13 maart 1902 – geboortedag van Marthe Robin

De Foyer de Charité van Nederland heet: “Marthe Robin”
Adres: Onder de Bomen 2, 6017AL Thorn

De Foyers de Charité zijn ontstaan in Frankrijk. Daar ontving in de jaren ’30 van de 20ste eeuw een jong boerenmeisje, Marthe Robin, de ingeving van God om samen met een priester, Georges Finet, gemeenschappen te stichten met als doel: het geven van retraites.

Jeugd
Marthe ROBIN werd op 13 maart 1902 geboren te Châteauneuf de Galaure, een klein dorpje in Frankrijk. Zij was het laatste kind in een boerengezin met zes kinderen, dat woonde op een kleine boerderij op een hoogvlakte nabij Châteauneuf, de “Plaine”. Op 5 april werd zij gedoopt in de parochiekerk van Saint Bonnet de Galaure.
Zij ging tot 1915 naar de openbare lagere school in Châteauneuf de Galaure, volgde het catechismusonderwijs in de pastorie in Châteauneuf, werd gevormd op 3 mei 1911 en deed haar Eerste Heilige Communie op 15 augustus 1912. Al op deze leeftijd koesterde zij een grote liefde voor de Heilige Maagd Maria. Op weg naar school bad zij vaak de rozenkrans.

Ziekte en overgave
In 1918 openbaarden zich de eerste symptomen van wat later een chronische hersenontsteking (Encefalitis) zou blijken te zijn. Tussen 1918 en 1939 ontwikkelt deze ziekte zich, met als gevolg een verlamming van armen en benen en het verlies van het gezichtsvermogen. Dit betekent dat zij het grootste gedeelte van haar leven bedlegerig is geweest. Vooral in de periode tot 1928 heeft zij hard gestreden tegen deze ziekte. Het is in dat jaar, tijdens een bezoek van paters die een parochieretraite preekten in de parochie van Châteauneuf, dat voor haar de grote ommekeer kwam en zij zich geheel in de armen van haar Verlosser kon werpen. Vanaf 1933 doorleeft zij iedere vrijdag de Passie van Christus. Op haar aandringen sticht haar pastoor, abbé Faure, een katholieke meisjesschool in het oude kasteel van Châteauneuf.

Bezoek van een priester
Op 10 februari 1936 krijgt zij bezoek van de priester Georges Finet, onderdirecteur van het Vrije Onderwijs in het bisdom Lyon. Deze komt haar een schilderij brengen van Maria, dat door Marthe besteld is via een vriendin van haar. Marthe en père Finet hebben tijdens deze ontmoeting een gesprek dat enkele uren duurt. Het is uit deze ontmoeting dat de Foyers de Charité geboren worden.

En verder
Gedurende vele jaren leeft Marthe een verborgen leven in het huisje op de Plaine (hoogvlakte) bij Châteauneuf. Haar lijden is geheel geofferd aan God. Zij ontvangt talrijke bezoekers, die zij met haar raad en gebed bijstaat.
Zij overlijdt op 6 februari 1981.
Het dossier van haar zaligverklaringproces, dat in 1991 in het bisdom Valence geopend werd, is op 30 mei 1996 ingediend bij de Congregatie voor zaligverklaringen te Rome.

H. Maagd Maria spreekt tot Maria van Agreda over St. Jozef

“Mijn dochter (Maria van Agreda), wel hebt gij geschreven dat mijn Bruidegom Jozef onder de heiligen en vorsten van het hemelse Jeruzalem een buitengewoon hoge rang bekleedt, maar weet ook dat zijn verheven heiligheid noch door u kan beschreven worden, noch door enig sterveling kan begrepen worden. Pas nadat men tot de aanschouwing van Gods Aanschijn gekomen is, zal men tot zijn zeer grote verwondering en onder lofprijzing van de Heer het geheim van Jozefs grootheid aanschouwen en begrijpen. In het oordeel zuilen vele verworpenen het betreuren dat zij, verblind door hun zonden, zulk een machtig en werkdadig middel ter zaligheid, zoals de voorspraak van Jozef is, niet gekend en niet gebruikt hebben. Het zou hen geholpen hebben om de vriendschap van de rechtvaardige Rechter terug te winnen! Weinigen kennen de macht van Jozefs voorspraak bij de goddelijke Majesteit en bij Mij. Ik verzeker u, mijn geliefde dochter, dat hij in de hemel één van de intiemste vertrouwelingen is van de Heer, en zeer veel vermag om de straffen van de goddelijke rechtvaardigheid van de zondaars af te wenden. Toon u dankbaar voor de openbaringen, die u over mijn Bruidegom gegeven zijn. Uw leven lang moet gij in godsvrucht tot hem trachten toe te nemen. Wend u in al uw noden tot hem om zijn voorspraak, en verspreid ijverig de godsvrucht tot hem. Tracht vele vereerders voor hem te winnen. Vooral moeten uw geestelijke dochters in godsvrucht tot hem uitmunten, want alles waarom mijn Bruidegom bidt in de Hemel, ontvangen zijn vereerders op aarde uit de hand van de Allerhoogste.”

door Mgr. dr. Jan W.M. Hendriks

Op het hoogfeest van St. Johannes de Doper, zijn patroonheilige, is de vroegere bisschop van Roermond, mgr. dr. J.M. Gijsen, op 80 jarige leeftijd overleden. Ruim twintig jaar was hij bisschop van Limburg en daarna – na een rustperiode – nog vele jaren bisschop van Reykjavik in IJsland.

Hij werd in 1972 op 39 jarige leeftijd tot bisschop van Roermond benoemd. Hij was een bisschop met visie, niet conservatief in de zin dat hij terug wilde naar de tijd van vóór het tweede Vaticaans concilie. Integendeel, hij wilde juist met hart en ziel een bisschop zijn die in en voor dat concilie stond en dat wilde uitvoeren. Hij wilde trouw zijn aan de paus en de kerk. Hij wilde de “weg des Heren bereiden”, zoals zijn wapenspreuk luidt. Dat motiveerde hem onder meer om een priesteropleiding te beginnen, het grootseminarie Rolduc, waar zo’n 175 priesters zijn opgeleid, waaronder vijf van de huidige bisschoppen (onder wie mgr. J. Punt en ikzelf). Dat plantje heeft dus, zoals paus Paulus VI destijds hoopte en uitsprak, vrucht gedragen voor het hele land.

Ook begon hij een opleiding tot het permanent diaconaat dat het concilie had ingevoerd en een opleiding voor leken medewwerkers in catechese en pastoraat, die hij catechisten noemde. De geloofsvorming had zijn speciale aandacht: hij publiceerde een catechismus voor volwassenen en veel catechesemateriaal voor jongeren en kinderen, een traditie die het bisdom Roermond nog steeds voortzet. Hij startte een grootscheepse campagne om het katholieke geloof breed bekend te maken, wat leidden tot de bekende slogan: “Katholiek, zo gek nog niet!”. Zijn verlangen naar authentiek katholiek onderwijs leidde tot een eigen onderwijsreglement voor Roermond, dat echter geen succes werd zodat het bisdom zich later toch bij het landelijk onderwijsreglement heeft aangesloten.

Mgr. J. Gijsen was een bisschop met een visie en een nieuwe koers, die dan ook de nodige weerstanden opriep. Als jonge priester had hij de last van het bisschopsambt opgelegd gekregen en de weerstand die zijn komst onder de oudere priesters en medewerkers opriep, was voor hem zeker een kruis. Ook de laatste jaren van zijn leven heeft hij niet gemakkelijk gevonden. Aan het begin van dit jaar openbaarde zich de ziekte waaraan hij nu is overleden.

Moge de Heer hem opnemen in Zijn woning, moge hij rusten in vrede.

>>> www.arsacal.nl/Mgr+Johannes+Gijsen