H. Maria, Moeder van de Kerk – ipv 2e pinksterdag

Standaard

H. Maria, Moeder van de Kerk

Inleiding

Na het Pinksterfeest van gisteren viert de Kerk vandaag het feest van de heilige Maria, Moeder van de Kerk. Dat is geen toevallige plaatsing in de liturgie. Pinksteren en Maria horen wezenlijk bij elkaar. Gisteren vierden wij hoe de heilige Geest werd uitgestort over de apostelen. Vandaag richt de Kerk onze aandacht op Maria, die midden tussen hen aanwezig was in de bovenzaal van Jeruzalem, volhardend in gebed en verwachting.

Preek

Maria staat in het hart van de Kerk. Zoals zij door de werking van de heilige Geest de Moeder werd van Christus, zo wordt zij ook Moeder van allen die door Christus verlost zijn. Daarom noemt de Kerk haar “Moeder van de Kerk”.

Die titel is nauw verbonden met het geloof van de vroege Kerk. Rond het jaar 400 ontstond een grote discussie over wie Jezus Christus werkelijk is. Nestorius, patriarch van Constantinopel, leerde dat er in Christus als het ware twee personen waren: een menselijke en een goddelijke persoon. Volgens hem kon Maria daarom alleen “Moeder van Christus” genoemd worden, maar niet “Moeder van God”.

Daartegenover stonden Cyrillus van Alexandrië en vele bisschoppen, samen met paus Celestinus. Zij benadrukten dat Jezus Christus één Persoon is: de Zoon van God, die werkelijk mens is geworden. In Hem zijn de goddelijke en menselijke natuur onlosmakelijk verenigd. Daarom werd op het Concilie van Efeze in 431 plechtig uitgesproken dat Maria terecht “Moeder van God” genoemd wordt, omdat zij Moeder is van Jezus Christus, de Godmens.

Die titel blijft de belangrijkste mariale titel van de Kerk. Want alles wat Maria is, verwijst uiteindelijk naar Christus. Zij staat nooit in het middelpunt om zichzelf, maar altijd om haar Zoon. Dat zien wij doorheen heel haar leven. Op de bruiloft van Kana zegt zij: “Doe maar wat Hij u zeggen zal.” Onder het kruis blijft zij trouw aanwezig wanneer bijna iedereen gevlucht is. En juist daar spreekt Jezus de woorden: “Zie daar uw moeder.” In Johannes vertegenwoordigt de geliefde leerling de hele Kerk. Maria ontvangt daar een nieuwe zending: Moeder zijn van allen die bij Christus horen.

Daarom is het ook betekenisvol dat Maria aanwezig is bij Pinksteren. Terwijl de leerlingen nog angstig en onzeker zijn, blijft zij gelovig wachten op de komst van de heilige Geest. Zij bidt mee met de apostelen. Zo wordt zij Moeder van de jonge Kerk, Moeder van allen die door de heilige Geest tot geloof komen.

Ook vandaag heeft de Kerk die moederlijke aanwezigheid van Maria nodig. Wij leven in een wereld vol onrust, verdeeldheid en onzekerheid. Veel mensen zoeken houvast, vrede en richting. De heilige Maagd Maria wijst ons steeds opnieuw naar Christus, de enige Redder van de wereld. Zij leert ons vertrouwen, volharding en openheid voor de werking van de heilige Geest.

Zo komen wij vandaag samen om Gods zegen af te smeken over ons leven, onze gezinnen, onze parochie en de hele Kerk. Dat Maria, Moeder van de Kerk, voor ons ten beste spreke. Dat zij ons helpe om, gedragen door de heilige Geest, werkelijk leerlingen van Christus te zijn.

Amen.

Pastoor Geudens

Er rust geen copyright op deze tekst

De 7 Onze Vaders

Standaard

GEBED

O mijn geliefde Jezus, in volledige vereniging met de liefde waarmee Gij deze gebeden in Uw Heilig Hart hebt geheiligd en verheven, wil ik nu de zeven Onzevaders bidden. Neem deze gebeden van mijn lippen aan in Uw Heilig Hart en zuiver, vernieuw en vervolmaak ze, zodat zij de Allerheiligste Drie-eenheid dezelfde eer en vreugde mogen brengen als Gij tijdens Uw aardse leven hebt gedaan. Mogen deze gebeden U verheerlijken omwille van Uw Menswording, Uw heilige Wonden en het kostbaar Bloed dat Gij voor ons hebt vergoten.


EERSTE ONZE VADER

Onze Vader… Weesgegroet Maria…

Ter ere van het Bloed dat Jezus vergoot bij de besnijdenis

Eeuwige Vader, door de onbevlekte handen van de Heilige Maagd Maria en het Heilig Hart van Jezus offer ik U de eerste Wonde van Jezus op, Zijn eerste smart en Zijn eerste Bloedvergieten, tot verzoening voor mijn jeugdzonden en die van alle mensen. Bescherm ons tegen doodzonden, in het bijzonder binnen mijn familie.


TWEEDE ONZE VADER

Onze Vader… Weesgegroet Maria…

Ter ere van het lijden van Jezus in de Hof van Olijven

Eeuwige Vader, door de onbevlekte handen van de Heilige Maagd Maria en het Heilig Hart van Jezus offer ik U de diepe angst en smart van het Heilig Hart van Jezus in de Hof van Olijven op, evenals iedere druppel van Zijn bloedig zweet, tot verzoening voor mijn zonden van het hart en die van alle mensen. Bewaar ons voor zulke zonden en vermeerder in ons de liefde tot God en de naaste.


DERDE ONZE VADER

Onze Vader… Weesgegroet Maria…

Ter ere van het Bloed dat Jezus vergoot bij de geseling

Eeuwige Vader, door de onbevlekte handen van de Heilige Maagd Maria en het Heilig Hart van Jezus offer ik U de vele Wonden, de wrede pijnen en het kostbare Bloed van Jezus op, vergoten tijdens de geseling, tot verzoening voor mijn zonden tegen de zuiverheid en die van alle mensen. Bescherm de onschuld, vooral binnen mijn familie.


VIERDE ONZE VADER

Onze Vader… Weesgegroet Maria…

Ter ere van het lijden van Jezus bij de doornenkroning

Eeuwige Vader, door de onbevlekte handen van de Heilige Maagd Maria en het Heilig Hart van Jezus offer ik U de Wonden, de pijnen en het kostbare Bloed van het Heilig Hoofd van Jezus op, tijdens de doornenkroning, tot verzoening voor mijn zondige gedachten en bedoelingen en die van alle mensen. Bescherm ons tegen zulke zonden en verbreidt het Koningschap van Christus over de aarde.


VIJFDE ONZE VADER

Onze Vader… Weesgegroet Maria…

Ter ere van het lijden van Jezus tijdens de kruisweg

Eeuwige Vader, door de onbevlekte handen van de Heilige Maagd Maria en het Heilig Hart van Jezus offer ik U het lijden van Jezus op de kruisweg op, in het bijzonder Zijn heilige schouderwonde en Zijn kostbaar Bloed, tot verzoening voor mijn zonden en voor allen die het kruis afwijzen en zich verzetten tegen Uw heilige Wil. Vergeef ieder misbruik van het woord en bescherm ons tegen zonden van de tong. Geef ons een oprechte liefde voor het kruis.


ZESDE ONZE VADER

Onze Vader… Weesgegroet Maria…

Ter ere van het lijden van Jezus bij de kruisiging

Eeuwige Vader, door de onbevlekte handen van de Heilige Maagd Maria en het Heilig Hart van Jezus offer ik U het lijden van Uw goddelijke Zoon aan het kruis op: Zijn vastgenageld worden en verheffing aan het kruis, de Wonden van Zijn handen en voeten, de drie stromen van Zijn kostbaar Bloed dat voor ons werd vergoten, Zijn uiterste armoede, Zijn volmaakte gehoorzaamheid en al Zijn lijden naar lichaam en ziel. Ik offer U Zijn kostbare dood op en de onbloedige vernieuwing daarvan in iedere heilige Mis op aarde. Tot verzoening voor schendingen van heilige geloften door priesters en religieuzen; als boete voor mijn zonden en die van de gehele wereld; voor de zieken en stervenden; voor heilige priesters en gelovige leken; voor het herstel van het christelijk gezin; voor standvastigheid in het geloof; voor ons vaderland; en voor de eenheid van alle volkeren in Christus en Zijn Kerk.


ZEVENDE ONZE VADER

Onze Vader… Weesgegroet Maria…

Ter ere van de opening van de Heilige Zijde van Christus

Eeuwige Vader, wij bidden voor de noden van de Heilige Kerk. Aanvaard tot verzoening voor de zonden van de mensen het kostbaar Bloed en Water dat uit de Wonde van het Heilig Hart van Jezus is gevloeid. Wees ons allen genadig en barmhartig.

Bloed van Christus, kostbare schat van Uw Heilig Hart, reinig mij van alle zonden en onreinheden die mij van U verwijderen.

Water uit de zijde van Jezus, bevrijd mij van de straffen die ik door mijn zonden heb verdiend en doof de vlammen van het vagevuur voor mij en voor alle arme zielen die daar gezuiverd worden.


SLOT

Eer aan de Vader en de Zoon en de Heilige Geest, zoals het was in het begin en nu en altijd, en in de eeuwen der eeuwen. Amen.

5e Zondag van Pasen 2026 – week van Dodenherdenking

Standaard

De tekst uit het Johannesevangelie die wij vandaag horen, begint met een duidelijke oproep van Jezus: “Laat uw hart niet verontrust worden.” Hij spreekt deze woorden in een concreet moment: het afscheid nadert, en de leerlingen voelen dat. Er is onzekerheid, angst en verwarring. Wat daar gebeurt, is tegelijk heel herkenbaar voor ieder mens. Want die innerlijke onrust hoort bij ons bestaan.

Het leven van de mens staat namelijk altijd onder spanning. We verlangen naar rust, zekerheid en vrede, maar tegelijk ervaren we kwetsbaarheid, verlies en onzekerheid. Dat zien we vandaag overal: in de wereld, in relaties, maar ook in ons eigen hart. De onrust waar Jezus over spreekt, is dus niet iets uitzonderlijks, maar iets dat bij het mens-zijn hoort.

In deze week van Dodenherdenking krijgt dat nog een diepere betekenis. We denken aan oorlog en geweld, aan mensen die gestorven zijn, vaak op een zinloze manier. Dat confronteert ons met de realiteit van het kwaad en het lijden. Tegelijk roept het vragen op: wat is de zin van dit alles? Waar gaat het naartoe?

Wanneer wij in de liturgie – tijdens de Heilige Mis of in gebedsmomenten in de kerk – kaarsen ontsteken aan de Paaskaars, stellen wij meer dan een louter symbolisch gebaar. Wij belijden daarmee ons geloof: dat het licht van de Verrijzenis sterker is dan de dood, en dat Pasen het laatste woord heeft.

Juist in die situatie zegt Jezus: “Geloof in God, en geloof ook in Mij.” Hij neemt de angst niet weg door haar te ontkennen, maar Hij wijst een richting. Hij brengt de mens opnieuw in relatie met God. Dat is de kern van geloof: niet ontsnappen aan de werkelijkheid, maar je leven toevertrouwen aan God.

Als we naar Jezus zelf kijken, zien we iets opmerkelijks. In de H. Schrift blijft Hij rustig, ook in bedreigende situaties. Niet omdat Hij als mens gewoon sterk is, maar omdat Hij leeft vanuit Zijn verbondenheid met de Vader. Daar ligt de bron van Zijn vrede.

Dan zegt Hij: “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven.” Het betekent dat Hij zelf de Weg is die wij moeten gaan, dat in Hem de Waarheid van God zichtbaar wordt, en dat in Hem het Leven te vinden is dat sterker is dan de dood. Hij sluit daarmee elke andere weg uit, maar tegelijk nodigt Hij ieder mens uit om in die weg te delen.

Vanuit dat perspectief verandert ook onze kijk op de dood. De dood is niet het einde, maar een overgang naar God. Jezus zegt: “In het huis van mijn Vader zijn vele woningen.” Dat opent een toekomst die verder reikt dan dit leven. We zien dat soms concreet, bijvoorbeeld bij mensen die sterven en toch een diepe vrede uitstralen. Die vrede komt niet uit menselijke zekerheid, maar uit vertrouwen op God.

Maar deze hoop heeft niet alleen met de toekomst te maken. Ze heeft ook gevolgen voor het leven nu. Wie Christus volgt als de Weg, de Waarheid en het Leven, wordt geroepen om zelf anders te leven: om vrede te brengen waar onrust is, om verzoening te zoeken waar verdeeldheid is, om hoop te geven waar mensen dreigen te wanhopen.

Ook Dodenherdenking vraagt dat van ons. Niet alleen terugkijken, maar ook vooruitgaan. Niet alleen gedenken, maar ook bouwen aan een wereld die meer beantwoordt aan Gods bedoeling.

Christelijke hoop is geen vlucht uit de werkelijkheid. Ze maakt het juist mogelijk om de werkelijkheid onder ogen te zien zonder eraan te bezwijken. Omdat we weten dat het laatste woord niet ligt bij dood en geweld, maar bij leven en gemeenschap met God.

Zo krijgen de woorden van Jezus hun volle betekenis: “Laat uw hart niet verontrust worden.” Niet omdat er geen reden tot onrust is, maar omdat er een Weg is, een Waarheid en een Leven – in Hem.

Amen.

Pastoor Geudens