4de Zondag van de Advent 2022 A

St. Jozef blijft op God vertrouwen

Op de laatste zondag van de advent wordt de schijnwerper gezet op Maria en St. Jozef. Zij wijzen ons op het wonder van de geboorte, want God de Zoon wordt geboren op een bijzondere wijze, die wij enkel in geloof kunnen aannemen. Dat kan een innerlijke worsteling betekenen.

Bij Jozef was dat niet anders. Hij heeft zelfs gedacht in stilte van Maria te scheiden. Waar gaat het over bij Jozef? Een scheiding? Een scheiding waarom? Ze zijn net verloofd. Voor de Joodse wet zijn ze al man en vrouw. Alleen woont Maria nog niet in zijn huis. Maar er is al een jawoord aan elkaar gegeven.

Waarom wil Jozef scheiden? Het antwoord lijkt heel simpel: Maria is namelijk al in verwachting, en niet van hem. Jozef weet, dat het kind niet van hem is.

Voor St. Jozef betekent het een grote strijd. Jozef heeft een moeilijke tijd. Het lijkt hem weliswaar beter om van het huwelijk af te zien, maar dan wel op een edele manier. Hij neemt de schuld op zich. Niemand hoeft hier iets van te weten. Niemand hoeft hier iets van te begrijpen.

Hoe kan Jozef dat? Het antwoord lijkt wat eenvoudig, maar toch is dat het antwoord: hij kan het door zijn geloof. Jozef gelooft in Gods voorzienigheid, want zijn geloof ligt dieper. Zijn geloof is misschien het best zo te omschrijven, dat Jozef nog op God blijft vertrouwen, zelfs als de wereld op zijn kop staat. Dat is het geloof van Jozef. Hij durft te vertrouwen op God. Alles beter dan Maria te schande maken.

Tijdens die innerlijke strijd krijgt hij tijdens een droom de boodschap: “Jozef, zoon van David, wees niet bevreesd Maria, uw vrouw tot u te nemen. Het Kind in haar schoot is van de heilige Geest.”

Wat moet die droom veel gedaan met hem hebben! Niet zomaar een droom, nee een droom waarin God tot hem sprak. Een droom die zijn leven weer richting geeft en het vertrouwen in God bevestigt. Een droom, met een ongelooflijke boodschap: dit Kind is van de heilige Geest. De situatie met Maria was al ongelooflijk, maar dit Teken (Gods Zoon die mens wordt in de schoot van de Maagd Maria) uit de Hemel is bijzonder!

Met Jozef gaan we op weg naar Kerstmis.

Als u deze dagen het Jozefbeeldje in de stal zet, denk erbij na van wie dat beeldje een uitdrukking is. En doe er een gebedje bij, dat wij mogen groeien in datzelfde geloof. Dan zal God ook in onze tijd ongelooflijke dingen doen, dan wordt het Kerstmis niet alleen in de kerk, of thuis aan de maaltijd, maar in het diepst van onze ziel, geboorte van goddelijk leven.

HS

Benedictus XVI feliciteerde Dom Louis Blancon, 35 jaar, in januari 2022 met zijn verkiezing tot abt van het klooster Notre-Dame de Triors, Drôme, Frankrijk. Triors is gesticht door het Benedictijnse klooster Fontgombault dat vasthoudt aan de Tridentijnse Mis. De toespraak van Benedictus is gepubliceerd op LaNef.net (1 december). Het klooster telt 43 monniken. Blancon werd […]

Paus Benedictus XVI: ‘Klamp u in de huidige verwarring vast aan de traditie’

Regel van Benedictus

Sint Benedictus van Nursia (480-547) schreef voor zijn monniken een kloosterregel. Dit document had niet alleen een grote invloed op het religieuze leven van de Latijnse Kerk, maar ook op de Europese cultuur.

door Br. Benoît Standaert OSB

Vier typen monniken
Benedictus van Nursia leidt zelf zijn Regel in, en wel met een dubbele inleiding, zoals hij ook met een dubbel slot zijn tekst afrondt. Hij laat alles voorafgaan door een warme proloog waarin hij zijn lezer heel direct aanspreekt en uitnodigt moedig de school binnen te gaan waarin geleerd wordt hoe de Heer te dienen. Daarna, in hoofdstuk 1, situeert hij het type monnik waarvoor hij kiest, te midden van een waaier van vier typen. Het sterke type dat hij aanprijst is dat van de gemeenschapsmonniken, de cenobieten, gevestigd op één plaats, onder een regel en een abt. Op het einde, met hoofdstuk 72, resumeert hij alles in een kleine litanie van tien sleutelprincipes die allemaal vorm geven aan wat hij noemt de ‘goede ijver’. Daarop volgt een slothoofdstuk waarin hij nog aanreikt met welke literatuur we verder kunnen optrekken op de weg naar het volmaakte, voorbij die schamele ‘regel voor beginnelingen’.

Minimum
In zijn eigen ogen is zijn Regel immers slechts een minimum. Benedictus’ blik op de geschiedenis is opvallend bescheiden als hij zijn eigen generatie beschouwt. Wij, luie, vadsige nietsnutten kunnen alleen maar blozen van schaamte, vindt hij, in vergelijking met wat de Oudvaders deden, een eeuw of twee eerder. Hij is dan ook bewust laagdrempelig in zijn monastieke voorschriften en bepalingen. Hij denkt nochtans al schrijvend ook aan broeders die nog elders leven dan te Zuiden van de stad Rome, tot in streken waar het behoorlijk koud kan zijn of waar geen wijn wordt verbouwd. Zijn tekst, hoe gematigd en bezorgd ook om steeds haalbaar te blijven, zou best een brede verspreiding kunnen genieten, gelooft hij dan toch.

Paradox
De paradox van dit document is dat het heel vlug zeer hoog geprezen zal worden. Reeds de biograaf van Benedictus, de heilige paus Gregorius de Grote, noteert geen veertig jaar na diens dood, dat de heilige abt Benedictus …

Lees hier verder: Bron