Wanneer ik bij ouders op doopgesprek ga, dan vraag ik hen wel eens waarom ze aan hun kind die specifieke naam gegeven hebben. Bij velen hoor ik: “We vonden het beiden een mooie naam”, bij anderen verwijst de naam naar een familielid, vriend, artiest of voetballer. Nog anderen verdiepten zich in de betekenis van de naam en hebben met de naam ook een opdracht of wens aan hun kindje meegegeven.
We vieren Kerstmis. Het geboortefeest van de Zoon van God. God werd mens. Het kind kreeg ook een naam: Jezus.
Maria en Jozef hebben het Kind niet zomaar een naam gegeven die ze beiden leuk vonden of ook niet verwijzend naar een voorvader.
In het evangelie kunnen we lezen dat zowel Maria als Jozef, elk apart, de opdracht van een Engel krijgen om het kind de naam Jezus te geven.
Toen de Engel Gabriël aan Maria de Boodschap bracht dat ze Moeder van de Zoon van God ging worden kreeg ze ook de opdracht om het Kind de naam te geven: “Zie, gij zult zwanger worden en een zoon ter wereld brengen en gij moet Hem de naam Jezus geven”. Dat lezen we in het eerste hoofdstuk van het Lucasevangelie.
In het eerste hoofdstuk van het Matteüsevangelie krijgt Jozef van een Engel tekst en uitleg over de zwangerschap van Maria: “Het Kind in haar schoot is van de Heilige Geest. Zij zal een Zoon ter wereld brengen die gij Jezus moet noemen, want Hij zal zijn volk redden uit hun zonden.”
Wat is de betekenis van die naam Jezus? “God redt”. De naam die het Kind in de Kribbe draagt is ook wie Hij is en wat Zijn opdracht is. Hij is niet zomaar een kindje dat in een stal in Bethlehem werd geboren maar dit Kind is God die ons komt redden.
Waar moeten we dan van gered worden? Hij redt ons van een doods bestaan. Door Hem écht toe te laten in ons leven en met Hem een levende relatie aan te gaan, hebben we vriendschap met God en staan we er niet alleen voor.
Hij redt ons ook van de zonde en de dood, als we in Hem geloven en gedoopt zijn; zal ons zondigen, ons tekort schieten en het sterven van ons lichaam nooit het laatste woord hebben.
Als we in deze kerstdagen naar het Kind in de kribbe kijken in ons huis, bij of (hier) in de kerk of waar dan ook en we zien hoe dat Kindje de armpjes wijd open strekt, dan mag het in ons hart en gedachten klinken: God strekt in het Kind Jezus Zijn reddende Hand naar mij uit. Grijp ze!
Nieuwsbrief Pater Daniel, XVII.51, vrijdag 16 december 2022
Een diepe crisis van de waarheid
Wat over Syrië bericht wordt in de officiële media bepaalt de openbare opinie en hiermee trachten de wapenbazen hun misdaden te rechtvaardigen en ongestraft verder te zetten. We beleven een diepe crisis van de waarheid. De media streven niet naar waarheidsgetrouwe berichten maar geven oorlogspropaganda, opgedragen door hun broodheren. Ook wat jij denkt en zegt is niet neutraal. Je staat altijd, bewust of niet, aan de kant van de moordenaars of van de onschuldige slachtoffers.
Vele mensen denken de onderdrukten te steunen maar zijn in werkelijkheid voor wapenleveringen, dure gevechtsvliegtuigen, het doden van onschuldige burgers, het verwoesten van een heerlijk land. Ondertussen zwijgen de media in alle talen over de echte criminelen. (Buiten wordpress.com en Golfbrekers is er nog de Nederlandse Sonja Van den Ende, freesuriah.eu, die het onrecht tegen Syrië blijft aanklagen). De VS en hun bondgenoten kunnen in Syrië zo ongestraft verder gaan met het stelen van olie en graan en het plegen van aanslagen. Ja, het Syrische volk zal voorlopig steeds meer tekort hebben aan energie, kou en hongerlijden. En de wereldleiders, die de grote media in handen hebben, zullen met een openbare opinie het volk zelf hiervan de schuld geven, omdat het weigert een wettig gekozen president af te zetten voor een marionet van de VS. En de kers op de taart is de “gulle humanitaire hulp” van het westen. De VS, de “internationale gemeenschap”, de zogenaamde “vrienden van Syrië” gaan er groot op dat ze vele miljoenen dollars aan het “arme Syrië” geven. Ook België pronkte dat het bij de laatste donorconferentie 27,2 € aan Syrië gaf! Met deze “humanitaire hulp” langs illegale grensovergangen en buiten de controle van Syrië kon ongemerkt aan de terroristen voedsel, medicamenten en wapens geleverd worden. Humanitaire hulp als pure huichelarij! Ondertussen gaven VS en EU al bijna 200 miljard dollar aan Oekraïne en een niet aflatende stroom van steeds meer vernietigende wapens om een oorlog te blijven voeden (voor de vrede uiteraard)! Van Rusland werd zo maar eventjes 300 miljard € in westerse banken gestolen om de oorlog tegen Rusland nog op te voeren. Het zijn gouden tijden voor de wapenindustrie, dankzij een stevig misleide openbare opinie!
Amerika eiste allang dat ook Syrië hun slaaf zou worden in plaats van een welvarend land en een vrije bondgenoot van Rusland. Daarvoor werden in het midden van vorige eeuw tegen Syrië reeds twee staatsgrepen gepleegd. Een nieuwe machthebber zou moeten zorgen dat de golfstaten hun olie direct naar de Middellande zee konden brengen, met een “Amerikaanse pijplijn” van Saoedi-Arabië naar de middellandse zee door Homs (dat bij de oorlog van 2011 niet toevallig het centrum van de opstand moest zijn!). Deze staatsgrepen mislukten. Vervolgens stuurden de VS begin van de jaren ‘80 van vorige eeuw moslimbroeders naar Syrië. Ik heb het niet meegemaakt maar velen hier kunnen het nog levendig vertellen. De zo harmonieuze en vredige samenleving werd plots opgeschrikt door verschrikkelijke aanslagen. In Aleppo werd een rekrutenschool overvallen en 80 rekruten, alawieten werden op staande voet onthoofd. Dan was er een mislukte aanslag op de toenmalige president, Hafez Al Assad, vader van de huidige. Er werden twee granaten gegooid, waarvan Hafez een terugschopte en de andere zijn lijfwacht doodde. Voor Hafez was het genoeg. Hij liet heel het nest van moslimbroeders in Hama uitroeien. Omdat zich hierbij vele agenten bevonden van westerse geheime diensten, zal “het westen” dit nooit kunnen vergeven. Het Syrische volk daarentegen was blij en leefde weer in vrede. Tenslotte kwam Colin Powell, de Amerikaanse “held van de woestijnstorm” die op 3 februari 2003 in de UNO een theaterstuk opvoerde waarin hij voor het hele wereldforum wilde “bewijzen” (?!) dat Sadam Hoessein massavernietigingswapens bezat! Colin Powell was staatssecretaris van G. W. Bush en “een van de grootste oorlogsmisdadigers van onze tijd” (aldus Frans oud-ambassadeur Michel Raimbaud, “Les guerres de Syrie “, 2019, blz. 42). Welnu, hij kwam met veel arrogantie president Bachar Al Assad vertellen dat hij de bewuste pijplijn moest aanleggen. Bachar weigerde echter zijn volk en land te verraden. Daarop brak de genadeloze oorlog uit.
De wereldheersers kunnen aan vrede niets verdienen. Chaos, ellende, armoede en eindeloze oorlogen maken hen machtig en rijk. Hiervoor is veel leugen en bedrog nodig. Onschuldige slachtoffers worden voorgesteld als grote criminelen en criminelen worden geholpen alsof het slachtoffers zijn. Hiervoor moeten de echte misdaden verborgen blijven: het opleiden, bewapenen en betalen van terroristen. Herinner je de kilometerslange gloednieuwe Toyota’s, Hilux pic-ups, recht uit de fabriek van Texas, voor de Islamitische Staat in de Syrische woestijn! Grondstoffen en voedsel moeten gestolen of vernietigd worden, wurgende sancties opgelegd, chemische aanvallen gepleegd en de schuld ervan aan het “regime” gegeven worden, door hoge inflatie moet de samenleving ontwricht worden, de vruchtbaarste delen van het land bezet gehouden worden en met “humanitaire hulp” moeten de terroristen gesteund worden… Dat blijft ook onze VRT tot heden gewetenloos steunen.
Ziehier nog enkele voorbeelden uit eigen ervaring. Een VRT “expert midden oosten” (een andere dan de reeds genoemde conflictjournalist) begon een interview met mij met de scherpe vraag: “Jij bent een fan van Assad?!” Het was een sterk begin om meteen alle aandacht af te wenden van de werkelijke misdaden in Syrië. Ik antwoordde dat ik als christen het wettig gezag erken. Ik legde hem uit dat zelfs in de Romeinse tijd de christenen tot de meest loyale burgers van het rijk behoorden, maar toch weigerden wierook te branden voor de keizer en de afgoden of mee te doen met de heersende morele decadentie. Ik vroeg hem of hij een fan was van Michel, de toenmalige eerste minister van België. Ook dit interview is (bij mijn weten) nooit uitgezonden. De laatste vraag voor een interview vanuit de VRT kwam van een mij onbekende journalist, mogelijk een nieuweling. Ik vroeg verwonderd of hij een interview met mij mocht houden. “Dat is geen probleem” was zijn spontaan antwoord. De volgende dag, op het afgesproken uur liet hij mij weten dat hij van de raad geen toestemming kreeg om met mij een interview te houden! Het is niet te verwonderen dat de geloofwaardigheid van de massamedia aan het instorten is.
De waarheid is een onmisbare pijler van het maatschappelijk leven. Politici, internationale instellingen, media steunen in hoge mate monsterleugens om de oorlogen van goddeloze wereldleiders te helpen. Er is geen nood aan nog meer politici, instellingen of nieuwsagentschappen. Een verscheidenheid van berichtgeving en een oprecht zoeken naar waarheid kunnen echter wel oorlogen voorkomen. (https://www.voltairenet.org/article218434.html).
Varia
*
Met de Minks-akkoorden hebben westerse leiders niet alleen Rusland maar ook hun eigen volk bedrogen. Deze akkoorden zouden zogenaamd het conflict in Oekraïne oplossen doordat de Russischsprekende Oekraïners als gelijkwaardige burgers zouden beschouwd en behandeld worden en de genocide in de Donbass zou beëindigd worden. Duitsland, Frankrijk en Rusland zouden hiervoor garant staan. De westerse leiders hadden evenwel onderling afgesproken, zo blijkt nu, dat noch Oekraïne noch het westen deze akkoorden zou respecteren maar dat ze enkel moesten dienen om Oekraïne tijd te gunnen om de oorlog voor te bereiden tegen Rusland!: Merkel’s revelations and Rutte’s recipe for “democracy”: how the West betrayed not only Russia, but also its own people (riafan.ru)
President Zelensky van Oekraïne wordt door Time uitgeroepen tot dé politieker van 2022 (zoals Hitler in 1938 en Stalin in 1939 en 1942). Volgens Th. Meyssan voert hij samen met Oleksiy Danilov een terreurbewind. Het volk leeft inmiddels onder een naziregime. Alle oppositiepartijen zijn verboden, tegenstaanders (ook parlementsleden, ministers en vrienden van de president) vermoord, alle media en internet onder controle, de Russische taal verboden en 100 miljoen boeken verbrand, goederen van opposanten en Russen geconfisqueerd (voor ongeveer 41 miljoen dollar), Russische ondernemingen genationaliseerd en tenslotte de orthodoxe kerk verboden. Alleen etnische Oekraïners hebben burgerrechten. Het regime roept tenslotte iedereen op om Rusland als een land van barbaren te vernietigen. Volgens de VS en de EU heeft het Oekraïense regime voorbeeldig de grote waarden van de westerse democratie toegepast en verdient dus met miljarden en met de zwaarste vernietigingswapens gesteund te worden opdat het zijn uiteindelijk doel kan bereiken: https://www.voltairenet.org/article218505.html
De pogingen om Oekraïne van Rusland te scheiden houden niet op. Op 1 december 2022 werden alle activiteiten verboden van religieuze organisaties, verbonden met de Russische federatie om in Oekraïne werkzaam te zijn. Dit is tegen de vrijheid van godsdienst en tegen de vrije meningsuiting. De gebouwen van de orthodoxe kerk verbonden met het patriarchaat van Moskou werden gesloten en de priesters werden gearresteerd. Hierdoor worden Russische gelovigen gedwongen hun wortels te ontkennen en hun vrijheid van godsdienstbeleving op te geven. Volgens een decreet van 1686 heeft het patriarchaat van Moskou het canonieke recht over de Russische orthodoxe kerk in Oekraïne. Nu heeft het patriarchaat van Constantinopel zich hierin gemengd en tegen het canoniek recht in, de Russische orthodoxe kerk als onafhankelijk verklaard, waardoor de verdeeldheid alleen maar groter wordt: https://www.mondialisation.ca/le-patriarcat-de-constantinople-a-reconnu-lautocephale-de-leglise-orthodoxe-dukraine-retour-sur-un-geste-eminemment-politique-et-ca/5673407. De aanvallen op deze kloosters zijn begonnen: https://www.rt.com/russia/568014-ukraine-raids-churches-kharkov/.
Nieuwsbrief P. Daniel – XVII.51 – vrijdag 16 december 2022
Onze Lieve-Vrouw van Guadeloupe is de beschermheilige van Mexico en van heel Latijns-Amerika. In de wereldkerk wordt haar feest gevierd op 12 december. Zij is tevens de patrones van het ongeboren leven en van alle bewegingen die de ongeboren kinderen verdedigen. Omdat dit jaar 12 december op een maandag viel en wij in de gemeenschap ’s maandags een “woestijndag” houden, vierden we het feest van “de Maagd van Guadeloupe” op dinsdag om te bidden voor de immense schare van kinderen die in de moederschoot gedood werden en voor allen die bij deze misdaad betrokken zijn.
Op zaterdag 9 december 1531, tien jaar na de inname van Mexico door de Spaanse veroveraar Hernando Cortez, verscheen O.L.Vrouw tot driemaal toe aan een heel eenvoudige Indiaan, Juan Diego Cuauthlatoatzin (+ 1548) op de heuvel van de Tepeyac. Hij was een christen geworden Azteek, op weg naar de kerk van Santiago in Mexico-stad om daar de Eucharistie bij te wonen. Maria geeft hem de opdracht naar de bisschop te gaan, de franciscaan Mgr. Juan de Zumarraga (+ 1548) en hem te vragen op deze plaats een kerk voor haar te bouwen. In zijn bescheidenheid vraagt Juan Diego iemand anders te sturen die meer gezag heeft dan hij. Maria wil echter dat hij gaat. De bisschop vraagt een teken. Inmiddels is de oom waar Juan Diego bij woont, stervende en vraagt hem een priester te halen. Om niet door een verschijning opgehouden te worden gaat Juan langs de andere kant van de Tepeyac maar ook daar verschijnt Maria aan hem voor de vierde en laatste keer. Ze bemoedigt en troost hem en zegt dat zijn oom zal genezen. Ze vraagt hem naar de top van de heuvel te gaan en rozen te plukken. Juan Diego is wat sceptisch om midden december daar rozen te vinden, maar tot zijn verbazing vindt hij er rozen in bloei, plukt ervan en bergt ze in zijn mantel. Hij gaat terug naar Maria die de rozen in zijn mantel schikt. Daarmee trekt hij naar de bisschop. Wanneer hij zijn mantel opent vallen niet alleen prachtige Castiliaanse rozen op de grond maar is de levensgrote afbeelding van Maria op zijn mantel zichtbaar. De bisschop valt in verering neer. Hij heeft immers eens gevraagd of hij Castiliaanse rozen mocht krijgen als teken dat zijn apostolaat vruchtbaar is. Hij laat onmiddellijk de bouw van een kapel beginnen. De originele tilma of cactusmantel van Juan Diego met de afbeelding van Maria, hangt nu boven het altaar in de nieuwe basiliek in Mexico-stad, waarin plaats is voor duizend gelovigen.
Deze wonderlijke verschijning, samen met genezingen, werd meteen zo populair dat er tussen 1531 en 1539 niet minder dan 8 miljoen Indianen zich lieten dopen en uitgroeide tot de grootste bedevaartplaats. Zelfs vrijheidsstrijders namen de beeltenis van O.L.Vrouw van Guadeloupe op in hun banier. Volgens officiële regeringscijfers kwamen er dit jaar tussen 8 en 12 december 11 miljoen pelgrims. Op 14 november 1921, onder het bewind van een erg anti-katholieke regering werd tijdens de hoogmis op enkele meters van de mantel met de afbeelding een zware bom, onder bloemen verborgen, tot ontploffing gebracht. Alle gebrandschilderde glasramen vlogen aan stukken en een ijzeren kruis werd helemaal gebogen. Toch werd niemand gewond en in het dunne beschermglas voor de afbeelding van O.L.Vrouw was geen scheurtje te zien. Verder zijn nog verschillende verschijnselen op natuurlijke wijze onverklaarbaar. Een eenvoudige mantel van cactusbladeren is na een aantal jaren al vergaan. In de 18e eeuw werd een kopie gemaakt van deze afbeelding en was na acht jaren vergaan. Deze mantel is samen met de afbeelding na bijna vijf eeuwen nog steeds intact. Verder zijn op de mantel van O.L.Vrouw van Guadeloupe sterrenconstellaties te zien. Nauwkeurig onderzoek heeft uitgewezen dat het de exacte weergave is van de sterrenbeelden die daar op 12 december 1531 aan de hemel te zien waren. Tenslotte zijn in de ogen van Maria de mensen die in de kamer samen met de bisschop aanwezig waren te zien. De weerspiegeling is zoals bij het oog van een levende persoon.
Aan verschillende tekenen zagen de Indianen in de afbeelding een Maria die zwanger is. Zij wordt vereerd als de vrouw die de kop van de slang verplettert, uit Genesis (3,15) en de Apocalyps (hoofdstuk 12). De Azteken brachten kinderoffers aan een slangenafgod. Het hart van nieuwgeborenen werd aan de afgod geofferd. Deze verschijning zal een einde maken aan de gruwelijke kinderoffers. De huidige wereldwijde praktijk van abortus is op vele wijze nog gruwelijker en veel uitgebreider dan bij de Azteken ooit plaats vond. Bovendien tracht men er in onze tijd op fanatieke wijze een redelijke verantwoording voor te geven en een wettelijkheid, tegen alle evidentie in.
*
De verdediging van de ongeboren kinderen verdient nu een prioriteit te zijn voor alle christenen en allen die de menselijke waardigheid erkennen. Ziehier hoe een bisschop tot deze overtuiging kwam. In de jaren ’80 predikte ik een priesterretraite in Den Haag. Tijdens die dagen kwam een vrouw naar me toe en zei dat ze Mgr. Austin Vaughan, hulpbisschop van New York op het vliegveld ging ophalen. Als je wil, zei ze, vraag ik hem om naar hier te komen. Meteen stelde ik voor dat hij de laatste dag van de retraite een onderricht zou geven en voorgaan in de Eucharistie. En zo gebeurde het. Hij gaf zijn levensgetuigenis. Van nature was hij niet geneigd om veel sympathie op te brengen voor mensen die manifesteren. Hij was als voormalige professor van theologie eerder een academicus. Het was echter, zo zei hij, de oprechte, enthousiaste getuigenis van vrouwen, die hem over de brug getrokken hebben. Hij heeft meegedaan met het bidden van het rozenhoedje voor abortuscentra. Hij werd ook mee opgepakt door de politie en voorgeleid. De rechter gaf hem een strenge berisping en wees hem op zijn plicht, als kerkelijke gezagsdrager, om een goed voorbeeld te geven. Mgr. Vaughan antwoordde dat hij van zijn voorganger een bisschopsring gekregen heeft, die deze zelf ontvangen had tijdens het Tweede Vaticaans Concilie en waarop drie personen staan afgebeeld: Jezus, Petrus en Paulus. Alle drie zijn veroordeeld tot de dood door het wettig gezag omdat zij van de waarheid getuigden! Verder voegde hij eraan toe dat hij en wij als priesters eigenlijk nog het best het risico kunnen lopen om in een gevangenis terecht te komen. Immers, we hebben geen verantwoordelijkheid voor vrouw en kinderen. Hij zelf, als hulpbisschop, zo vervolgde hij, draagt niet de uiteindelijke verantwoordelijkheid voor het bisdom. Grappig voegde hij eraan toe: “Trouwens, onze wedde loopt gewoon door en het werk op ons bureau ook.” Eerbied voor de menselijke waardigheid vanaf de conceptie is de basis voor een menswaardige beschaving.
