Vierde Zondag door het Jaar A 2026

Evangelie: Matteüs 5, 1–12a

Inleiding

Het Woord van God van vandaag is geen verwijt en geen aanklacht. Het is een woord van tedere bemoediging. Het is gericht tot wie zich klein voelt, onopvallend, misschien zelfs overbodig in deze wereld. Tot mensen die trouw willen blijven aan God, terwijl het geloof rondom hen steeds stiller wordt. God spreekt vandaag tot wie niet opgeeft, maar volhardt in eenvoud, vaak zonder gezien te worden.

Preek

De profeet Sefanja leefde in een tijd waarin veel mensen God loslieten. Macht, rijkdom en eigenbelang namen de plaats van God in. Vreemde goden en gewoonten deden hun intrede en het leven werd ingericht zonder rekening te houden met Hem. Maar er bleef een kleine groep over die God trouw bleef. Geen sterke of opvallende mensen, maar eenvoudige gelovigen. Zij hadden het moeilijk. Ze vielen niet op door succes, maar door hun vasthouden aan God. Ze vroegen zich af: heeft onze trouw nog zin? Heeft Gods volk nog toekomst?

Die vraag herkennen wij maar al te goed. Ook nu lijkt het alsof velen God loslaten. Ook nu voelt trouw soms eenzaam. Maar juist tot die kleine groep spreekt Sefanja een woord van hoop. Hij zegt: voor God gaat het niet om aantallen. Niet om zichtbaarheid, niet om invloed. Voor God telt de nederige trouw. De ootmoedigen van het land, zegt hij, zijn Gods erfdeel. Al is het maar een kleine rest, het is een heilige Rest.

En aan die heilige Rest belooft God bescherming en rust. Niet omdat zij sterk zijn, maar omdat zij Hem toebehoren. Daarom klinkt Sefanja’s oproep ook tot ons: laat je niet ontmoedigen. Blijf eenvoudig trouw. God ziet wat verborgen is. Jezus bevestigt dit alles in het evangelie. Hij klimt de berg op, gaat zitten en spreekt niet streng, maar zacht. Hij legt geen last op, Hij stelt geen eisen.

Hij zegt: zalig bent u.

Zalig de armen van geest: dat zijn die gelovigen die weten dat zij niets bezitten dan God zelf.

Zalig wie hongeren en dorsten naar gerechtigheid: zij die verlangen naar Gods wil, ook als dat innerlijke strijd kost.

Zalig de zuiveren van hart: zij die in eenvoud en oprechtheid voor God willen leven.

De zaligsprekingen zijn geen programma voor de sterken. Ze zijn een belofte voor wie klein wil zijn. Voor wie zich niet groot maakt, maar zich laat dragen. Voor wie niet leeft voor zichzelf, maar God ruimte geeft in het verborgen van het hart.

Paulus zegt het op zijn manier: ware wijsheid is niet geleerdheid of succes, maar nederigheid. De bereidheid om God Koning te laten zijn in je leven. Dat is de wijsheid van de eenvoudige gelovige, ook al begrijpt de wereld haar niet.

Beste parochianen, het woord van vandaag wil u geruststellen. Jullie zijn niet vergeten. Jullie zijn Gods heilige Rest. En Jezus spreekt u persoonlijk toe met de woorden:

“Wees niet bang, kleine kudde. Het heeft uw Vader behaagd u het koninkrijk te schenken.”

Maar deze bemoediging is geen uitnodiging om ons terug te trekken. God wil niet aan zijn lot worden overgelaten. Hij vertrouwt ons de taak toe zijn Aanwezigheid in de wereld door te dragen — niet door grote daden, maar door stille trouw, door gebed, offer, volharding en liefde in het verborgene.

Daarom zegt Jezus ook: jullie zijn het zout der aarde, het licht van de wereld, het gist in het deeg. Blijf klein. Blijf trouw. Blijf beschikbaar. God gaat met u mee. Amen.

Pastoor J. Geudens