het Witte Huis en de “experts” van denktanken. Van al Noesra wordt gezegd dat het rebellen en “gematigden” zijn maar niet dat het al Qaida is. Saoedi-Arabië zou “vrijheidstrijders” steunen terwijl het in werkelijkheid de hoofdsponsor is van IS. Ondertussen wordt al wat Rusland, Iran of Syrië doen, als negatief beschreven. En het is deze leugenachtige, officiële berichtgeving die de situatie in het Midden-Oosten verergert. De onwetendheid van het Amerikaanse volk is niet groter dan die van andere volken maar wel veel gevaarlijker, want ze heeft gevolgen voor een interventie. Wanneer een man met zulk gezag op deze wijze schrijft, mogen we aannemen dat de kloof tussen de waarheid en de berichtgeving over Syrië in de mainstream-pers zo groot geworden is het ze hopelijk onhoudbaar wordt. De erkenning van de waarheid zal Syrië helpen op zijn weg naar vrede.

Misleidende gevoeligheden

In het westerse “correcte” denken op maatschappelijk en politiek gebied blijven enkele grote gevoeligheden leven. Een daarvan betreft de Syrische president en het Syrische leger. Je moet vooral ieder positief woord in hun richting vermijden. Zelfs journalisten die nu stilaan de gruwelen van de terroristen schoorvoetend erkennen, voelen zich nog altijd verplicht er bij te voegen dat “het Syrische regime” een vreselijke dictatuur is. Als ze dat niet doen, komt heel hun artikel ongeloofwaardig over, want “iedereen weet dat” (behalve de Syrische bevolking zelf!). De media zijn er in geslaagd om de Syrische president als de echte zondebok af te schilderen, zonder dat daarover kritisch wordt nagedacht. Een zondebok is iemand die door iedereen wordt verafschuwd en waar niemand persoonlijk contact mee heeft. Om dat levendig te houden krijgen we op cruciale momenten van die nep-rapporten zoals onlangs van Amnesty International over de gevangenis hier in de buurt. En voor een journalist lijkt het heerlijk te zijn iemand te kunnen afschilderen als een bewonderaar van de Syrische president. Die man is dan voor goed afgebrand. Daar is geen verdere commentaar meer bij nodig.

Bij het bezoek van onze Belgische delegatie met parlementariërs en journalisten aan Syrië hebben ze ook ons klooster bezocht, zoals we eerder vermeld hebben. Het was toevallig een zonovergoten morgen. De journalist van onze VRT wilde een interview. En wat was de eerste vraag? Luister: Jij bent een fan van Assad? En ziehier ongeveer hetgeen ik heb gezegd, aangevuld met wat ik wilde zeggen: Als ik openlijk zeg dat ik er tegen ben dat onze Belgische premier Michel door terroristen wordt vermoord, ben ik dan een fan van Michel of een geheim agent van het “Belgische regime”? Ik ben een christen en christenen behoorden altijd tot de meest loyale burgers in de maatschappij, zelfs in het Romeinse Rijk, maar ze werden daarvoor niet beloond. Zij kregen de schuld van al wat er misliep, omdat ze met de afgodenverering niet wilden meedoen. Welnu, de Syrische regering is een volkomen wettig gekozen regering en de president wordt door alle lagen van de bevolking meer dan ruimschoots gedragen. Wat is het probleem als men het wettig gezag erkent en verdedigt, ook al heeft het zijn eigen gebreken en onvolmaaktheden? De tweede vraag ging dan over de Syrische burgeroorlog, waarbij ik nog eens probeerde uit te leggen dat er nooit een burgeroorlog van binnenuit geweest is en ook niet zal komen. Van buitenaf wordt geprobeerd een zogenaamde burgeroorlog uit te lokken. Kortom, voor de VRT wellicht een “onbruikbaar” interview. Het is, meen ik ook (nog) niet uitgezonden.

Een tweede gevoeligheid betreft Rusland en zijn president. Ook in hun richting laat je best openblijk geen enkele waardering merken of al wat je zegt wordt als “gekleurd” en “eenzijdig” afgewezen. Je moet het huidige Rusland zien met alle misdaden van het verleden, dan pas kom je objectief over. Dan kun je ook de huidige “politiek correcte” mening steunen: Rusland is de grootste bedreiging, staat klaar om de Baltische staten binnen te vallen, is de schuld van de ellende in Oekraïne en heeft brutaal de Krim geannexeerd… Dat de NAVO tegen zijn belofte in alle landen van het voormalige Warschaupact heeft “geannexeerd” alsook enkele voormalige Sovjetrepublieken en delen van Joegoslavië, wordt niet gezegd. Dat ze een staatsgreep gepleegd hebben in Oekraïne wordt ook verzwegen. En dat de prins van Kiev, Vladimir in de 10e eeuw op de Krim werd gedoopt wat het begin werd van het christelijk Rusland is al lang vergeten. Als de NAVO zich nu agressief op de stoep van de voordeur van Rusland wil neerzetten is het nogal logisch dat Rusland reageert!

Misschien heeft de “officiële” westerse afkeer van Rusland of de russofobie, een diepere grond dan het verlangen naar een militaire overheersing, namelijk een diep ingewortelde jaloezie die uiteindelijk tot geweld leidt (met een knipoog naar René Girard, in Frankrijk gedurende heel zijn leven afgewezen en nu, na zijn dood geprezen als de “meest originele denker van de laatste honderd jaar”!). Het sterke Rusland met zijn gigantische energiebronnen en zijn top-technologie, herrezen uit het puin (en het ongekende goede) van de Sovjet-Unie, wordt voor het zwakke westen ondraaglijk. Bovendien respecteert Rusland, in tegenstelling tot het hele westen, in de Syrische oorlog het internationaal recht en het charter van de UNO. In de geopolitiek heeft het nu de leiding, die het ruimschoots verdient. Rusland lijkt ook de enige grootmacht die zelf trouw blijft aan zijn christelijke waarden en de christenen daadwerkelijk beschermt. Ongeveer 200 gebouwen, die tijdens het communisme staatseigendom geworden zijn, werden al terug overgedragen aan het Russisch orthodox patriarchaat en vele honderden gebouwen zullen nog volgen. Het voormalige “museum van het atheïsme” in St Peterburg dat vanaf 1937 het “museum van geschiedenis en kunst” werd, wordt nu teruggegeven aan de orthodoxe kerk en in zijn oorspronkelijke waardigheid hersteld, namelijk als indrukwekkende kathedraal van St Jakob, de derde grootste van Europa (na St. Pieter in Rome en St. Paul in Londen). Het is precies het omgekeerde van wat er in heel het westen gaande is.

Het wordt tijd dat het westen zich bevrijd van zijn dodelijke fantasieën (o.a. over Syrië) en zijn even verwoestende ideologieën los van de werkelijkheid (globalisatie, nieuwe wereldorde, multiculturalisme, landen zonder grenzen en mensen zonder identiteit). Ideologieën sterven, de werkelijkheid blijft. Terwijl in onze landen de opening gevierd wordt van een nieuwe mega-dancing of een mega-winkelcentrum, wordt in Rusland een nieuwe kathedraal ingewijd of de iconostase van een nieuwe kerk. In plaats van een agressieve jaloezie te voeden, zouden we eerder beschaamd moeten zijn. Ja, van het goede in Syrië en in Rusland kunnen we nog heel veel leren, tot spijt van wie het benijdt.

 

De capitulatie van Trump?

De verkiezingsoverwinning van Donald Trump gaf ons grote hoop terwijl anderen zich blauw ergerden. Doorheen zijn impulsieve en soms botte uitspraken konden we merken dat hij de vernietigende nieuwe wereldorde niet wilde dienen, dat hij de uniepolaire wereld waarbij Amerika tegen alle internationaal recht in willekeurig landen kon ontwrichten voor eigen politieke belangen, niet genegen was. Hij bleek naar samenwerking met andere grootmachten te willen streven in plaats van provocatie en de agressie steeds meer op te drijven. De NAVO noemde hij bij haar naam: een verouderde instelling. Zij had al een kwart eeuw moeten opgedoekt zijn, nl. toen het Warschaupact ontbonden werd. Juist toen zijn de VS begonnen hiervan een oorlogsmachine te maken. Hij juichte de Brexit toe. Hij schold de grote nieuwsankers uit voor leugenaars. Hij zou het menselijk leven verdedigen vanaf de ontvangenis. En dit laatste heeft hij ook gedaan, zoals we al vermeld hebben. Geen geld meer om abortus te promoten. Prima. Al de rest schijnt nu plots op losse schroeven te komen. Wij hadden gehoopt dat de opbouw van de “nieuwe wereldorde” als een soort “Vierde Rijk van het ultra liberale fascisme” (Jean-Yves Jézéquel, Bilan de la situation en Europe, mondialisation.ca, 23 februari 2017) met Trump zou stilvallen om  plaats te maken voor een meer  rechtvaardige wereld. Van deze nieuwe politiek zou Michael Flynn, adviseur voor de nationale veiligheid de centrale figuur zijn. Hij moest echter al op13 februari ontslag nemen. In de overgangsperiode, vlak voor dat de nieuwe president aantrad had hij blijkbaar een vriendschappelijk telefoongesprek met de Russische ambassadeur Sergey Ivanovich  Kisleya over het eventueel opheffen van de sancties. De CIA maakte er een soort misdaad van staatsspionage van. En Trump aanvaardde het ontslag. Daarna gaven toppolitici van de administratie Trump allerlei verklaringen, tegengesteld aan de vroegere uitspraken van Trump. De VS zouden een trouwe bondgenoot blijven van de NAVO, Rusland wordt verantwoordelijk geacht voor de onrust in Oekraïne, moet de Krim teruggeven en van samenwerking lijkt er geen sprake meer te zijn. Ondertussen is de NAVO een waanzinnige oorlogsvoorbereiding tegen Rusland aan het opbouwen, ook met kernwapens, zoals nooit voorheen (Manlio Dinucci over de “gewapende vredesduiven” van Europa: https://ilmanifesto.it/le-colombe-armate-delleuropa/). En zo kan senator John McCain, de uitgesproken verdediger van de IS én van een oorlog tegen Rusland, illegaal zijn vrienden komen bezoeken in Syrië en Irak. We zijn geen politiek analist en willen er ons niet in verdiepen (zie volgende paragraaf). We stellen ons slechts een aantal vragen. Zijn er in het Pentagon en de inlichtingendiensten zulke grote krachten dat zij de imperialistische overheersingspolitiek kunnen verderzetten? Is Trump onbekwaam of onwillig om zijn beloften na te komen of speelt ook hij het spel van de “nieuwe wereldorde” gewoon mee, met zijn eigen nuances?… We hopen dat er teminste iets mag overblijven van de oorspronkelijke verwachtingen. Als zijn verkiezing een protest was van een groot deel van het Amerikaanse volk dat de corruptie en huichelarij van een elite beu is, dan mogen we hopen dat dit protest niet zal verdwijnen met een eventueel verraad van D. Trump.

Inzicht, hart en ruggengraat

Een halve eeuw geleden schreef paus Paulus VI zijn encycliek Populorum progressio (26 maart 1967). In volle euforie van de “golden sixties” gaf hij flinke kritiek op de consumptiemaatschappij en het liberale kapitalisme, stelde dat de universele bestemming van de aardse goederen vóór het privaat bezit gaat en dat er in plaats van rivaliteit een samenwerking moet komen, als in een gemeenschap van volkeren. Als nieuwe naam voor vrede noemde hij de ontwikkeling. Kortom, hij wees er op dat het gaat om het heil van de mens, van iedere mens, van heel de mens en van alle mensen. Om het gouden jubileum van deze encycliek te vieren hebben de Belgische bisschoppen reeds deze verklaring uitgegeven: Populorum communio, 26 maart 2017. Zij hernemen de inspiratie van de encycliek en vullen deze aan met de tekenen van deze tijd en het huidige kerkelijke leergezag. Zij willen christenen aansporen als verantwoorde burgers te reageren, solidariteit te betonen en de armen te integreren. Zij beseffen dat er achter de façade van democratie dikwijls dictaturen schuilen, geleid door een elite die het belang van enkelen dienen. Een politiek van oorlog en geweld leidt naar een wereldanarchie, terwijl we een gemeenschap van volkeren moeten zijn waarbij respect heerst voor ieder. Dit vraagt een weg van grondige verandering. De moeilijkheid bij deze soms rijke kerkelijke teksten is dat de band met de werkelijkheid niet wordt opgemerkt.

Toen ik eens met verlof was in België kwam een groepje vrome gelovigen na de eucharistieviering naar me toe en een van hen zei: “Het is toch wel erg hé, die houding van de Russen!” Ik voelde het aan alsof ik door de grond zakte. Rusland had juist weer zijn veto gesteld tegen een militaire invasie in Syrië en deze vrome mensen begrepen niet dat het daardoor Syrië van de vernietiging gered had.

Het is niet onze bedoeling om zonder meer commentaar te geven op wat er in de maatschappij gebeurt. We willen bijdragen tot een verantwoordelijkheidszin en tot de opbouw van een samenleving die op gezonde fundamenten gebouwd is. Als christen en als priester richt ik mij uiteraard vooral tot christenen. Ik ben ook fier op het christelijke geloof, het mooiste en rijkste goed op aarde, omwille van Jezus Christus, de Messias van Israël, de Zoon van God en de enige Redder van alle mensen. Ik waardeer evenwel ook verschillende “anders-gelovigen” die zich inzetten voor de waarheid en die de waardigheid van de mensen verdedigen. We trachten “de tekenen van de tijd” te zien en te begrijpen. Een nauwkeurige ontleding van de politiek en geopolitiek laten we aan anderen over. We willen een goed globaal inzicht verwerven om tot enig wijs inzicht en overzicht te komen. Een opstapeling van weetjes leidt nog niet tot wijsheid. Hetgeen gebeurt, beoordelen we vervolgens in het licht van het Evangelie en van de menselijke waardigheid. Wanneer God in de samenleving niet wordt erkend, wordt ook de mens niet in zijn diepe waardigheid erkend. Tenslotte willen we ook aansporen opdat ieder vanuit zijn/haar mogelijkheden zich hiervoor zou inzetten: blijf trouw aan de waarheid, plaats u aan de kant van de verdrukten en onschuldige slachtoffers, huil niet mee met de wolven in het bos om een wereldwijde vernietigende oorlogsmachine te dienen. Mogen er steeds meer mensen komen met een gezond inzicht, een goed hart en een stevige ruggengraat. Zij kunnen zorgen voor de weg van de verandering, waar de Belgische bisschoppen in hun huidige verklaring naar verlangen. Mogen wij actieve bouwers worden van het Rijk Gods op aarde, tot Zijn glorie en tot heil van de mensen.

P.S. 1. Ik wil hier hulde brengen aan de Russische ambassadeur bij de UNO, die deze week geheel onverwachts overleed. Door zijn zesmaal opgeheven arm (vijfmaal gesteund door China) heeft hij verhinderd dat Syrië het lot van Libië zou ondergaan. Heer, neem hem op in uw blijvende Vreugde, waar geen veto geldt voor het eeuwig geluk.

  1. Wij hopen dat de Belgische bisschoppen volgend jaar eveneens een sterke verklaring zullen uitgeven om het gouden jubileum te vieren van de encycliek Humanae vitae, eveneens van Paulus VI, 25 juli 1968. Hiermee zou de dubbelzinnige verklaring met theologische acrobatie van de Belgische bisschoppen (- 1) van 30 augustus 1968 hersteld kunnen worden.

Pater Daniel


Per email ontvangen van Pater Daniel

Matthias Dippel: De 7 wegen naar het eeuwige leven

Leave a comment Standaard

Door de verdrukking naar de Hemel

Boodschappen uit de Hemel van pater Pio

imagethumb1Matthias Dippel wächst in einem kleinen katholischen Dorf auf, wird geprägt von seiner Großmutter und seinen Eltern, die ihm einen tiefen und festen Glauben vermitteln.

Als seine Großmutter stirbt, erbt er von ihr einige “fromme Bücher”, die er kaum beachtet und in einem Pappkarton im Keller verstaut. Einige Jahre später entdeckt er bei Aufräumarbeiten diesen Pappkarton und beschließt, die alten Bücher seiner Großmutter auf den Dachboden zu bringen. Als er die Ziehleiter zum Dachboden herunterzieht und hinauf geht, bricht plötzlich der Pappkarton und alle Bücher fallen auf den Boden.

Er schaut auf den Boden und es geschieht ein Wunder. Er begreift, dass seine Großmutter ihm eine Botschaft gibt. Er begreift, dass er diese Bücher lesen und nicht verstecken soll. Er findet einige Bücher über den heiligen Pater Pio, liest diese und erlebt fast täglich unglaubliche Dinge, die er noch als “Zufälle sieht. Nach…

View original post 234 woorden meer

Priesters en seminaristen in Malta die zich weigeren te schikken naar Amoris Laetitia, worden onder druk gezet

Leave a comment Standaard

Sinds de publicatie van de richtlijnen, hebben verschillende priesters in Malta contact opgenomen met het National Catholic Register, en gezegd dat hun bisschoppen geen geestelijken tolereren die een andere interpretatie hebben dan deze die gepresenteerd werd door de bisschoppen.

Bron: LifeSiteNews
Vertaling: RestkerkNet

Maltese bisschoppen: seminaristen zijn vrij om te gaan

Leave a comment Standaard

Priesterstudenten die zich niet kunnen verenigen met de pauselijke exhortatie Amoris Laetitia (AL) zijn vrij om te vertrekken. Dat heeft aartsbisschop Charles Scicluna van Malta begin deze maand laten weten aan zijn seminaristen.

Tegenover de National Catholic Register bevestigde mgr. Scicluna dat hij heeft gezegd dat “de poort van het seminarie open staat”.

Hard aangepakt

Kerkelijke bronnen beweren tegenover NCR-reporter Edward Pentin dat priesters die de interpretatie van de Maltese bisschoppen van AL niet onderschrijven hard worden aangepakt. De beide bisschoppen van Malta stellen dat hun interpretatie van AL dezelfde is als die van de paus.

Onder voorwaarden

Volgens de nieuwe richtlijnen mogen bepaalde hertrouwd gescheidenen toch de sacramenten ontvangen na een lange periode van onderscheiding, met goed gevormd geweten en als zij zichzelf “in vrede voelen met God”. Deze interpretatie wordt onder meer gedeeld door de Argentijnse en Duitse bisschoppenconferentie.

Verdeeldheid

Deze interpretatie, die door andere conferenties en individuele bisschoppen wordt verworpen, vormt een aanhoudende bron van verdeeldheid in de Kerk. Volgens opponenten zou die onverenigbaar zijn met de leer zoals die altijd gehouden is.

Afwijken niet toegestaan

Verschillende Maltese clerici beweren tegenover NCR dat beide bisschoppen desondanks niet zouden tolereren dat priesters van hun richtlijnen afwijken. Een kleine groep priesters zou deze ‘dissidente’ collega’s intimideren en iedere discussie onmogelijk maken.

Wens van de paus

Op 14 februari vond een ontmoeting plaats tussen aartsbisschop Scicluna en de Maltese priesters. Daarin had hij om begrip gevraagd en dat hij geen andere keuze had dan deze richtlijnen uit te vaardigen. Volgens aanwezigen zou de aartsbisschop hebben gezegd in geweten geen andere keuze te hebben gehad dan de wens van de paus te volgen.

‘Totaal uitgesloten’

Wel had hij toegegeven dat het verkeerd was dat de clerus tevoren niet was geconsulteerd.
Hoewel het niet in de richtlijnen beschreven staat verklaarde Scicluna dat voor betreffende paren tien gesprekken “niet genoeg” waren en dat het “totaal uitgesloten” is dat ze al na één gesprek of korte biecht tot de sacramenten zouden kunnen worden toegelaten.

Bron: Redactie KN


 

Pater Daniël: Van wereldoverheersing naar samenwerking?

Comment 1 Standaard

 Syrië, vrijdag 17 februari 2017

Goede Vrienden,

imageDe speciale UNO-gezant voor het Midden-Oosten Staffan de Mistura is optimistisch. Vorige woensdag zei hij op een persconferentie dat de weg open ligt voor de vrede in Syrië in 2017, omdat het  staakt  het vuren standhoudt. Tevens wees hij de opdeling van Syrië in verschillende zones van de hand als zijnde de slechtste oplossing en de  weg naar nieuwe instabiliteit. Verder hebben de Russische minister van buitenlandse zaken Sergey Lavrov en zijn Amerikaanse ambtgenoot Rex Tillerson elkaar voor het eerst ontmoet op de top van de G 20 in Bonn. Ze waren blijkbaar nog wat onwennig maar het was toch een hartelijke ontmoeting, die de weg kan openen voor een ontmoeting van Putin met Trump en een samenwerking. Hiermee zou Amerika dan kunnen genezen van de dwaze houding waarbij het alles doet om te beletten dat  een andere mogendheid ooit een rivaal zou kunnen worden (de zogenaamde doctrine van Wolfowitz). Tenslotte werd op de NAVO-top van 15 februari in Brussel beslist geen spionagevluchten meer uit te voeren boven Syrië. Terroristen zullen alvast van de NAVO  (hopelijk) geen hulp en informatie meer krijgen. En het Syrische leger blijft vorderingen maken in het beveiligen van het land. Voorlopig gaat de barbaarse strijd van IS en anderen  nog verder, mogelijk met wat minder steun.

We geven wat eenvoudig nieuws uit de gemeenschap en verheugen ons vervolgens over het feit dat het  rapport van Amnesty International over Saydnaya nu vanuit verschillende hoeken als ongeloofwaardig wordt afgewezen.

Pater Daniel

Flitsen uit het leven van de  gemeenschap

Op weg naar de vasten

In de  byzantijnse liturgie wordt de grote vasten voorbereid door vier zondagen met een  rijke liturgie (wat in de oude Latijnse liturgie eigenlijk ook het geval was). Omdat Abouna Georges, de pastoor van de St. Michael in Qâra juist zondags moeilijk kan komen, werd overeengekomen dat hij een dag in de week zou komen en dan de zondagsliturgie vieren. En zo hadden we woensdag een intense byzantijnse dienst. Op zondag vier ik dan de Latijnse liturgie met de nodige Arabische aanpassingen. En zo vieren  wij op oecumenische wijze de katholieke vasten, vanuit de twee bronnen uit oost en west, zoals een mens ook uit twee longen ademt.

Binnen werken

Een nieuwe koudegolf zorgt er voor dat we niet op het terrein kunnen werken, hoewel er nog vele bomen moeten geplant worden. Anderzijds is er werk genoeg dat binnen kan gedaan worden. Het inpakken van kaarsen is een ideaal “bandwerk”. Op een gedrukt sierkaartje met de naam “morgenster”-kaarsen en de  gegevens van de  gemeenschap moet met de hand het aantal kaarsen geschreven worden. Dit gaat samen met de kaarsen in een plastiekzakje, dat met een machientje gesloten wordt (als er elektriciteit is, zoniet met plakband). En zo gaan er 20 zakjes in één grote plastiekzak. Het werk wordt gedaan  in de refter waar het houtvuurtje  voor wat  warme gezelligheid zorgt.

Versterking van ons christelijk leven

Samen met de pastoor van Qâra en enkele jonggehuwden hebben we besloten iedere week samen te komen voor de studie en de meditatie van een Schrifttekst. Het is de bedoeling dat ons christelijk leven ook concreter in de dagelijkse omstandigheden gestalte krijgt en vooral de gehuwden daarmee gesteund worden in het christelijk geloof. Zo hielden we onze eerste samenkomst. Abouna Georges begon met een toelichting op de bekende tekst van het “hooglied van de liefde” van St Paulus in 1 Kor. 13. Het was een aangename uitwisseling, aanmoediging en  versterking, zowel voor ons  als fraters als voor de gezinnen.

Er beweegt iets…

Op 8 februari steeg er een storm van verontwaardiging op vanuit de hele Atlantische pers. Je zou voor minder, zeg. Nu heeft die dictator van Syrië weer verschrikkelijk toegeslagen: 13.000 gevangenen gemarteld en opgehangen! En het lijvige rapport hierover is uitgebracht door Amnesty International, wereldwijd erkend voor zijn verdediging van de waarheid,  waardigheid en rechten van de mens. De openbare opinie die al jaren lang grondig ingelicht is door dergelijke rapporten van de CIA, wist  dit eigenlijk al. Iedereen weet het. Die Syrische dictator, eens een geheel onbekende gemoedelijke oogarts in Londen, die omwille van het sterven van zijn broer president moest worden, werd dank zij de grondige voorlichting van de CIA de meest beruchte dictator op deze aardbol. En CIA kan het weten! Dank zij hen  wist plots  heel de wereld wat die man in Syrië zowat heel de dag doet: zijn eigen volk doodmartelen. Wordt het nu geen hoogtijd dat de internationale gemeenschap ingrijpt en die man uit de weg ruimt tot heil van de wereld en van zijn volk?

Edoch, steeds meer mensen doorzien het sluwe spel van gewetenloze wereldheersers, die telkens weer dergelijke verhalen verzinnen en kunnen doen geloven om hun eigen belangen te dienen en om landen aan zich te onderwerpen en zo hun perverse macht steeds maar uit te breiden.  Door de  verontwaardiging die zij in de openbare opinie weten op te wekken, voelen ze zich veilig en gesteund om onder de mantel van humanitaire dienstbaarheid het Syrische volk en land naar hun welbehagen te plunderen, verder uit te moorden en te verwoesten. En hiertegen groeit er eindelijk  weerstand.

In de populaire talkshow La Gabbia (de kelder) van de Italiaanse tv werd op zondag 11 januari 2017 Guiletto Chiesa (bekend om zijn scherpe “politiek niet correcte” analyses) uitgenodigd. Hij toonde aan dat de officiële  versie van de aanslagen in Parijs vals is en dat die aanslagen juist deel uitmaken van de buitenlandse politiek. Journalisten en anderen trachtten weerwerk te bieden. Opmerkelijk was echter dat hij, zonder  al te veel onderbroken te worden zijn hele uitleg kon doen en nog flink applaus kreeg van het publiek. In dezelfde lijn toont Amir Nour met een uitgebreide studie overtuigend aan dat het terrorisme in het Midden-Oosten in feite deel uitmaakt van de westerse buitenlandse politiek (Amir Nour, Les racines occidentales du “terrorisme moyen-oriental”. Exposé d’un point de vue politiquement incorrect, Mondialisation.ca, 5 februari 2017) : “Al 50 jaar lang heeft het westen, vooral het UK en de VS , radicale islamitische individuen en groepen in het geheim ingezet in dienst van hun buitenlandse politiek”. Dit veroorzaakte talrijke tragedies  voor  volkeren van het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Het barbaarse terrorisme is maar “het topje van de ijsberg van misdaden van een kleine  minderheid van hypermachtige acteurs zonder scrupules”.

Daags nadat ik vorige vrijdag mijn  wekelijks bericht verstuurd had, kreeg ik het al terug, aangevuld en geillustreerd met niet minder dan veertien deskundige video’s. En het kwam van iemand uit mijn eigen geboortestreek, de Kempen. De video’s handelen over de steun van de EU aan de Wahabi-terroristen, over een  ‘Blauwe zuster’ uit Aleppo die vertelt over de hel van de terroristen en de  bescherming  van het Syrische leger, over de vermoorde pater Frans van der Lugt die vertelt hoe mensen in Homs toen leden en echt honger hadden, over de Franse député Nicolas Dhuicq  die getuigt hoe de media met hun “ vision monomaniaque” (door de barbaarsheid van de  terroristen geheel te negeren) gelogen hebben over Aleppo en in enkele video’s wordt het recente rapport  van A I over Saydnaya   naar de prullenmand verwezen. Geniet er zelf maar van: http://www.golfbrekers.be/een-verslag-uit-syrie-zonder-poco-bril-15/ En als toemaat krijg je er dit nog bovenop:  http://www.golfbrekers.be/amnesty-intl-geeft-zelf-toe-dat-het-saydnaya-verslag-verzonnen-was/.  Bovendien kreeg ik vanuit de Vlaanders,  de Belfort-group (Klokke Belfort), gelijkaardige bevestigingen: Van Nayirah naar Saydnaya. De dochter van de Koeweiti ambassadeur getuigde in 1990 hoe Iraakse soldaten babietjes uit de couveuses rukten om ze op de ijskoude grond te laten sterven. Verschrikkelijk. Wereldwijd werden mensen hierdoor tot tranen toe bewogen. Kort daarop viel Amerika Irak binnen om het arme Iraakse volk zogenaamd ter hulp te komen (in feite om het uit te moorden en het land te vernietigen). En jawel, dit bericht van die  babietjes kwam ook van onze alomgeprezen Amnesty International en bleek verzonnen te zijn om de inval van Amerika te rechtvaardigen. Verder vernemen we in dit bericht dat A I zwaar gefinancierd wordt door G. Soros (de CEO krijgt jaarlijks 150.000 €!) en dan kun je toch wel eens een berichtje de wereld insturen dat hij graag heeft. Overigens wordt het nieuws in het algemeen grotendeels bepaald door de geheime diensten van CIA (VS), M15 (UK) en de Mossad (Israël). Dit rapport van A.I. over Saydnaya werd helemaal in Engeland gefabriceerd op de manier zoals filmen voor de ontspanning gemaakt worden. Alleen de  satellietfoto van de gevangenis is echt. Tenslotte kondigt de Belfort-group nog enkele bijzonder boeiende voordrachten aan over onderwerpen die  duidelijk maken hoezeer wij door goed georganiseerde leugens worden overstelpt o.a. over de aanslag op de Twin Torens in New York (9/11/2001). Peter Ford,  oud ambassadeur van Engeland in Syrië (2003-2006) zegt dat hij herhaaldelijk Saydnaya bezocht en dat die gevangenis vroeger al de voornaamste gevangenis was voor politieke gevangenen. Ze is zo klein dat ze nauwelijks één tiende van de  aantallen kan herbergen die A I opgeeft. Hij vindt het hele rapport ongeloofwaardig en merkt op dat het niet toevallig komt na de bevrijding van Aleppo en bij de hoopvolle gesprekken van Astana om de oorlogsretoriek weer terug op te rakelen en te proberen de oorlog in Syrië te laten voortduren. Tenslotte krijgen we nog een bericht van de zelfverklaarde verdedigers van de mensenrechten, Human Rights Watch. Zij willen niet achterblijven en pakken nu uit met de chloorvaten die het Syrische leger zou gedropt hebben op de bevolking in Aleppo (die bij de  bevrijding dansend hulde bracht aan het leger en de president!) Ook met dit nep-bericht wordt de draak gestoken (http://www.golfbrekers.be/human-rights-watch-heeft-ook-een-rapport/). Een bijzonder valse noot in het rapport van Amnesty International gaat over de Syrische grootmufti Ahmad Badreddin Hassoun. Hij zou opdracht gegeven hebben de gevangenen op te hangen. Welnu, deze grootmufti is zelf slachtoffer. Zijn zoon werd door terroristen vermoord. Hij heeft openlijk de moordenaars vergiffenis geschonken en opgeroepen het geweld af te zweren en de  weg van verzoening te gaan. Hij is nu, samen met andere hoge burgerlijke en religieuze leiders, een icoon van de  verzoeningsbeweging mussalaha. Juist hem vals  beschuldigen is bijzonder gemeen vanwege Amnesty International.

Ja, er beweegt iets, ook in ons eigen Vlaamse land.  Steeds meer mensen beginnen in te zien dat je nagenoeg niets kunt geloven van  wat er in de  dagbladen en op de tv verschijnt over de oorlog in Syrië  en in zovele andere landen.  Mensen doorzien steeds  meer de  voorwendsels die dienen om voortdurend oorlog te kunnen voeren. Moge de weerstand tegen leugen en bedrog, corruptie en oorlogspropaganda steeds sterker worden en ons keren tot  Hem die terecht kon zeggen: “Ik ben de  Weg, de Waarheid en het Leven”

Van wereldoverheersing naar samenwerking

De voorbije jaren bleek de NAVO meester te zijn in het voeren van oorlogspropaganda. Op dit ogenblik is de NAVO de russofobie zo aan het opdrijven dat het een verantwoording wordt om hun waanzinnige oorlogsmachine aan de  grens met Rusland zo maximaal mogelijk te ontplooien. Het gevaar dat Rusland nu de Balkan gaat binnenvallen is een hersenspinsel in  de kopstukken van de NAVO. Het laat hen toe de oorlogsvoorbereiding op volle toeren te laten draaien. Donald Trump neemt duidelijk afstand van deze hysterie. Ondertussen dient de ongegronde aanklacht van The Russian connection in de VS zelf om hem zoveel mogelijk te kunnen aanvallen. Overigens verklaarde Ted Malloch, zijn ambassadeur bij de EU  zondag 5 februari 2017  op BBC dat zijn  president “…niet houdt van een supranationale organisatie die niet gekozen is en waar technocraten zich kunnen uitleven en die, eerlijk gezegd, ook geen democratie is”. Een doordenkertje.

Je kunt kwaad worden omwille van dergelijke frontale aanvallen op de EU en de NAVO maar je moet toch toegeven dat de regeringen van de Europese landen steeds meer evolueren naar een bepaalde vorm van dictatuur die door het volk niet gewild is. Bij iedere aanslag worden nieuwe dictatoriale wetten opgelegd. Over de hoofden van het  volk heen wordt er bestuurd, maar “besturen” wordt steeds meer gereduceerd tot oorlog voeren. Ja, oorlog voeren blijkt de voornaamste vorm van regeren te worden.  Capitaine Martin geeft een onthutsend beeld van de oorlogen die Frankrijk de laatste jaren gevoerd heeft in Libië, Côte d’Ivoire, Mali, de Centraal          Afrikaanse Republiek… om het Midden-Oosten nog even terzijde te laten (La  guerre est devenu un moyen de gouverner, mondialisation.ca, 13 februari 2017). Wat al middelen worden hierdoor niet onttrokken  aan een mogelijke welvaart van het Franse volk. Anderzijds is het resultaat in de landen waar het leger militair ingrijpt niet veel anders dan ellende: miljoenen doden, gewonden, vluchtelingen, armoede. Het is een brutaal neokolonialisme in de oude kolonies. En inderdaad, kolonialisme is een misdaad, zoals de Franse presidentskandidaat Emmanuel Macron zegt. Een niet minder angstwekkend beeld geeft  de Europarlementarier Manlio Dinucci over zijn  land Italië. Hij legt uit hoe in het zogenaamde “Witboek”  verschillende artikels van de constitutie zo aangepast zijn dat het leger kan ingezet worden om zogezegd bij te dragen aan de vrede, rechtvaardigheid, stabiliteit in de wereld. Eigenlijk wordt hierdoor een vrijgeleide gegeven om overal en altijd voor eigen belang oorlog te kunnen voeren: “Het Witboek vernietigt zo de constitutionele peilers van de Italiaanse republiek, die omgevormd wordt  tot een macht die zich het recht toeëigent om militair tussenbeide te komen in de Middellandse zee, Noord Afrika, het Midden-Oosten, de Balkan omwille van eigen economische en  strategische belangen en, buiten deze gebieden, overal in de wereld waar de belangen van het westen  vertegenwoordigd worden door de NAVO onder het bevel van de VS”. (https://ilmanifesto.it/il-libro-del-golpe-bianco/). De  vergadering van de NAVO-ministers te Brussel op 15 februari 2017 heeft blijkbaar goed en slecht nieuws opgeleverd. Er werd besloten de spionagevluchten van de NAVO boven Syrië stop te zetten. Hierdoor werd immers aan de  terroristen de nodige informatie verstrekt. Het  slechte nieuws is dat het anti-Russische oostfront en de zuidelijke pool (om Afrika en het Midden-Oosten te controleren), nog versterkt worden waardoor de oorlogsmachine blijft draaien, ondanks de verklaringen van D. Trump. En op deze ontmoeting was de nieuwe Amerikaanse staatsecretaris James Mattis aanwezig.

Voor een klein land zoals België zal het wellicht zulk een vaart niet lopen. Toch doet ons land  ook gewoon mee met de illegale westerse oorlogsvoering zoals   bij de verwoesting van Libië en nu van Syrië, onder het voorwendsel van de  strijd tegen het terrorisme. Het is de moeite om eens na te gaan in hoeverre ook het Belgisch bestuur bepaald  wordt door het mee oorlog voeren.

In de VS en de rest van de  wereld is er een strijd bezig  op leven en dood. De huidige president van de  VS wil de alom heersende economie van de oorlog  omvormen tot een economie van de vrede. Zo heeft hij zich  voorgesteld. Hij wil samenwerking met Rusland en China in plaats van confrontatie en hierdoor zijn oorlogen zoals in Oekraïne en Syrië niet meer nodig. Of  hij opgewassen is tegen de machtige stromingen die de vernietigende oude/nieuwe wereldorde willen redden en  of hij zelf trouw wil en kan blijven aan zijn beloften, zal moeten blijken. Het gaat wel hard tegen hard, waarbij de oude machthebbers in staat zijn niet alleen de media maar ook het gerecht in te schakelen. En Trump zal steeds meer ondernemers en mensen uit de business moeten inschakelen als hij niet genoeg bekwame politici vindt om hem te steunen. Vergeten we bovenal niet dat de  VS veel  te veel wapens, oorlogsmateriaal en militaire bases hebben en veel te weinig wijsheid of diplomatie om er verstandig mee om te gaan.

Mogen eens  zwaarden omgevormd worden tot ploegijzers zoals de profeet Jesaia al vroeg.

Pater Daniel

 Namens pater Guy Borreman sj, Zr Lucienne


 

Kardinaal Müller: ‘Geen macht in de hemel en op aarde, noch een engel, noch de paus’, kan de leer van het sacrament van het huwelijk veranderen

Leave a comment Standaard

16-2-2017. muller4Kardinaal Müller, de prefect van de Congregatie van de Geloofsleer, heeft opnieuw enkele sterke uitspraken gedaan. In een interview met het Italiaanse blad Il Timone, werd Müller gevraagd of de leer die herbevestigd werd door Paus Johannes Paulus II in Familiaris Consortio, nog steeds geldig is.

Johannes Paulus zei dat de hertrouwde gescheidenen niet de Communie kunnen ontvangen, tenzij ze trachten te leven in “volledige onthouding”. Kardinaal Müller zei hierover: “Natuurlijk, dit is niet dispenseerbaar, want het is niet enkel een positieve wet van Johannes Paulus II, maar hij uitte een essentieel element van de Christelijke moraaltheologie en de theologie van de sacramenten.”

In Familiaris Consortio, zei Johannes Paulus dat het verbod gebaseerd was op de Schrift en de intrinsieke link tussen de Eucharistie en het huwelijk: in een nieuwe seksuele relatie leven “spreekt openlijk de vereniging van liefde tussen Christus en zijn Kerk tegen, die gekenmerkt en duidelijk gemaakt wordt door de Eucharistie.”

Müller vertelde aan Il Timone dat dit Communie voor de hertrouwden onmogelijk maakt: “Voor ons is het huwelijk de uiting van de deelname in de eenheid tussen Christus de bruidegom en de Kerk, zijn bruid. Dit is niet, zoals sommigen zeiden tijdens de Synode, een simpele vage analogie. Nee! Dit is de essentie van het Sacrament, en geen macht in de hemel en op aarde, noch een engel, noch de paus, noch een concilie, noch een wet van de bisschoppen, heeft de bevoegdheid om het te veranderen.”

Opnieuw zegt Müller dat Amoris Laetitia duidelijk moet gelezen worden in het “licht van de hele doctrine van de Kerk.” En hij voegde eraan toe: “Ik heb het niet graag, en het is niet juist dat zoveel bisschoppen Amoris Laetitia interpreteren volgens hun manier van begrijpen van de leer van de paus. Dit houdt niet vast aan de lijn van de Katholieke Leer.”

Eerder al trachtte Müller Amoris Laetitia te “verdedigen”, door te zeggen dat een correctie ervan (zoals de vier kardinalen van de dubia dat willen) overbodig zou zijn, en het document “geen gevaar” meer zou betekenen voor het geloof (nadat hij wel pagina’s met verbeteringen had opgezonden naar paus Franciscus, die door de paus dan werden genegeerd). Hij wil dus iets verdedigen dat eigenlijk niet te verdedigen valt. Het is uiteraard bekend dat Müller in almaar nauwere schoentjes komt te zitten als prefect van de Congregatie van de Geloofsleer, en hij probeert de kerk wat in het midden te houden, maar dat wordt steeds moeilijker.

Kort na het interview werd Müller overigens met bakken kritiek overladen in verschillende Italiaanse media, inclusief in een artikel van Andrea Tornielli, een nauwe vertrouweling van Franciscus.

Bronen: Catholic Herald;  OnePeterFive
Vertaling: RestkerkNet