Lees het hier helemaal: https://dissident.one/2022/02/05/27689/

In een oorlog met Rusland zullen Amerikaanse troepen in groten getale worden afgeslacht. In de jaren ’80 trainden we routinematig om verliezen van 30-40 procent te accepteren en door te vechten, omdat dat de realiteit was van een moderne strijd tegen een Sovjetdreiging. In die tijd waren we in staat om de Sovjets effectief te evenaren in termen van troepenomvang, structuur en capaciteit – kortom, we konden net zo goed, of beter, uitdelen als incasseren.

Dat zal niet het geval zijn in een Europese oorlog tegen Rusland. De VS zullen de meeste van hun strijdkrachten verliezen voordat ze in de buurt van een Russische tegenstander kunnen komen, als gevolg van diepe artilleriebeschietingen. Zelfs wanneer zij de vijand dicht naderen, behoort het voordeel dat de VS hadden tegen Iraakse en Taliban-opstandelingen en ISIS-terroristen tot het verleden. Onze tactiek is niet meer van deze tijd – als er dichtbij gevechten zijn, zullen die buitengewoon gewelddadig zijn, en de VS zullen vaker wel dan niet aan de verliezende kant staan.

Maar zelfs als de VS erin slaagt een tactisch gevecht tegen gelijkwaardige infanterie te winnen, dan nog hebben ze geen tegenwicht tegen het overweldigende aantal tanks en pantservoertuigen dat Rusland zal inzetten. Zelfs als de anti-tank wapens in het bezit van de Amerikaanse grondtroepen effectief zouden zijn tegen moderne Russische tanks (en de ervaring leert dat dit waarschijnlijk niet het geval is), dan nog zullen de Amerikaanse troepen eenvoudigweg overweldigd worden door de massale gevechtskracht waar de Russen hen mee zullen confronteren.

---

Een oorlog met Rusland zou anders zijn dan alles wat de VS en de NAVO ooit hebben meegemaakt

5^e zondag door het jaar C 2022

WELKOMSTWOORD

God heeft de mensen nodig voor elkaars geluk. Ook voor elkaars eeuwigheid. Daartoe roept Hij ons voor elkaar. Wij hebben een zending. Mogen wij die zending in dit uur bij Hem opnieuw ontdekken.

VERDIEPING

Het gaat over geroepen worden. Dat is een hachelijke zaak. Immers, als God je te pakken heeft word je leven volkomen anders.

Jesaia wordt door God ingepalmd. Hij voelt het aankomen en roept uit: Wee mij, ik ben verloren. Hij weet zich geen raad. Maar dan komt Gods kracht over hem. Jesaia gehoorzaamt en dan klinkt het vastberaden: Hier ben ik, zend mij.

Zo is het de vissers vergaan. Jezus roept hen en in een enkel ogenblik krijgt hun leven een volkomen andere koers. Maar er gaat iets aan vooraf. Dat is vertrouwen, dat is overgave, dat is je eigen redeneringen aan de kant zetten en je toevertrouwen aan het woord van God.

We zien het gebeuren bij Petrus. Zijn eerste reactie is redeneren vanuit zijn visserservaring. Maar tegelijk overgave. Ik zal de netten uitgooien op uw woord, zegt hij. Als de netten overvol geraken komt bij Petrus eenzelfde reactie als bij Jesaia: Ga weg Heer, want ik ben een zondig mens. Ook Petrus weet zich geen raad. Dan komt dat prachtige woord van Jezus: Vrees niet. Met andere woorden: je kunt het‚ begin er aan, je kunt op Mij rekenen.

Dat woord geldt voor ieder die het woord van God toelaat in zijn hart en die zegt: Hier ben ik Heer. Dat is het moment van overgave. Tegelijk het moment van nieuwe kracht. Dan wordt zo iemand bevrijd van zijn eigen ik, van zijn eigen belangen en er komt ruimte voor edelmoedigheid, voor verantwoordelijkheid voor anderen. Er komt ruimte voor liefde. Gods liefde komt in hem tot leven.

Dat geldt allereerst voor ieder die bijzonder door God geroepen wordt om zich helemaal in Zijn dienst te stellen. Dat geldt voor de priester, de diaken, de religieus. Maar geldt dat uiteindelijk niet voor ieder van ons? Wij zijn allen geroepen. God heeft met ieder van ons iets voor. Hij heeft ons nodig voor elkaar. Hoe zouden wij samen kunnen zijn en samen kunnen blijven in huwelijk, in gezin, als vrienden, als collega’s, als parochianen, als ieder van ons alleen maar uit zou zijn op eigen gewin, op eigen baat, op koestering van het eigen IK.

God roept ons voor elkaar om het leven leefbaar te laten zijn. Maar het gaat om oneindig veel meer. God roept ons om zorg te dragen voor elkaars geloven. Wij beleven dat niet meer zo sterk. We hebben ons door het klimaat in onze samenleving wijs laten maken dat godsdienst een privézaak is. Velen zijn er zo sterk ingetrapt dat zelfs in huwelijk en gezin het onderwerp bidden en geloven nauwelijks of niet ter sprake komt. Gezinsleden weten van elkaar zelfs niet of zij nu echt bidden ja dan neen. Wat zou het een bevrijding betekenen als dat weer zou kunnen. Wat een steun zouden we elkaar kunnen geven.

Vrank en vrij spreken over je geloofservaringen. Dat is de bijzondere roeping van de reëvangelisatie in onze dagen. Wij kunnen dit zelf ter hand nemen. Vrees niet, begin ermee, en ieder van ons zal op zijn of haar manier mensen vangen voor God, mensen vangen voor de Hemel. Dat is onze roeping in onze tijd.

VOORBEDE

God roept ons bij onze naam, want ieder van ons is nodig omwille van Zijn Rijk. In dat besef durven wij te bidden:

• voor alle christenen in onze wereld, dat zij zich laten roepen en zenden om vrijmoedig te getuigen van de hoop die in hen leeft. Laat ons bidden.
• voor hen die zich verloren wanen, vluchtelingen, daklozen, verslaafden; dat zij de waardigheid ontvangen die God ieder mens geeft en zo getuigen van Gods liefde en trouw. Laat ons bidden.
• voor kinderen en jongeren in deze wereld; dat zij in een veilige omgeving mogen opgroeien, volop liefde en vriendschap ontvangen en deze op hun beurt doorgeven aan anderen. Laat ons bidden.
• voor wie leven temidden van oorlog en geweld; dat zij niet afgestompt raken en wegzakken in apathie, dat haat en vijandschap overwonnen mogen worden en er ruimte komt voor verbondenheid en vrede. Laat ons bidden.

God, onze Vader, wil deze gebeden verhoren en alles wat leeft in de stilte van onze harten. Dit vragen wij U, door Christus onze Heer…