Nieuwsbrief XVIII.27, Pater Daniel, vrijdag 7 juli 2023

Pleidooi om te leven vanuit de Geest van Christus. Wie zich laat leiden door deze Geest zint ook op de dingen van de Geest.

De heilige Paulus keurt in het begin van zijn brief aan de Romeinen het immorele gedrag en het tegennatuurlijke huwelijksleven ondubbelzinnig af. Er is geen sprake van enige “inclusiviteit” tenzij door bekering, zoals Jezus aan de overspelige vrouw zegt: “Ook Ik veroordeel u niet; ga heen en zondig van nu af niet meer” (Johannes 8, 11). Zo heeft de Kerk doorheen de eeuwen Jezus’ leer ook begrepen. Juist in deze tijd van het jaar vierden we grote heiligen die als martelaar gestorven zijn omdat ze trouw bleven aan deze leer en zich niet wilden aanpassen aan de heersende opvatting. De kanselier Thomas More en de kardinaal John Fisher belandden beide in de gevangenis en werden in 1535 onthoofd omdat ze in Engeland de huwelijksbreuk van Hendrik VIII niet wilden goedkeuren. In de Latijnse liturgie worden ze op 22 juni gevierd. Zij volgden het voorbeeld van Johannes de Doper die door Herdodes gevangengezet werd en onthoofd. Johannes had de koning gezegd dat het hem niet toegestaan is de vrouw van zijn broer te nemen. Dit wordt gevierd op 29 augustus zowel in oost als west. De morele perversiteit met een genderideologie, openlijk gepromoot door een machtige homolobby gaat nu nog veel verder.  Deze lobby is in staat om verantwoordelijken en politici, die dit wangedrag afkeuren, te censureren en zelfs te ontslaan en te straffen. Wie nu de leer van het Evangelie openlijk verkondigt tegen deze ruim verspreide ontsporingen in, kan zowel in de Kerk als in de maatschappij vervolgd worden.

Na de universele heerschappij van de zonde aangetoond te hebben spreekt Paulus nu over het heil voor allen en het christelijk leven: “Thans is echter, buiten de wet om, Gods gerechtigheid openbaar geworden … die zich door het geloof in Jezus Christus meedeelt aan allen die geloven, zonder enig onderscheid” (Romeinen 3, 21v). Abraham geldt hierbij als de vader van de gelovigen. Hij geloofde immers in de beloften van God dat hij de vader zou worden van een zeer groot geslacht, ondanks het feit dat hij en zijn vrouw Sara al hoogbejaard waren. Welnu, door dit geloof is hij gerechtvaardigd, en wel voordat hij de besnijdenis aanvaardde. Het zijn dus niet de werken die rechtvaardig maken maar het geloof. Hierdoor wordt Gods liefde in ons hart uitgestort. Adam is hier de voorafbeelding van Christus, de nieuwe Adam: “Zoals door de ongehoorzaamheid van één mens allen zondaars werden, zo worden door de gehoorzaamheid van één allen gerechtvaardigd” (5, 19). Christus heeft door zijn dood al het nodige werk gedaan en onze schuldbrieven vernietigd. Door zijn verrijzenis kunnen we deelnemen aan het leven van de goddelijke Drie-eenheid. Hier kunnen we bij aansluiten door ons geloof en de doop: “Door de doop in zijn dood zijn wij met Hem begraven, opdat ook wij, zoals Christus door de macht van zijn Vader uit de doden is opgewekt, een nieuw leven zouden gaan leiden” (6, 4). Ziedaar de twee levens in ons. Ons aardse leven met zijn vleselijke begeerten leidt ons naar de zonde en de zonde brengt ons naar de dood. Een leven vanuit het geloof en de doop in Christus leidt ons naar “de wet van de Geest” en “het nieuwe leven van de Geest”. Het is niet voldoende het goede te willen, we moeten het ook doen en dat komt niet vanzelf. Hiervoor moeten we heel ons leven een geestelijke strijd voeren: “Ik ben mij bewust dat er in mij, dat wil zeggen in mijn eigen leven, niets goeds huist. De goede wil ligt binnen mijn bereik maar niet de goede daad. Ik doe niet het goede dat ik wil maar wel het kwade dat ik niet wil… Aan mijzelf overgelaten dien ik dus met mijn rede de wet van God maar in mijn dagelijks leven de wet van de zonde” (7, 18v.25). Hieruit volgt zijn pleidooi om te leven vanuit de Geest van Christus. Wie zich laat leiden door deze Geest zint ook op de dingen van de Geest. Dan zijn we waarlijk kinderen van God en dus wettelijke erfgenamen. Dan kunnen we ook bidden zoals Jezus bad en zeggen: Abba, Vader! Ons lichaam blijft dan wel aan de dood gewijd, maar onze geest leeft. Vandaar ook de grote belofte: “Als de Geest van Hem die Jezus heeft opgewekt van de doden in u woont, zal Hij die Christus Jezus van de doden heeft doen opstaan, ook uw sterfelijk lichaam eenmaal levend maken door de kracht van zijn Geest, die in u verblijft” (8, 11).

Om dit gedeelte af te ronden geeft Paulus ons zijn “koninklijk visioen” van de schepping (8, 18-26). Alle huidige vormen van lijden (het Griekse “pathèta” is meervoud) samen wegen niet op tegen de heerlijkheid die ons te wachten staat. De schepping wordt vervolgens gezien als een moeder in barensweeën die in haar pijnen vol verwachting uitziet naar de geboorte van het nieuwe leven, nl. het openbaar worden van de volle glorie van de kinderen  Gods. Dit is “het nieuwe heelal” (Apocalyps 21, 5), het hemelse Jeruzalem, de heilige stad van God, waarin God alles in allen zal zijn. Ook de schepping zal delen in de glorierijke vrijheid van de kinderen Gods. Met de oerzonde heeft het eerste mensenpaar de harmonie verbroken met God en hieruit zijn vervolgens alle andere ontwrichtingen voortgekomen: met zichzelf, met de medemens en met de natuur. Het lijden in de wereld en de mensheid is op zichzelf zinloos maar krijgt wel zin in het licht van deze omvorming. Ieder lijden kan een mozaïek worden voor onze verrijzenis en omgekeerd is er geen deelname aan de verrijzenis mogelijk tenzij doorheen lijden en sterven. Dit is ons huidige christelijke leven in geloof, hoop en liefde. Het vraagt standvastigheid, volharding en geduld. Ons leven hier op aarde zal altijd gepaard gaan met lijden en strijd omdat het hier niet onze eindbestemming is. Onze blik en ons hart zijn gericht op het blijvende geluk in God, de intrede in het leven van de Drie-eenheid. Zoals een kind in de moederschoot zich geen enkele voorstelling kan maken van het leven van een volwassene in de wereld, zo kunnen ook wij ons het leven in de Drie-eenheid niet voorstellen.

Het middelste gedeelte van de brief aan de Romeinen gaat nu van de verlossing van de wereld over naar de verlossing van Israël (hoofdstukken 9-11). De eerste gelovigen waren joden, maar de Kerk is eigenlijk begonnen als een twee-eenheid, bestaande uit gelovige joden en gelovigen uit de volken: ecclesia ex judaeis – ecclesia ex gentibus. Aan beide kanten waren er misverstanden. Al vlug verdwenen de joodse gelovigen uit de Kerk en tegelijk werden ze door de anderen uitgesloten. Pas op het einde van de 20^e eeuw groeide opnieuw het bewustzijn van de noodzakelijke twee-eenheid. Zo ontstond zowel vanuit joodse gelovigen als vanuit gelovigen uit de volken de wereldwijde oecumenische beweging: Toward Jerusalem council II (tjcii), die zich blijft uitbreiden. Het is een beweging van wederzijdse verzoening, bekering en gebed opdat de heilige Geest eens de oorspronkelijke eenheid zou herstellen en de joodse gelovigen hun plaats innemen, waarbij ze in alle vrijheid als joden hun geloof in Jezus kunnen beleven. Dit is de eenheid die in Antiochië beleefd werd: terug naar Jeruzalem langs Antiochië.

Inleiding

Het metaverse is een concept dat al tientallen jaren bestaat en voor velen klinkt als sciencefiction: een parallel, virtueel universum waarin we ons leven leiden als in een videogame. Recente technologische vooruitgang betekent echter dat deze fictie werkelijkheid wordt. Talloze technologische componenten die het metaverse zullen vormen, bestaan vandaag al en de samenleving is steeds meer geconditioneerd voor virtuele en augmented ervaringen.

Telecommunicatieproviders als de enablers van de Metaverse

Nu is de kans het grootst voor telecomproviders die technologie bouwen die zal dienen als de ruggengraat voor volledig digitale werelden zoals de metaverse.

De eerste van deze technologieën is 5G.

Edge computing, network slicing en enterprise ecosystemen hebben allemaal invloed op telecomproviders, maar 5G, met zijn mobiliteit, superieure snelheid en doorvoervoordelen, is wat de metaverse zal aandrijven. Als de makers en providers van 5G, en dus de enablers van het metaverse, zullen telecommunicatieproviders een missiekritische rol spelen bij het helpen van bedrijven om te slagen in deze nieuwe, virtuele omgevingen.

Nieuwe eisen in het metaversum

De digitale economie van vandaag maakt innovatieve en fantasierijke eisen mogelijk om digitale klantervaringen te verbeteren. Om te beginnen heeft dit nieuwe tijdperk van transformatie een vraag gecreëerd naar 5G-uitbreidingen en -integraties in bedrijfsmodellen. Naarmate de metaverse-markt zich uitbreidt, zullen er meer kansen verschijnen naarmate bedrijven spannende mogelijkheden verkennen in nieuwe verticals, van entertainment tot onroerend goed.

Bedrijven zullen pas echt succesvol zijn in de metaverse als ze een baanbrekende klantervaring kunnen bieden met de snelst mogelijke verbindingssnelheden en lage latentie. Vertragingstijd en verbroken verbindingen zullen een snelle weg zijn naar ontevreden klanten en volledig onaanvaardbaar voor metaverse-deelnemers.

https://betanews.com/

---

De metaverse kan worden gedefinieerd als een gesimuleerde digitale omgeving die gebruikmaakt van augmented reality (AR), virtual reality (VR) en blockchain, samen met concepten uit sociale media, om ruimtes te creëren voor een rijke gebruikersinteractie die de echte wereld nabootst.

De metaverse is een term die wordt gebruikt om een ​​soort virtuele wereld te beschrijven. Het is als een grote, gesimuleerde digitale omgeving waarin mensen kunnen rondlopen en met elkaar kunnen communiceren. Om deze virtuele wereld te creëren, worden technologieën zoals augmented reality (AR), virtual reality (VR) en blockchain gebruikt.

Augmented reality is wanneer digitale beelden worden toegevoegd aan de echte wereld om een ​​combinatie van beide te creëren. Bijvoorbeeld, als je een AR-bril draagt, kun je virtuele objecten zien die lijken alsof ze in de echte wereld aanwezig zijn.

Virtual reality is een technologie die een volledig digitale omgeving creëert die losstaat van de echte wereld. Met een VR-headset op je hoofd word je ondergedompeld in een virtuele wereld waar je kunt rondlopen, objecten kunt manipuleren en interactie kunt hebben met andere gebruikers.

Blockchain is een systeem dat wordt gebruikt om gegevens veilig en transparant op te slaan. Het wordt vaak geassocieerd met cryptocurrencies zoals Bitcoin, maar het kan ook worden gebruikt in de metaverse om bijvoorbeeld de eigendom van virtuele objecten vast te leggen.

Daarnaast worden concepten uit sociale media toegepast in de metaverse. Dit betekent dat mensen kunnen communiceren, samenwerken en informatie delen met andere gebruikers, net zoals ze dat doen op platforms zoals Facebook en Twitter.

Het doel van de metaverse is om een ​​rijke gebruikerservaring te bieden die de echte wereld nabootst. Het is een soort digitale wereld waarin mensen kunnen samenkomen, nieuwe dingen kunnen ontdekken, interactie kunnen hebben en zelfs economische activiteiten kunnen ondernemen.

---

De toekomst van de metaverse begint met het inzicht dat het geen fysieke plek is; het is een set van protocollen. Protocollen zijn basisregels die het delen van gegevens tussen systemen mogelijk maken. Op internet stellen ze e-mails in staat om uitgewisseld te worden en webpagina’s om bekeken te worden. Voor cryptocurrencies bepalen ze de structuur van de blockchain – de gedistribueerde database die het veilig uitwisselen van digitaal geld op internet mogelijk maakt. Voor de metaverse zullen ze de creatie van interoperabele digitale omgevingen mogelijk maken… die zowel de wereld zoals we die kennen weerspiegelen als uitbreiden.

De toekomst van de metaverse is eigenlijk een verzameling regels die ervoor zorgen dat verschillende systemen met elkaar kunnen communiceren. Het is geen fysieke plek, maar eerder een soort virtuele wereld waarin we kunnen samenkomen en interactie kunnen hebben. Denk aan hoe het internet werkt met e-mails en websites. Die werken allemaal op basis van regels die ervoor zorgen dat informatie kan worden uitgewisseld en bekeken.

Voor cryptocurrencies, zoals Bitcoin, is er een speciale set regels, genaamd een blockchain, die ervoor zorgt dat digitale betalingen veilig kunnen plaatsvinden op het internet. Het zorgt ervoor dat mensen geld kunnen uitwisselen zonder dat er een centrale autoriteit zoals een bank bij betrokken is.

In de metaverse zullen deze regels, of protocollen, ervoor zorgen dat verschillende virtuele omgevingen met elkaar kunnen communiceren. Dit betekent dat we een soort digitale wereld kunnen creëren die zowel op de echte wereld lijkt als deze uitbreidt. Het kan betekenen dat we nieuwe manieren vinden om met elkaar te communiceren, nieuwe ervaringen kunnen hebben en nieuwe dingen kunnen leren.

Dus, de echte vraag is eigenlijk niet wat de metaverse precies is, maar eerder hoe het ons dagelijks leven zal veranderen. Het kan invloed hebben op de manier waarop we werken, communiceren, plezier hebben en zelfs nieuwe mogelijkheden bieden die we ons nu misschien nog niet kunnen voorstellen.

---

De Metaverse is hier. Virtuele realiteit, augmented reality en gemengde realiteit staan allemaal op het punt om mainstream technologieën te worden die onze manier van leven en werken zullen transformeren. Kunstmatige intelligentie en 5G zullen samenkomen om goedkopere, slimmere, draadloze Metaverse-apparaten mogelijk te maken.

Nieuwsbrief Pater Daniel, 30 juni 2023

Arrogante filosofen en tirannen: profeten van goddeloosheid

“Allen, joden zowel als heidenen bevinden zich in de macht van de zonde” (Romeinen 3, 9). De uitgebreide leer over de zonde vinden we in de universele catechismus van de katholieke kerk. Er zijn grote en kleine zonden, dagelijkse zonden en doodzonden, zwakheden en boosheid… Een klein onrecht kan na een tijd echter ook tot een groot kwaad uitgroeien. We mogen best mild zijn tegenover hen die kwaad bedrijven, zowel als tegenover onszelf, zondaars. Belangrijk is dat we eerlijk zijn tegenover onszelf en tegenover God. Immers van nature hebben we de neiging het kwaad bij anderen in het volle daglicht te zien en ons eigen kwaad in de avondschemering met een klein lampje.

Met ons menselijk verstand alleen kunnen we niet begrijpen wat zonde eigenlijk is. We verstaan wel dat mensen die elkaar bedriegen, beliegen en bestelen, een samenleving veel last kunnen bezorgen. De sociale weerslag kunnen we begrijpen. Dat zonde in wezen een opstand is tegen God, kunnen noch de filosofie, noch de wetenschap ons duidelijk maken. Alleen de openbaring geeft ons inzicht in de echte werkelijkheid van de zonde. Alleen de Geest Gods kan de wereld overtuigen van wat zonde is (cf. Johannes 16, 8). Elders spreekt Paulus over het “mysterie van het kwaad/wetteloosheid/goddeloosheid” (2 Thessalonicenzen 2, 7: Grieks:‘mystèrion tès anomias’, ‘Latijn: mysterium iniquitatis’). Daarom zegt hij ook dat de eigenlijke strijd in deze wereld en in ons persoonlijk leven niet gaat tegen vlees en bloed maar tegen de machten van de duisternis (cf. Efeziërs 6, 12v).

Zonde bestaat uiteindelijk in de zelfverheerlijking en zelfbevestiging van de mens tegenover God, nl. de goddeloosheid. Heiden en jood, allen leven van de schepping maar weigeren zichzelf samen met het heelal nederig als schepsel te zien en de Schepper van alles te erkennen. We hebben de neiging de goddelijke waarden ondergeschikt te maken aan onze aardse waarden. Wat gezaaid werd in de eeuw van de Verlichting (18e eeuw) gaat nu naar zijn dieptepunt. De Franse Revolutie wilde altaar en troon omverwerpen maar werd zelf een gruwelijke godsdienst met een alles verwoestende misvorming van “vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid”. Een van de voornaamste profeten van deze goddeloosheid is Fr. Nietzsche (+ 1900). Zonder ons enige filosofische deskundigheid aan te meten, menen we toch dat hij wellicht het scherpste inzicht had in het wezen van het christendom. Hij begreep dat de Gekruisigde Christus er het hart van is. Arrogant en welbewust bleef hij deze Christus verwerpen. Buigen voor het kruis vond hij een aanslag op de menselijke waardigheid. De “God is dood” slogan wordt aan Nietzsche toegeschreven maar in feite ging hij veel verder en schreef: wij hebben God vermoord! Hij vond dat ook de taak van de mens die zijn waardigheid wil behouden. Een dergelijke levenshouding straft echter zichzelf. Deze “geniale” filosoof is van zijn eigen verzet als krankzinnige gestorven. Andere invloedrijke figuren van deze goddeloosheid zijn K. Marx (+ 1883) die geen schepper of godsdienst erkent. Voor hem is de werkelijkheid alleen maar aards en bestaat de mens helemaal op zichzelf, onafhankelijk. Dit gaat radicaal in tegen de houding van de huidige grootste natuurkundigen, die allemaal een soort mystieke dimensie erkennen in de werkelijkheid. Een aparte invloedrijke Franse filosoof is J.P. Sartre. Dat de mens verantwoording zou moeten afleggen tegenover een ander, vindt hij mensonwaardig.  Wie van levensmoeheid en zinloosheid houdt, moet Sartre lezen. De humanistische psychologie van de Amerikanen Carl Rogers (+ 1987) en Abraham Maslow (+ 1970) met een nagenoeg exclusieve nadruk op zelfontplooiing en ontwikkeling van de persoonlijkheid vanuit eigen gevoelens, heeft op haar wijze bijgedragen aan een soort goddeloosheid door het Evangelie als norm opzij te schuiven.

In het verleden ontstonden geheime genootschappen zoals de loges van de vrijmetselaars, voorgesteld als werkplaatsen om de waardigheid van de mensen en de ontwikkeling van de maatschappij te bevorderen. In het verborgen werden godsdienst en Kerk bestreden. Nu wordt de strijd openlijk gevoerd. Klaus Schwab, zijn Wereld Economisch Forum en zijn ideoloog Yuval Noah Hariri spotten nu openlijk met God, Schepper, Jezus Christus Verlosser, Evangelie en Kerk. Zij beelden zich in dat zij nu zelf de macht en de mogelijkheden hebben om god te spelen. Een verwerping van God is echter ook een verwerping van de waardigheid van de mens.  Voor hen is de mens niet meer dan een manipuleerbaar dier, een robot. Deze arrogante tirannen, zeker van eigen succes, willen beslissen over leven en dood van heel de wereldbevolking. Als we hen laten doen maken ze van de samenleving een hel (https://thepeoplesvoice.tv/klaus-schwab-god-is-dead-and-the-wef-is-acquiring-divine-powers/).

In het boek Genesis waarschuwt God de mens dat hij zal sterven indien hij zich tegen Gods geboden verzet (Genesis 2, 16).  En zo gebeurt het ook. “Het loon van de zonde is de dood” (Romeinen 6, 23). Deze dood is hier niet zozeer een moment van het sterven, maar de toestand van een geestelijk dood zijn. De mens in de zonde kwetst God maar verwoest ook zijn eigen geluk. “De mens wordt gestraft door datgene waardoor hij zondigt” (Wijsheid 11, 6). “De zonde is de boosheid” (1 Johannes 3, 4). De zondaar wordt door zijn eigen gedrag verplettert. Liever heer en meester zijn en ongelukkig dan leven, liefde en geluk in afhankelijkheid van God te ontvangen. Dat is leven onder de heerschappij van Satan (Hebreeuws: kweller aanklager), als een soort permanente poging tot zelfdoding. De duur van deze kwelling hangt niet af van God, die altijd wil vergeven, maar van de mens die geen vergeving wil ontvangen. De barmhartige vader in de parabel van de verloren zoon had zijn zoon al lang vergeven toen hij nog in de grootste ellende verkeerde, maar de zoon kon er pas van genieten toen hij in nederig berouw terugkeerde naar zijn vader (Lucas 15, 11-32).

Het nederig en berouwvol erkennen van eigen schuld, de Bijbelse bekering, is zowat de grootste weldaad die we onszelf kunnen gunnen. De apostel Petrus stelde zich voor als de stoere, onverschrokken verdediger van Jezus. Onmiddellijk daarna, bij de openbare terechtstelling van Jezus, gaat hij volledig door de knieën. Hij schreeuwt en tiert dat hij deze Jezus niet kent! Het kraaien van de haan – die uitgelezen Bijbelse figuur! – brengt Petrus tot inkeer: “Hij ging naar buiten en begon bitter te wenen” (Mattheus 26, 75). Wat een kostbaar moment van waarheid, dat de zalige ommekeer bewerkt. Jarenlang mocht ik luisteren naar (en bidden voor) stervenden in het eerste in Vlaanderen opgerichte “hospice”. In het aanschijn van de dood vallen alle maskers af. Herhaaldelijk mocht ik meegenieten van de bevrijdende vreugde van mensen die de waarheid in hun leven erkenden en in nederig berouw tot oprechte bekering kwamen. Leven in zonde en opstand tegen God is eigenlijk verschrikkelijk. De bekering is de weg van de diepste bevrijding, vrijheid en leven. Deze leidt naar het leven in gerechtigheid door het geloof in Jezus Christus.