R.K. Gemengd Zangkoor St.Caecilia Bunde huldigt jubilarissen

Ter gelegenheid van de naamdag van haar patrones St. Caecilia, verzorgt het gemengd zangkoor de opluistering van de H. Mis op zondag 20 november a.s. om 11.30 uur. Na afloop van de H. Mis worden 4 jubilarissen gehuldigd. Als blijk van waardering voor de inzet van de jubilarissen. Voor elk koorlid geldt dat luisteren de basis is om met anderen in harmonie te kunnen zingen.

Hoe lang de jubilarissen lid zijn en wat hun verdienste zijn wordt door het bestuur als volgt omschreven.

Lei van Etten – 50 jaar koorzanger – bas Lei is een Bundenaar met Brabantse wortels. Zijn gezondheid laat hem de laatste jaren af en toe in de steek, maar hij blijft optimistisch en gaat niet bij de pakken neerzitten. Hij is een man van uur en tijd; laat zelden verstek gaan en komt nooit te laat op een repetitie of uitvoering. Lei draagt zijn hart op de juiste plaats; immers elke repetitieavond zorgt hij voor het vervoer van een medekoorlid; storm of regen, ijs of sneeuw, het deert hem niet. Hij stapt in zijn auto en zorgt dat hij op tijd aanwezig is. Ook de pauze moet stipt om half negen beginnen anders trekt Lei aan de bel. Het is dan de hoogste tijd voor een sigaretje, een kopje koffie en wat buurt (strikt in deze volgorde), om vervolgens als het weer tijd is, als een van de eersten op te staan om aan de 2e helft te beginnen. Lei, bedankt voor je jarenlange trouwe inzet en van harte gefeliciteerd met je jubileum !

Sjef Loënis – 50 jaar koorzanger – bas Sjef is geboren onder aan de Kruisberg. Hij kan vol overgave vertellen over vroegere tijden: zijn diensttijd bij de verbindingstroepen in Indonesië en zijn werk bij de PTT. In 1961 gingen toenmalig dirigent Ber Keijsers en pastoor Roebroek op huisbezoek bij potentiële koorzangers (jonge gehuwde mannen). Zij werden uitgenodigd om eens (vrijblijvend) naar een repetitie te komen. Voor Sjef hoefde het niet zo nodig, maar broer Sjeng wist hem over te halen om mee te gaan luisteren. Sjef is gebleven; nu al 50 jaar. Hij is de rust zelve: kalm, houdt het hoofd koel en heeft overzicht. Als koorzanger staat het belang van de vereniging voorop. Niet dat hij alles goed vindt. Als er zaken dreigen mis te lopen waarschuwt hij tijdig en geeft zijn mening. Voeg daarbij zijn muzikale kwaliteiten, dan mag het duidelijk zijn: een beter koorlid kunnen wij ons niet wensen. Sjef, bedankt voor je muzikale bijdragen en van harte gefeliciteerd !

Sjeng Loënis – 25 jaar koorzanger – bas Sjeng is een jongere broer van Sjef; in menig opzicht verschillend maar als je wat beter kijkt, zie je toch op veel punten gelijkenissen. In 1961 samen met zijn broer Sjef lid geworden van het zangkoor. Hij bleef lid tot 1977. Na een onderbreking van 25 jaar meldde hij zich in 2002 opnieuw aan. Snel pakte hij de draad weer op en voelde zich thuis in het koor alsof hij nooit was weggeweest. Sjeng is sociaal bewogen en actief in de Seniorenvereniging van Bunde. Hij houdt van een stevige discussie na afloop van de repetitie, en als hij overtuigd is van zijn gelijk dan houdt hij voet bij stuk. Wel kan hij de volgende repetitie naar je toekomen en zeggen: “Luister, je had toch gelijk de vorige week. Ik heb me vergist”. Typisch Sjeng: eerlijk, recht door zee, zonder omwegen. Sjeng, bedankt voor 25 jaar inzet voor het zangkoor, van harte gefeliciteerd en op naar de 50 !

Wim Louwers – 25 koorzanger – Tenor Nadat Wim in augustus 1988 verhuisd was van Wijnandsrade naar Bunde, ging hij zich eens oriënteren in zijn nieuwe woonplaats. In Wijnandsrade was hij al 3 jaar lid geweest van het kerkkoor, zodoende ging zijn belangstelling uit naar het zangkoor, in de volksmond de “Bungerkèrke Zangk” genoemd. Op dat tijdstip werd door het zangkoor het ” Stabat Mater van Rossini” uitgevoerd in de toenmalige “ruïne” van de Auw Kèrk. Deze kennismaking met het koor gaf bij hem de doorslag om zich als lid aan te melden. Als tenor voelde hij zich al spoedig thuis bij `t koor. In 1991 was hij lid van de activiteitencommissie. Bij de ledenvergadering in 1992 werd hij gekozen als bestuurslid en meteen tot voorzitter gebombardeerd. Wim was de juiste man op de juiste plaats. Hij heeft het voorzitterschap met veel verve gedurende 15 jaar uitgevoerd. Tot op heden is hij nog steeds lid van het bestuur. Hij heeft daarnaast nog meer pijlen op zijn boog. Op de jaarlijkse Caecila-avonden heeft hij ons vaak kostelijk geamuseerd met zijn voordrachten en liederen, samen met zijn vrouw Pieta. En hoort u toevallig een vogel zijn mooiste lied fluiten? Ook dat is Wim die het af en toe niet kan nalaten zijn liedje te fluiten tijdens de repetities. Een groot compliment is dan ook op zijn plaats bij zijn 25 jarig jubileum als zanger. Wim, bedankt voor je tomeloze inzet voor ons koor. We wensen je van harte proficiat en hopen dat het koor nog vele jaren van je mag genieten.

Bron: http://www.marsnamagazine.nl/reageren/1449