Jezus is de reden voor het bestaan van de schepping. Al voor de grondlegging van de wereld plande God de Vader dat hemel en aarde verenigd zouden worden in Jezus Christus, zodat Hij ons alle zegeningen van de hemel door Hem kon geven (Efeziërs 1,1-10). Jezus is God in Persoon. Hij is God de Zoon die mens wordt door de kracht van de Heilige Geest en de schoot van de Maagd Maria. Hij is ook volledig mens zoals wij in alle opzichten, behalve de zonde (die hem minder dan menselijk zou maken).
Hij onderwees dat hij kwam om “leven en leven ten volle te brengen” (Johannes 10,10) aan iedereen die hem aanvaardt. Maar door de erfzonde en de talloze persoonlijke zonden die ook de dood in de ziel brengen, werd zijn levenswerk er een van lijden, verdriet en afwijzing. Aan het kruis compenseert hij het egoïsme van anderen met zijn onbaatzuchtige offer van gehoorzame liefde en hij verontschuldigt zich ook bij zijn Vader voor de oneindige belediging die de zonde aan de Goddelijke Goedheid geeft.
Toen hij uit de dood opstond, begon hij een heel nieuw leven voor mensen in Gods genade. Zij die hem door de doop in de Kerk toebehoren, worden van de erfzonde verlost en wedergeboren als ware kinderen van God. Uiteindelijk is het door Jezus dat degenen die hem liefhebben God zullen zien zoals hij werkelijk is en volkomen op hem gaan lijken, zodat we samen met Jezus het leven van de hemel kunnen leiden in de onbeschrijfelijke vreugde van de Heilige Geest, wat God de Vader voor ons wil.
Heer, Jezus Christus 