Klasgenoot Wim Eijk 1979-1982

Standaard
13654152_1201693689865000_5210320559086506252_n

Ik sta hier naast St. Jan bij het kruis van onze Verlosser. Dit schilderij hangt in een kamer van de studentengang de Thermen van het Groot-Seminarie Rolduc; mijn studeerkamer destijds


 

Kardinaal Wim Eijk was drie jaar mijn klasgenoot op het priester-seminarie Rolduc, tussen 1979 en 1982. Een student vol humor en grapjesmakerij in de dagdagelijkse omgang. Maar tijdens colleges scherp van het mes in zijn analyses met voortvarendheid in standvastigheid van het gedachtengoed van onze Kerk.

 

Kardinaal Eijk “wil duidelijkheid”

Standaard

EijkIn tegenstelling tot de Belgische Kardinaal De Kesel die meewerkte aan de richtlijnen van de Belgische bisschoppen om Communie te geven aan hertrouwde gescheidenen, stelt Kardinaal Eijk van het Aartsbisdom Utrecht zich voorzichtig op tégen Amoris Laetitia.

In een interview dat op Trouw werd gepubliceerd, verklaart Kardinaal Eijk dat de zogenaamde hertrouwde gescheidenen niet naar de Communie mogen en dat de Leer van de Kerk duidelijk is.

Eijk zegt: “De kwestie van de zogenoemde hertrouwd gescheidenen splijt op dit moment de katholieke hiërarchie. Bisschoppen gaan fel met elkaar in discussie. Er worden open brieven geschreven en orthodoxe katholieken menen zelfs dat de paus ketterijen mogelijk maakt omdat hij geen stelling neemt. Het gaat hard tegen hard.

Eijk heeft wel een vermoeden hoe dat komt: “Er is naar aanleiding van die beide gezinssynodes een document geschreven door de paus, ‘Amoris Laetitia’. Hierdoor is twijfel gezaaid. Kunnen hertrouwd gescheidenen nu wel te communie of niet? Wat je een beetje ziet, is dat de ene bisschoppenconferentie het zus regelt en de ander weer zo. Maar ja, wat in plaats A waar is, kan niet in plaats B opeens onwaar zijn. Op een gegeven moment wil je graag dat er duidelijkheid komt.”

Kardinaal Eijk zegt dat de mensen verward zijn en dat dit niet goed is. Hij wil dat de paus de dubia beantwoordt. En dat antwoord moet volgens hem gewoon de woorden van Christus zelf bevatten: dat het huwelijk één en onverbrekelijk is – zoals ze dit in zijn aartsbisdom hanteren. Eijk is duidelijk: hij geeft géén Communie aan mensen in overspel.

Hij besluit: Uiteindelijk heeft Christus het eerste en het laatste woord. Alles zal goed komen. Linksom of rechtsom. Ik ben van jongs af aan veel met de eeuwigheid bezig. Ik heb het altijd een fascinerende gedachte gevonden: ik leef nu, maar ik blijf voor altijd bestaan. Op een bepaald moment hoop ik dat dit bij de Heer in de Hemel is, dat ik hem kan zien van aangezicht tot aangezicht.”

Bron