WETGEVING EN ABORTUS

Vandaag wil ik met jullie spreken over een onderwerp dat vaak emoties oproept: abortus.
Niet om te veroordelen. Niet om met de vinger te wijzen.
Maar om samen eerlijk te kijken naar wat er op het spel staat: mensenlevens, en hoe wij als samenleving met de meest kwetsbaren omgaan.

1. Wat de wet zegt, beïnvloedt hoe mensen denken

Veel mensen denken: “Als het mag volgens de wet, dan zal het wel goed zijn.”
Maar dat is niet altijd zo.
De wet zegt alleen wat strafbaar is – niet wat juist, goed of liefdevol is.

Als een wet zegt dat abortus mag, gaan mensen vaak denken dat abortus ook “moreel oké” is. Maar dat is een gevaarlijke gedachte. Want een wet kan veranderen… maar een menselijk leven blijft even kostbaar.

2. “We leven toch in een vrije samenleving?”

Soms zegt men:
“Gelovigen moeten hun mening niet opdringen aan anderen.”

Maar laten we eerlijk zijn:
de bescherming van een onschuldig mensenleven is geen “kerkelijke mening”.
Dat is een menselijke basiswaarde.

Het recht op leven is de fundering van alle andere rechten.
En dat recht geldt vanaf het eerste moment dat een nieuw menselijk leven begint.

Iedereen mag denken wat hij wil.
Maar niemand heeft het recht te beslissen dat het leven van een ander – zelfs in de moederschoot – geen bescherming verdient.

3. Waarom abortus legaliseren zo problematisch is

Het grootste probleem is eenvoudig:
bij abortus stopt een menselijk leven dat zichzelf nog niet kan verdedigen.

En als de wet dat toestaat, ondergraven we een samenleving die juist gebouwd hoort te zijn op het beschermen van wie zwak is.

De ervaring uit andere landen laat zien dat legalisatie altijd leidt tot meer abortussen.
En met die stijging komen meer lichamelijke en psychische problemen – bij de moeder, en soms zelfs bij toekomstige kinderen.

4. En wat met de moeilijke gevallen?

We moeten eerlijk zijn: er zijn situaties die hartverscheurend zijn.
Verkrachting, misbruik, een meisje dat veel te jong zwanger is…

Iedereen voelt aan hoe zwaar dat is.

Maar één onrecht – geweld tegen een vrouw – maak je niet goed door een ander onrecht: het beëindigen van een onschuldig leven.

In zulke situaties mag een meisje of een vrouw nooit alleen worden gelaten.
Ze heeft recht op opvang, bescherming, liefde, steun, en alle hulp die nodig is om verder te kunnen.

5. De slogan “Baas in eigen buik”

Je hoort het vaak.
Maar die slogan klopt niet.
Niemand is de absolute baas over een ander menselijk leven.
Het kind in de buik is geen “deel van de vrouw”, maar een eigen mens, met een eigen DNA, een eigen toekomst.
En ja, dat leven is kwetsbaar – maar precies daarom is bescherming nodig.

6. Wat kunnen we wél doen?

De beste manier om abortus te voorkomen, is niet door alles zomaar vrij te geven.
Maar door samen een samenleving te bouwen waarin niemand gedwongen wordt tussen “leven of wegnemen”.

Dat betekent:

• goede seksuele opvoeding met respect voor het lichaam
• steun aan zwangere vrouwen
• hulp aan jonge moeders
• betere sociale voorzieningen
• kansen voor gezinnen met een gehandicapt kind
• adoptie vergemakkelijken
• luisterende oren en veilige plekken creëren

Wanneer we als gemeenschap kiezen voor liefde, zorg, ondersteuning en verantwoordelijkheid, dan kiezen we automatisch voor het leven.

Slot

Jongeren, jullie zijn de generatie van de toekomst.
Jullie bepalen straks welke waarden onze samenleving draagt.

Laten we samen gaan voor een cultuur waarin het leven – ieder leven – welkom is.
Waar niemand wordt weggeduwd omdat hij klein, kwetsbaar of nog ongeboren is.
En waar we moeilijke situaties niet oplossen door iemand weg te nemen, maar door er samen doorheen te gaan.

Want uiteindelijk toont een samenleving haar beschaving niet in wat zij kan, maar in wie zij durft te beschermen.

Pastoor Geudens