Aswoensdag 2026

Vandaag staan we stil bij twee momenten die op het eerste gezicht elkaars tegenpolen lijken: carnaval en Aswoensdag. Eerst is er het uitbundige feest, daarna begint een periode van bezinning, bekering en hoop.

Carnaval is een tijd van vreugde, ontmoeting en verbondenheid. We lachen samen, dansen en vieren het leven. Maar zo’n feest is meer dan alleen plezier. Tradities dragen betekenis in zich: ze geven ons identiteit en verbinden generaties met elkaar. Carnaval is geen losstaand moment, maar vormt een overgang. Het bereidt ons voor op wat komt: de Veertigdagentijd.

Aswoensdag markeert het begin van die Veertigdagentijd.

Tijdens de viering tekent de priester een askruisje op het voorhoofd en spreekt de woorden:
“Bedenk wel, mens, dat je stof bent en tot stof zult wederkeren.”

Het askruisje is een teken van nederigheid, boete en een nieuw begin. Het herinnert ons eraan dat wij mensen zijn met grenzen, dat we fouten maken, maar ook dat we telkens opnieuw mogen beginnen.

De Veertigdagentijd is een tijd van voorbereiding: een periode om bewuster te leven en ons hart meer te richten op God. Dat kan door iets los te laten — minder schermtijd, minder snoepen — of juist door iets toe te voegen: meer gebed, meer aandacht voor anderen, meer eerlijkheid tegenover onszelf en elkaar. Jezus zelf trok veertig dagen de woestijn in om zich voor te bereiden op zijn zending. Ook wij worden uitgenodigd deze tijd te gebruiken om te groeien in geloof in de Verrijzenis van Jezus en in liefde voor de mensen om ons heen.

Vorig jaar stond het thema ‘Pelgrims van hoop’ centraal. Het vervolg daarop is dat wij nog steeds pelgrims onderweg zijn — niet alleen gedragen door hoop, maar ook geroepen tot moed. Pelgrims zijn mensen die op weg gaan, niet doelloos, maar met richting en verlangen. Ook wij worden uitgenodigd pelgrims te blijven: mensen die, ondanks zorgen en onzekerheden, blijven vertrouwen op Gods liefde en op zijn belofte van vrede.

Misschien voelt het wat ongemakkelijk om met een askruisje rond te lopen. Wat zullen anderen denken? Is het niet ouderwets? Toch zegt dat kleine teken iets wezenlijks: ik sta stil bij mijn leven, ik wil groeien, ik kies ervoor om met God op weg te gaan. Niet omdat we volmaakt zijn, maar juist omdat we verlangen naar een leven dat dieper, menselijker en liefdevoller wordt.

Laten we daarom deze overgang van carnaval naar Aswoensdag bewust aannemen. Het feest van vreugde leidt ons naar een tijd van bezinning. Samen gaan we op weg naar het hoogtepunt: Pasen, het feest van de Verrijzenis van Christus — bron van hoop en nieuw leven.

Mogen wij in deze Veertigdagentijd werkelijk pelgrims van moed zijn: mensen die vooruitkijken met vertrouwen en geloof.

Amen.

Pastoor Geudens