Aswoensdag 2025

Vandaag staan we stil bij carnaval en Aswoensdag. Op het eerste gezicht lijken ze tegenstellingen: eerst uitbundig feestvieren en dan ineens een periode van bezinning (oproep tot bekering en hoop).

Carnaval is een tijd van vreugde, ontmoeting en saamhorigheid. Een moment om samen te lachen, te dansen en het leven te vieren. Maar waarom vieren we dit feest eigenlijk? Tradities zijn meer dan alleen leuke gewoontes; ze geven ons identiteit en verbinden generaties. Carnaval is niet alleen plezier, het is ook een voorbereiding op wat komt: de Veertigdagentijd.

Aswoensdag markeert het begin van die Veertigdagentijd.

De priester zet een askruisje op je voorhoofd en zegt: “Bedenk wel, mens, dat je stof bent en tot stof zult wederkeren.” Het askruisje is een teken van boete en een nieuw begin. Het zegt ons dat we fouten maken, maar ook dat we steeds weer opnieuw kunnen beginnen.

De Veertigdagentijd is een periode van voorbereiding, een tijd om bewuster te leven en dichter bij God te komen. Misschien door iets op te geven, zoals social media of snoepen, of door juist iets extra’s te doen, zoals meer bidden, anderen helpen of eerlijker zijn tegenover onszelf en anderen. Jezus zelf trok veertig dagen de woestijn in om zich voor te bereiden op zijn missie. Ook wij worden uitgenodigd om deze tijd te gebruiken om te groeien in geloof in de Verrijzenis van Jezus en in liefde voor elkaar.

Dit jaar is bijzonder, want in 2025 vieren we een Jubeljaar met als thema ‘Pelgrims van Hoop’. Een pelgrim is iemand die op weg gaat, niet zomaar, maar met een doel. Wij worden uitgenodigd om pelgrims te zijn, mensen die met hoop de toekomst tegemoet gaan. Ondanks de uitdagingen van het leven, blijven we vertrouwen op Gods liefde en belofte van vrede.

Misschien voelt het spannend of ongemakkelijk om met een askruisje rond te lopen. Wat zullen anderen denken? Is het niet ouderwets? Het zegt: “Ik sta stil bij mijn leven. Ik wil groeien. Ik kies ervoor om met God op weg te gaan.” Niet omdat we perfect zijn, maar omdat we willen werken aan een beter leven.

Dus laten we deze overgang van carnaval naar Aswoensdag aannemen. Het feest van vreugde leidt naar een tijd van bezinning, en samen bereiden we ons voor op het hoogtepunt: Pasen, het feest van de Verrijzenis van Christus uit de dood en daardoor (hoop op) nieuw leven. Laten we pelgrims van die hoop zijn, mensen die vooruitkijken met vertrouwen en geloof.

Moge deze Veertigdagentijd en het Jubeljaar 2025 een zegen voor ons zijn. Amen.

Pastoor Geudens

Maria Lichtmis – een feest van licht en vertrouwen

Op 2 februari vieren we Maria Lichtmis, een bijzonder feest dat ons naar de tempel van Jeruzalem brengt. Veertig dagen na de geboorte van Jezus brachten Maria en Jozef hun Kind naar de tempel om Hem op te dragen aan God, zoals voorgeschreven in de Wet van Mozes. Maar meer nog dan een verplichting, was dit een teken van hun geloof: zij wisten dat Jezus een Geschenk van God was. Of met andere woorden; de Redder en Verlosser.

In de tempel ontmoetten zij Simeon, een rechtvaardige en vrome man, die door de Heilige Geest was geleid. Hij herkende in de kleine Jezus onmiddellijk het Licht voor de wereld, de beloofde Messias. Vol vreugde nam hij Hem in zijn armen en sprak: “Nu laat Gij, Heer, uw dienaar in vrede gaan” (Lc. 2,29). Jezus was de vervulling van Gods belofte, het Licht dat de wereld zou verlichten en de mensen dichter bij God zou brengen.

Daarom is Maria Lichtmis een feest van licht. Op deze dag wijdt de Kerk kaarsen, en in veel parochies trekken gelovigen in processie met brandende kaarsen de kerk binnen. De kaars symboliseert Christus, het Licht der wereld, én ons geloof, dat niet verborgen mag blijven maar een licht voor anderen moet zijn. Net zoals Simeon Jezus in zijn armen hield, mogen wij Hem in ons hart dragen en proberen te leven zoals Hij: vol liefde, hoop en geloof.

Dit feest toont ons ook Maria’s bijzondere rol. Zij wist dat haar Zoon de Redder van de wereld was, maar ook dat Zijn weg zwaar zou zijn. Simeon zei tegen haar: “Ook uw eigen ziel zal door een zwaard worden doorboord” (Lc. 2,35), een profetie over het lijden dat zij als Moeder zou ondergaan. Toch bleef Maria trouw aan God en vertrouwde zij op Zijn plan. Zij is een voorbeeld voor ons: soms begrijpen we niet waarom dingen gebeuren, maar we mogen geloven dat God ons nooit in de steek laat.

Het opdragen van Jezus in de tempel was het begin van Zijn weg naar het kruis. Maar het kruis was niet het einde – het was het begin van nieuw leven! Jezus heeft de dood overwonnen en geeft ons altijd nieuwe hoop. Daarom mogen wij, net als Maria, ons leven toevertrouwen aan God en onze angsten en zorgen in Zijn handen leggen.

Laten we op Maria Lichtmis samen bidden en danken voor het Licht van Christus in ons leven. En laten we proberen zelf een licht te zijn, voor iedereen om ons heen.

Tweede zondag door het Jaar C 2025

Jubeljaar 2025: Pelgrims van de Hoop

Er was eens… Zo begint een sprookje. Er was eens een bruiloft. In Gods Woord, de Bijbel wordt zo’n bijzonder moment vaak aangeduid met: “Op de derde dag…” Dat zien we ook vandaag in het evangelie. Op de derde dag was er een bruiloft in Kana. Iets bijzonders staat te gebeuren. Het heeft iets sprookjesachtigs: een feest waar iedereen naar heeft uitgekeken.

In de tijd van Jezus was het niet vanzelfsprekend om een groot bruiloftsfeest te geven. Maar als het zover kwam, werd er alles op alles gezet. Maria was een van de gasten en nam Jezus mee. Zelfs zijn vrienden mochten komen. Het was een feest van overvloed, met goed eten en vooral goede wijn. Maar midden in de vreugde gebeurde het onvoorstelbare: de wijn raakte op. Het feest dreigde in schaamte en teleurstelling te eindigen. Wat zouden de gasten denken? Hoe zou het bruidspaar dit ooit goedmaken?

In het Jubeljaar 2025, wanneer we stilstaan bij het thema Pelgrims van de Hoop, nodigt dit evangelieverhaal ons uit om verder te kijken. Het leven, net als een bruiloft, is niet altijd maakbaar. Moderne mensen denken alles te kunnen plannen: van hun carrière tot hun gezinsleven. Veel bruidsparen kiezen deze evangelielezing voor hun huwelijksviering, omdat het over een bruiloft gaat. Maar ze zien niet altijd hoe dit evangelieverhaal ook over hen gaat. Zij denken beter voorbereid te zijn dan het bruidspaar van Kana. Hun gastenlijst is zorgvuldig samengesteld, het eten en drinken afgemeten. Hen zal niets overkomen, denken ze.

Maar wij, pelgrims van de hoop, weten beter. Geluk is niet planbaar. Het leven loopt vaak anders dan gedacht. Zelfs de beste plannen kunnen worden verstoord door onverwachte gebeurtenissen: ziekte, verlies, relatieproblemen. Soms raakt de liefde verwaterd of raken we de energie kwijt om verder te gaan… De wijn, symbool van vreugde en verbinding, lijkt op te raken. Hoe houden we de hoop levend in zulke momenten?

In het evangelie van vandaag wijst Maria ons de weg. Zij ziet de nood en zegt: “Doe maar wat Hij jullie zeggen zal.” Deze woorden zeggen ons dat we niet alles zelf in de hand hoeven te houden. We mogen vertrouwen op het kompas van het evangelie. Juist in een tijd waarin we proberen ons leven strak te organiseren, leren deze woorden ons om los te laten en open te staan voor wat God ons wil geven.

Als pelgrims van de hoop worden we uitgenodigd om anders naar ons leven te kijken. Niet alles draait om controle of perfectie. Waar liefde, zorg en trouw worden gepraktiseerd, gebeurt er iets wonderlijks. Daar wordt water in wijn veranderd. Daar vinden we vreugde en hoop, zelfs in momenten van tegenslag.

Dit Jubeljaar is een oproep om opnieuw vertrouwen te hebben, niet alleen in ons eigen kunnen, maar in de kracht van Gods liefde. Maria wijst ons de richting, en Jezus geeft ons overvloed, zelfs als alles op lijkt te raken. Vragen we kracht van Boven om te blijven hopen, blijven liefhebben, en blijven bouwen aan een wereld waarin Gods genade zichtbaar wordt.

Want waar liefde is, wordt alles nieuw. Water wordt wijn. Hoop wordt werkelijkheid. Amen.

Pastoor Geudens