Eerste zondag van de Veertigdagentijd A 2026
Inleiding
Op deze eerste zondag van de Veertigdagentijd voert het evangelie ons mee naar de woestijn. We horen hoe Jezus door de Geest daarheen wordt geleid. De woestijn is in de Bijbel geen toevallige plaats. Het is de plek waar leven en dood elkaar raken, waar schijnzekerheden wegvallen en de mens wordt teruggeworpen op zijn diepste afhankelijkheid van God.
Vanuit deze werkelijkheid horen wij het evangelie van vandaag — een evangelie dat ook ons eigen leven raakt.
Preek
Het evangelie van vandaag laat ons iets heel wezenlijks zien. Direct na zijn doop, direct nadat de Vader over Jezus heeft uitgesproken: “Gij zijt mijn geliefde Zoon”, wordt Hij door de Geest naar de woestijn geleid. Dat is veelzeggend. Niet naar succes. Niet naar applaus. Niet naar een gemakkelijke weg. Maar naar de woestijn.
De woestijn is de plaats waar je niets hebt om je aan vast te houden. Geen afleiding. Geen zekerheden. Alleen God — en jezelf. En juist daar, in de stilte en eenzaamheid, komt de beproeving.
Ook in ons leven kan er een “woestijn” verschijnen. Misschien merkt u dat oude gewoonten terugkeren. Misschien voelt het gebed plotseling droog aan. Misschien komt er twijfel. Misschien loopt iets anders dan u gehoopt had. Dat betekent niet dat u verkeerd bezig bent. Het betekent niet dat God u verlaten heeft. Integendeel: het kan juist betekenen dat uw geloof dieper en rijper wordt.
Jezus krijgt in de woestijn drie bekoringen.
De eerste: maak van stenen brood. Gebruik je kracht voor jezelf. Ook wij kunnen verleid worden om God alleen te zoeken zolang Hij ons iets geeft — troost, oplossingen, zegen. Maar geloof is méér dan ontvangen. Geloof is vertrouwen, ook wanneer het moeilijk wordt.
De tweede: spring van de tempel. Bewijs dat God je beschermt. Ook wij kunnen denken: als God van mij houdt, dan zal alles vanzelf goed gaan. Maar geloof betekent niet dat problemen verdwijnen. Het betekent dat God met ons meegaat, ook wanneer wij struikelen.
De derde: alle koninkrijken van de wereld. Kies voor macht, voor snelle winst, voor de gemakkelijke weg. Ook in een sterk geloof kan de verleiding opkomen om concessies te doen, om het evangelie af te zwakken, om het onszelf comfortabeler te maken.
De kern van elke verleiding is dezelfde: laat de band met God los. Vertrouw liever op jezelf. Kies de weg van het minste verzet. Maar Jezus doet dat niet. Hij blijft verbonden met de Vader. Hij kiest niet voor gemak, maar voor trouw. Niet voor onmiddellijke winst, maar voor liefde. En dat is de grote bemoediging voor ons: als Jezus zelf de woestijn is doorgegaan, dan kan Hij ook ons daarin vergezellen. U staat er niet alleen voor.
Obstakels op uw weg betekenen niet dat uw geloof mislukt. Vaak zijn ze juist het teken dat uw geloof echt wordt — dat het wortel schiet en sterker wordt. De Veertigdagentijd is een weg naar Pasen. Soms voert die weg door dorheid, strijd of teleurstelling. Maar wie met Christus meegaat, ontdekt dat juist in de woestijn het hart wordt gezuiverd en gesterkt.
Blijf dus bidden, ook wanneer het moeilijk is.
Blijf vertrouwen, ook wanneer u twijfelt.
Blijf kiezen voor Christus, ook wanneer het iets kost.
Amen.
Pastoor Geudens, Smakt, 20 februari 2026
