Nieuwsbrief XVI. 39, vrijdag 24 september 2021, pater Daniel

Goede vrienden,

We zijn geroepen om ons lijden en sterven met Christus te doorleven en zo te delen in Zijn verrijzenis. En onze hoogste navolging van Christus is de totale gave van onszelf in het sterven, in vrijheid en liefde. Ons lichaam sterft en vergaat, maar wij blijven eeuwig leven. Ziedaar de twee eigenschappen die nauw met elkaar verbonden zijn. We zijn niet geschapen om bij onszelf te blijven, alleen, maar om eens eeuwig te leven in God, die nu reeds in ons woont. De Oostenrijkse psychiater Victor Frankl (+ 1997) geeft hiervoor een duidelijk beeld. Hij overleefde meerdere concentratiekampen en kwam tot een diepe levenswijsheid. Hij vergelijkt de mens met het oog, dat gericht is op de schoonheid van de schepping en de mensen om ons heen. Een oog dat zichzelf ziet, is ziek. Hetzelfde geldt voor een mens.

Als mens vormen we een eenheid van lichaam en ziel. Alle communicatie gebeurt echter langs ons lichaam. Ook de geestelijke waarden kunnen we slechts uitdrukken dankzij ons lichaam. Dit bracht paus Johannes Paulus II ertoe om een “theologie van het lichaam” uit te werken. Theologie gaat over God en dus niet over het aardse lichaam. Met deze tegenstrijdige uitdrukking wilde Johannes Paulus II echter wijzen op de goddelijke taak van ons lichaam; het onzichtbare mysterie van God, zichtbaar maken. En God is een gemeenschap van personen, die leven in wederzijdse liefdevolle gave van zichzelf. Ook ons lichaam met zijn seksuele verscheidenheid heeft de taak om deze liefdevolle gave van zichzelf in een gemeenschap van personen uit te drukken. In het huwelijk wordt dit een unieke gemeenschap van personen, exclusief, trouw, vruchtbaar en gericht op eenwording, wat het boek Genesis noemt: “één vlees worden” (Genesis 2, 24). Zo kunnen man en vrouw met God worden tot “medescheppers” van nieuw menselijke leven en wel op oneindig gevarieerde wijze.

Vóór de oerzonde leefde de mens in wat Johannes Paulus II noemt: “een oorspronkelijke onschuld”, wat hem tot drie ervaringen bracht: eenzaamheid, gemeenschap en naaktheid. God vormt de mens uit de klei van de aarde en geeft hem zijn levensgeest. Hij heeft dus iets aards en iets goddelijks. Hij staat als het ware tussen de aarde en de hemel in. Dit gevoel van “eenzaamheid” of liever van “eigenheid” wordt nog groter wanneer hij tussen de dieren een gelijke zoekt maar niet vindt: “maar een hulp die bij hem paste vond de mens niet” (Genesis 2, 20). Vanuit dit zoeken naar een gelijke komt de mens tot de ervaring van gemeenschap. De mens vindt geen gelijke in de aarde en ook niet in de dieren maar wel in de vrouw die God geschapen heeft. Tot heden sprak Genesis algemeen over “de mens” (Hebreeuws: Adam; dam=bloed, adam=mens, adamah=aarde), vanaf nu gaat het over man en vrouw (Zachar, neqeva; iesj, isjah). En wanneer de man de vrouw ziet, jubelt hij het uit: “Eindelijk vlees van mijn vlees en been van mijn gebeente” (Genesis 2, 23). Het is deze verrukkelijke blik die de vrouw doet leven en waardoor ook de man zelf tot leven komt. Is deze verrukkelijke blik uitgedoofd, dan dooft ook de gemeenschap uit. In deze oorspronkelijke ervaring ontdekken man en vrouw dat zij in hun lichaam een afstraling zijn van God, een icoon van de Drie-eenheid in hun wederzijdse zichzelf gevende liefde. In elkaar ontdekken ze zichzelf én God, naar wiens beeld ze geschapen zijn. Ze leven in een liefdevolle harmonische overgave aan elkaar en aan God. Zij schamen zich niet voor elkaars naaktheid. Door de zonde komt er een breuk in de harmonie met God, met de medemens, met de schepping en een gebrokenheid in de mens zelf. Er treedt schaamte op en hun zien wordt bezoedeld door de begeerte van het kwetsend grijpen voor zichzelf.    Hun naakte lichaam is geen zuivere openbaring meer van Gods zelf vergeten liefde maar wordt vermengd met de begeerte naar bevrediging van eigen lust. Jezus stierf naakt aan het kruis om ons te bevrijden van de zonde en deze begeerte.  Door ons te verenigen met zijn verlossend lijden en sterven kunnen wij terugkeren naar een herwonnen onschuld, die in ons is blijven sluimeren.

“Het is niet goed dat de mens alleen blijft. Ik ga een hulp maken die bij hem past” (Genesis 2, 18). We kunnen dit onmogelijk interpreteren alsof God iets niet goed heeft voorzien, zoals een architect die een huis uittekent en dan pas ziet dat het veel te klein is. De verandering kwam er omwille van de zonde van de mens. Moeder Agnes-Mariam spreekt in haar overwegingen over de eerste hoofdstukken van Genesis daarom over het plan A, B en C. God past zijn oorspronkelijk plan na het zondig gedrag van de mens telkens aan. Het “alleen blijven” heeft hier dezelfde betekenis als in Jezus’ woord: “Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: als de graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen: maar als hij sterft, brengt hij veel vrucht voort” (Johannes 12, 24). Het gaat er uiteindelijk om dat we door Christus intreden in de gemeenschap met God, die de mens schiep voor de heerlijkheid met Hem. Door de oerzonde heeft de mens deze uitnodiging afgewezen. Nu schept God een “hulp” voor de mens opdat ze samen als man en vrouw in gemeenschap zouden treden met Hem. Zo niet, worden ze teruggeworpen op zichzelf en blijven alleen. En we treden in volledige gemeenschap met God door het offer van de totale gave van onszelf. Jezus zegt dat Hij liever geen offers meer wil maar wel barmhartigheid (cf. Matteüs 9, 13). Hoe kunnen we dit verstaan wanneer het hele boek Exodus een beschrijving is van de bouw van het heiligdom en het voltrekken van offers? Jezus wil het kwaad en het geweld niet bedwingen door het veroordelen en offeren van schuldigen. Dat is de samenvatting van de gehele mensengeschiedenis vóór Hem. Hij zal de schuld van anderen op zich nemen en zijn eigen leven als offer aanbieden. Dat is het begin van een geheel nieuw tijdperk. Daarmee openbaarde Hij wat verborgen was vanaf de grondvesting van de wereld (cfr Mattheüs 13, 35). De mensheid was zich niet bewust dat ze leefde van het bestraffen en offeren van schuldigen om het kwaad en het geweld te bedwingen. In de plaats hiervan stelt Jezus het offer van zichzelf, waarmee een nieuw tijdperk begint.

Johannes Paulus II heeft zijn “theologie van het lichaam” vooral willen ontwikkelen als steun aan de leer die paus Paulus VI gaf in zijn encycliek “Humanae vitae” (1968). Het westen verkeerde in een “contraceptieve roes” en heeft deze leer niet begrepen en grotendeels verworpen. Mens zijn is zichzelf totaal in liefde geven aan God en aan de medemens. Paulus VI begreep dat de contraceptie een fatale aanslag is op de algehele, wederzijdse liefdevolle overgave van zichzelf in het huwelijk. Hij waarschuwde voor de catastrofale gevolgen. De geschiedenis gaf hem ruimschoots gelijk, hoewel velen dit nog steeds niet lijken te beseffen (1).

(1)     MAES D., Hoe een paus gelijk kreeg. Nieuwe perspectieven na een halve eeuw contraceptie, De Blauwe Tijger, 2019. Aan deze brede en ruime studie hebben we verschillende jaren gewerkt en bovendien belangrijke hulp gekregen van eminente deskundigen uit de geneeskunde, die zich bijzonder in deze materie hebben verdiept. Samenvatting van de ”Theologie van het Lichaam” blz. 194-202. Boeiende voorstelling door HEALY Mary, Mannen en vrouwen komen uit Eden. Een handleiding bij de Theologie van het Lichaam van Johannes Paulus II, Betsaida, 2019.

P. Daniel

Nieuwsbrief XVI. 37, Syrië, vrijdag 10 september 2021, pater Daniel

Goede Vrienden,

“Van de dagen van Johannes de Doper tot nu toe breekt het Rijk der Hemelen zich met geweld baan en geweldenaars maken het buit” (Mattheüs 11, 12). Dit is een mysterieuze uitspraak van Jezus. Voor geweld en geweldenaars (Grieks: biastai, Latijn: violenti) heeft Hij over het algemeen geen goed woord. We worden gered door onze vertrouwvolle overgave aan Hem in geloof, niet door geweld. Bijbelgeleerden trachten allerlei verklaringen te zoeken voor dit vers. Wij beschouwen het als een toelichting op de vijfde eigenschap van ons mens-zijn, die we vorige keer hebben uitgelegd: we zijn geroepen om door lijden en sterven omgevormd te worden in Christus, d.w.z. om deel te nemen aan het gewelddadig proces van de overgang van dood naar verrijzenis met Jezus. We zijn immers gedoopt in zijn lijden, sterven en verrijzen.  Dit is geen zoetsappig gebeuren. Het is een gewelddadige afbraak en totale vernietiging van ons aardse leven opdat het omgevormd zou worden.  De graankorrel moet werkelijk sterven, rotten en vergaan. Pas dan komt de prachtige volle aar tevoorschijn.

Lijden en dood zijn door de zondeval in de wereld gekomen. Sindsdien hebben alle mensen van alle tijden hiermee geworsteld: wat is de zin van mijn lijden en sterven? In onze tijd lijkt het moeilijker dan ooit de betekenis hiervan te begrijpen en te beleven.  Onze huidige medische wetenschap en techniek zijn tot zulke fantastische realisaties in staat dat sommigen denken hiermee alle problemen helemaal op te lossen, ook het lijden en de dood. Dit medisch-technisch denken heeft onder meer geleid tot “therapeutische hardnekkigheid”, nl het steeds maar nieuwe operaties uitvoeren en technieken proberen, ook wanneer dit, gezien de leeftijd en de gezondheidstoestand van de patiënt geen enkele zin had. In feite vergroten ze hiermee het lijden en bemoeilijken het natuurlijk sterven. Deze handelwijze is inmiddels grotendeels verlaten en vervangen door “palliatieve zorgen”, nl. het zoveel mogelijk verzorgen en verzachten van de pijn zonder operatief ingrijpen en het begeleiden van de stervende tot op het ogenblik van de totale overgave. Dat is ook de echte betekenis van “euthanasie”: een goede dood, de mens die op zijn wijze en zijn tijd zijn aardse leven loslaat. Erger nog is de huidige trend van ‘transhumanisme’. Het is de illusie, geboren uit hoogmoed, dat de mens zoals hij geschapen is moet en kan “verbeterd” worden tot een soort robot met “artificiële intelligentie”, onbeperkt controleerbaar. Hij zou een combinatie moeten worden van machine en mens, waarbij men van op afstand zogenaamd de ziektes zou kunnen uitschakelen. Ik beschouw dit als een pijnlijke illusie en een hoogmoedige afwijzing van de wijze waarop God, onze Schepper en Jezus Christus onze Verlosser ons het heil willen geven. Lijden en dood krijgen daarin helemaal geen plaats meer en hebben dus ook geen enkele betekenis.  Dit is niet alleen een ontsporing van de echte medische vooruitgang, het is ook een verwerpen van onze “menselijkheid” en van onze goddelijke roeping.

Een van de meest tragische gevolgen van het niet begrijpen en niet aanvaarden van de zin van lijden en sterven vanuit het christelijk geloof, is de huidige praktijk van ‘euthanasie’ als het zelf actief zijn leven (laten) beëindigen. De spontane getuigenissen van sommige dokters die euthanasie plegen zijn veelzeggend. Hierbij putten we uit een verzameling profetische getuigenissen (1). Een doctores maakte zich al vroeg vertrouwd met de euthanasiepraktijk maar telkens ze euthanasie pleegde was ze drie dagen ziek (a.w., blz. 21). Een dokter die euthanasie pleegt, bekent met tranen in de ogen dat hij ’s nachts soms met angstzweet wakker wordt en voor zich het gelaat ziet van hen die hij het fatale spuitje gaf (blz. 193). En hoe macaber kan de sfeer zijn bij euthanasie (blz. 195). Er is inderdaad een enorm verschil tussen het doden van iemand en iemand zijn/haar “goede dood” gunnen. “Na euthanasie is er een ijzige stilte op de dienst” (blz. 184). “Wat wij er ook van denken, we dragen allen een zaadje van de eeuwigheid in ons” (blz. 171-172). Vele atheïsten spreken ook over hun “geest” of “de geest van de wereld” en over een verlangen naar eeuwigheid. Ik ben overtuigd dat ieder mens bewust of onbewust het verlangen naar God in zich draagt. Zelf heb ik acht jaar lang stervenden bijgestaan in het eerste palliatieve hospice in Vlaanderen. Ik behoorde niet tot de ‘medewerkers’ noch tot de ‘vrijwilligers’.  Eens werd ik bij een stervende geroepen omdat ik vlakbij verbleef. Ik heb toen aangeboden dat ze me telkens mochten bellen als het nodig was. Zo werd ik erbij geroepen (in het Latijn: ad-vocatus). Telkens schetste de verpleging voor mij in vertrouwen kort de situatie van de stervende waarvoor ik werd opgeroepen. Dit was voor mij een zeer grote hulp. Op een keer werd ik dringend opgeroepen en toen ik toekwam was er geen verpleegster in de buurt om mij enige toelichting te geven. De poetsvrouw zei me dat zij wel wist voor wie ik moest komen. Ze wees me de laatst binnengekomen stervende aan en deze had uitdrukkelijk laten noteren dat ze geen priester in haar kamer wenste. Natuurlijk wisten noch ik, noch de poetsvrouw dit. Ik merkte ook een bijzonder sterke weerstand maar bleef geduldig met haar in gesprek. Ik was overtuigd dat zij grote gemoedsschommelingen kon hebben en toch de ziekenzalving gevraagd had. Ik vroeg uiteindelijk of ze er bezwaar tegen had dat ik even zou bidden en dat was goed. Dit veranderde haar houding en ik ging verder totdat ik de ziekenzalving had toegediend.  We namen afscheid in een bijzonder aangename sfeer. De volgende dagen wilde ik graag van de verpleging vernemen hoe deze vrouw op mijn bezoek gereageerd had, maar iedereen hield de lippen stijf op elkaar. Zonder mij rechtstreeks enige schuld te geven werd zeer zwaar getild aan dit bezoek, omdat de vrouw uitdrukkelijk gezegd had geen priester te wensen. Pas na haar dood durfde iemand me toevertrouwen dat deze vrouw na mijn bezoek gezegd had dat ik ieder ogenblik mocht terugkomen! Deze contradictie in de houding van de directie van dit hospice is tekenend voor onze vrijzinnige tijd. Enerzijds wil men alles doen om de wensen van de stervende te vervullen, maar de werkelijkheid van de diepste religieuze nood moet in de kiem gesmoord worden. De “Bengaalse nachtegaal”, de Indische mystiek-religieuze dichter en filosoof Rabindranath Tagore (+ 1941) begreep vanuit zijn hindoe-geloof veel beter de diepe betekenis van het sterven, toen hij schreef in “Zwervende vogels”: “De stempel van de dood geeft waarde aan de munt van het leven” (a.w. blz. 32).

We zijn hartstochtelijk door God bemind én geroepen om te beminnen. Liefde echter is in ons aardse leven onafscheidelijk met lijden verbonden. Daarom betekent het woord “passie” in vele moderne talen tegelijk hevig liefhebben én heftig lijden, dat bekroond wordt door het sterven.

(1)    Timothy DEVOS e.a., Euthanasie, l’envers du décor. Réflexions et expériences de soignants, Préfaces de Jacques Ricot et de Herman De Dijn, Editions Mols, juni 2019.

P. Daniel

Nieuwsbrief 35, Syrië, vrijdag 26 augustus 2022, pater Daniel

De wereldleiders lijken onvermoeibaar verder te werken aan hun “Grote Reset”, de nieuwe wereldorde, de vierde industriële revolutie. De meeste mensen op aarde zijn hiervoor totaal overbodig en moeten dus massaal opgeruimd worden – logisch! Hoe dit efficiënt kan gebeuren wordt ingenieus bestudeerd. De kleine rest dient omgevormd te worden tot artificiële intelligente robotten, waaraan iedere menselijke waardigheid en vrijheid ontnomen wordt. Sommigen voelen zich goed omdat we hiernaar al flink op weg zijn.  Het uiteindelijke doel is nog niet bereikt maar wel in zicht: een hel op aarde. Enerzijds een aantal robotten, hetgeen van de wereldbevolking overblijft en anderzijds een elite van enkele criminele miljardairs rechtstreeks onder bevel van Satan zelf. Vera Sharav geeft hiervan enkele grondlijnen en laat aan ons de keuze of we dit willen of niet.

Vera Sharav werd als 3-jarige in 1941 met hun joods gezin vanuit Roemenië naar Oekraïne gedeporteerd in een concentratiekamp, waar haar vader overleed. Zij overleefde de holocaust en vond vier jaar na de oorlog haar moeder terug. Ze stichtte de alliantie voor de bescherming van de rechten van de mens (AHRP), waarvan zij de voorzitster is. Op 20 augustus 2022, naar aanleiding van de viering van de 75^e verjaardag van de Codex van Neurenberg gaf ze aldaar een indrukwekkende toespraak, waaruit we enkele gedachten weergeven.

Ze toont aan dat hetgeen we nu al 2,5 jaar meemaken een nieuwe holocaust is. Het gas Zyklon B werd vervangen door injecties, voorgesteld als vaccins. “Big Tech, Big Pharma, financiële oligarchen, universitairen, regeringsleiders en het militair industrieel complex… hun grootheidswaanzinnigen hebben de weg geëffend voor een nieuwe holocaust. Deze keer is het een dreiging van volkerenmoord op wereldschaal”. “De holocaust is het oerbeeld van het absolute kwaad… De holocaust begon niet met de gaskamers van Auschwitz en Treblinka maar werd 9 jaar eerder voorbereid door steeds verder gaande beperkingen van de individuele vrijheden en de opschorting van de fundamentele rechten en vrijheden”. “De echte virale ziekte die Duitsland besmette   is het eugenisme, de ideologie van de elite die aan de oorsprong ligt van alle genocides”. Een systeem van discriminatie en apartheid werd ingevoerd, gevolgd door verplichte sterilisatie en euthanasie van gehandicapten en bejaarden als “etnische zuivering”, zogenaamd om de bevolking te beschermen. “Nutteloze eters” werden opgeruimd. Het doel van de nazi’s was een “eindoplossing” te bezorgen en de 11 miljoen joden in Europa, zo snel, effectief en goedkoop mogelijk. Voor 6 miljoen joden en 9 miljoen anderen (gehandicapten, zieken, ouderen, zigeuners, …) is dit ook gelukt.

De gelijkenissen tussen de huidige wereldpolitiek en die van de nazi’s zijn duidelijk. In 1933 werd de “noodtoestand” uitgeroepen, precies zoals in 2020. Hierdoor werden de fundamentele vrijheden en rechten, vastgelegd in de grondwet, afgeschaft. Aan geneesheren en ziekenhuizen werd verboden zieken en bejaarden met goede, eenvoudige middelen te helpen, precies zoals nu. En de media zwegen over de massamoorden die plaatsvonden, zoals nu.

“De Codex van Neurenberg verwerpt de ideologie van het eugenisme en bevestigt ondubbelzinnig de voorrang van de waardigheid van de menselijke persoon in tegenstelling tot ‘het grotere goed voor de samenleving’”. Er wordt respect gevraagd voor het eerste principe van de eed van Hippocrates: “vooreerst niet schaden”. Verder mag niemand aan een medisch experiment onderworpen worden zonder vrijwillige toestemming en na volledige informatie. Dit recht werd bij de zogenaamde covid 19 vaccins op schandelijke wijze met voeten getreden. De inhoud van de “vaccins” werd zelfs niet bekend gemaakt. Geleidelijk ontdekten onafhankelijke wetenschappers steeds meer schadelijke, giftige en zelfs dodelijke stoffen in de “vaccins”. Ten slotte, de producenten zijn hiervoor niet eens verantwoordelijk. De bevolking zelf moet betalen voor de schadelijke gevolgen van de “vaccins” en de moordenaars worden er dik voor betaald!

De cultuur van de dood van de nazi’s eindigde niet in 1945 maar werd verder gezet door de VS. “Aan het einde van de oorlog hebben Amerikaanse regeringsambtenaars 1.600 belangrijke wetenschappers, dokters en ingenieurs van het naziregime geholpen om aan de rechtspraak van Neurenberg te ontsnappen”. Dit was de “operatie Paperclip” tegen de uitdrukkelijke wil van president Harry Truman in. Bovendien hebben deze nazi-technocraten generaties Amerikaanse wetenschappers, dokters en ingenieurs gevormd. “Op die wijze hebben de methoden van de nazi’s en het immorele misprijzen voor de menselijke waarden wortel geschoten in Amerika”. In zijn afscheidstoespraak voor het volk in 1961 heeft president Dwight Eisenhower hiervoor uitdrukkelijk gewaarschuwd. Hij wees op de groeiende macht van « het militair industrieel complex » en zijn « totale overheersing op economisch, politiek en zelfs geestelijk vlak”. Eisenhouwer waarschuwde voor “het gevaar dat het openbaar beleid zelf slachtoffer wordt van een wetenschappelijk-technologische elite”. En Elie Wiesel, een overlevende van Auschwitz, waarschuwde in 1979 “dat de neiging van de nazidoelstelling om nogmaals miljoenen mensen uit te roeien een afschuwelijke bedreiging blijft”.

De wereldbevolking is nu in de greep van de erfgenamen van de nazi’s. « Een bende meedogenloze miljardairs over de wereld verspreid en nauw met elkaar verbonden heeft de controle overgenomen van de nationale en internationale instellingen en zij bepalen de politiek”. Klaus Schwab zegt uitdrukkelijk dat hij met zijn Wereld Economisch Forum de macht in handen heeft: “Wij hebben de middelen om aan de wereld de orde op te leggen”. En Yuval Noach Harari, de raadgever van Klaus Schwab spreekt zich uitdrukkelijk uit voor een nieuw eugenisme en een transhumanisme. Het overgrote deel van de mensheid is voor hen overbodig. Als dit zou lukken, is het omdat een groot deel van de mensen dit lijdzaam laten gebeuren.

(https://www.mondialisation.ca/vera-sharav-a-moins-que-nous-ne-resistions-tous-plus-jamais-ca-cest-maintenant-discours-nuremberg-le-20-aout-2022/5670685).    

Varia

De ministers van buitenlandse zaken van Syrië (Fayssal Mikdad) en Rusland (Sergey Lavrov) hebben maandag in een gezamenlijke persconferentie de VS en Turkije opgeroepen hun illegale bezetting in N. Syrië op te geven en tevens op te houden met het steunen van terroristische groepen en hun aanslagen alsook het stelen en vernietigen van de noodzakelijke petroleum en graan. Tevens werden de blijvende bombardementen van Israël in Syrië veroordeeld. Tenslotte werd de internationale gemeenschap opgeroepen de terugkeer van Syriërs naar hun land niet te beletten maar te steunen. Ziedaar de voor de hand liggende oplossingen voor de crisis in Syrië waar onze misvormde westerse media met geen woord over spreken: https://www.sana.sy/en/?p=281621

Het ware gelaat van de Oekraïense president als marionet van westerse oorlogszuchtige criminelen wordt steeds meer onthuld. Een massa Oekraïners keert zich tegen Zelensky: https://www.frontnieuws.com/de-washington-post-geeft-toe-dat-zelensky-gelogen-heeft-mensen-onnodig-zijn-gestorven-en-de-oekrainers-zijn-verontwaardigd/

Bijzonder interessante bedenkingen over het mogelijke verdere verloop van het drama in Oekraïne: enerzijds de waanzinnige westerse politiek van blinde haat  en zelfdestructie en anderzijds de constante opmars waartoe Rusland gedwongen wordt: https://www.frontnieuws.com/rusland-zal-waarschijnlijk-een-voortdurende-opmars-door-odessa-naar-transnistrie-en-de-roemeense-grens-volgen/ 

Een kind vraagt waarom de pyramides in Egypte staan en vader antwoordt omdat ze te groot waren om ze naar Engeland te vervoeren! Een oude grap die duidelijk maakt dat de VK en VS leven van het stelen van de rijkdom van andere landen. Daniel Kovalik doceert Mensenrechten (Universiteit Pittsburgh) en publiceerde onlangs “No More War”. Hij   geeft voorbeelden. De VS “bevriezen” 7 miljard dollar van Afghanistan in plaats van enkele honderden miljarden te betalen voor de moorden en verwoestingen die ze er begaan hebben. In Syrië stelen ze (naast de graanoogst!) 80 % van de petroleum (vorige zondag 136 tankers!). Van Rusland hebben de VS het immense bedrag van 300 miljard dollar geblokkeerd (gestolen) en geen westerse haan die erover kraait. En zo handelen de VS met nog een hele reeks landen terwijl onze media maar blijven schrijven hoe slecht die landen bestuurd worden en een regeringswissel nodig hebben! Het westers “rechtssysteem” is tot op het bot verrot (https://www.rt.com/news/561171-us-uk-empires-stealing/)

De recente moordaanslag in Moskou op Daria Platonova, was volgens Mario Dinucci eigenlijk gericht tegen haar vader Alexander Douguine, een vertrouweling van president Poetin en stichter van de school voor geopolitiek, internationale betrekkingen aan de staatsuniversiteit Lomonosov te Moskou. Hij is ook de stichter van de internationale Euraziatische beweging, die streeft naar een multipolaire wereld waar de onafhankelijkheid en eigenheid van de volken en landen wordt gerespecteerd. Vader en dochter zouden samen rijden maar op het laatste ogenblik besliste de vader om een eigen auto te nemen. Volgens Danucci is deze criminele daad het werk van de westerse geheime diensten, vooral van VS en VK die alles doen om hun wereldheerschappij te behouden: https://www.mondialisation.ca/derriere-lassassinat-politique-de-daria-platonova/5670657

Een lange lijst van bewijzen hoe onze media ons dag na dag beliegen, bedriegen en voor de gek houden… en gewoon doorgaan: https://www.golfbrekers.be/het-nieuwe-normaal-der-media/

De steeds tragischer wordende situatie van de christenen in het Midden-Oosten met een video over de situatie van christenen in Irak: https://www.golfbrekers.be/de-beproevingen-der-christenen-in-het-midden-oosten/

Een sprookje over de toestand van de wereld waarin wij leven, verteld door prof Pierre Capel: https://www.golfbrekers.be/er-was-eens-2/

P. Daniel