Mar Yakub Qara Syrië, vrijdag 14 oktober 2016

Goede Vrienden,
De toestand in Syrië is nog steeds erg gespannen. De vechtjassen in de  VS,  NAVO en bondgenoten kunnen een overwinning van Syrië niet aanvaarden en willen liefst meteen het land plat bombarderen zoals in Libië om hun “regeringswissel” te realiseren. Dit is evenwel niet meer mogelijk. De coalitie met Syrië kan en zal dit verhinderen. Zoveel mogelijk moorden en verwoesten kan nog wel. Toch bevrijdt het Syrische leger steeds meer gebied, ook in Aleppo. Het westen probeert nu alle mogelijke valse aanklachten omtrent misdaden van het Syrische leger en de Russen in de openbare opinie te verankeren. Maar steeds meer mensen beginnen  dit gemene spel te doorzien en begrijpen dat er vrede komt in het Midden-Oosten en Syrië indien het westen  deze volkeren gerust laat.  Misschien kan Putin de VS en hun bondgenoten geleidelijk er toe brengen dat ze hun waanzin erkennen en er mee ophouden: Putin die Obama helpt om de begrafenis van de huidige VS-politiek zo goed mogelijk te organiseren! Hopelijk  is er zelfs in ons land  een of andere politicus die uiteindelijk op dit punt wat  inzicht krijgt. Dan komt er samenwerking in plaats van oorlog. Als dat niet lukt wordt het een atoomoorlog en dan heb je mijn laatste berichtjes gehad.  Alles is nog mogelijk. Wij hopen en bidden dat het beste mag geschieden.
Pater Daniel

Flitsen uit het leven in de  gemeenschap

We hebben nog wat nagepraat over onze bijzonder aangename uitstap vorige vrijdag in Damascus. Toch wel merkwaardig dat het leven zo gewoon en vreedzaam verloopt, ondanks de vele controleposten en de  vele soldaten in het straatbeeld. Verder was het opvallend dat er heel wat gehandicapte soldaten waren, die blijkbaar in dienst blijven bij hun groep. We zagen een soldaat met één been,  die op krukken met een andere soldaat rustig door de straat huppelde en een andere  soldaat met één arm die gewoon met zijn kameraden soldaten samen zat, praatte en lachte. In de grote moskee ben ik aan een pilaar gaan zitten terwijl de anderen nog wat rondwandelden. Daar kwamen verscheidene mensen en vooral kinderen naar me toe die me vriendelijk groetten en een hand  gaven. De kinderen gaf ik een kruisje op hun voorhoofd met een duidelijke zegen in naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest. Onze Nigerianen vonden het wel sympathiek maar zeiden dat ik dat zeker niet moet doen met moslims als ik in Nigeria kom. Nigeria, met een veel groter percentage van christenen is Syrië niet! Tenslotte, in gesprek met de mensen merk je wel dat ze er rekening mee houden dat het westen toch nog Syrië zal proberen te bombarderen.  Ze weten heel goed wat de zogenaamde “vredespogingen” van het Atlantisch blok betekenen: de totale onderwerping van Syrië.

Zondag zijn moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel nogmaals vertrokken naar Aleppo. Eindelijk kon onze Franse chirurg mee. Verder gingen nog onze Egyptische Fransman mee en onze Zwitserse gasten om te helpen. Twee dagen later kwamen ze terug. Onze chirurg heeft nu een mondelinge toestemming om te mogen werken en hij heeft de toestand kunnen bekijken. Nu nog even wachten op de schriftelijke bevestiging. Ze hadden foto’s bij van de  grote keuken in vijf keukens verdeeld, waar 25.000 maaltijden per dag worden bereid.

Deze week kregen we een Vlaming en een jonge Fransman die een hele tijd  bij ons willen zijn. En zo leven we ondertussen met een gemeenschap van tien mannen in de nieuwbouw, waar nog veel moet gedaan worden: kamers schilderen, van deuren voorzien,  sanitair en elektriciteit in orde brengen… We hebben totaal geen last van het  grote probleem  van onze westerse landen, nl. de werkverschaffing. Er is nog voor lange tijd meer dan werk genoeg. Tegelijk is er bij de zusters nog een Syrische moeder opgevangen met twee kinderen. Het zijn christenen met erg rustige kinderen.

Telkens wanneer er groot gevaar dreigt voor het land en het volk of wanneer er veel op het spel staat, worden we verwittigd en gaan we extra bidden. Ook deze week hebben we enkele extra uren aanbidding ingelast.

Vorige week heb ik een flinke wonde opgelopen aan mijn been door te vallen over een laag muurtje met een heel scherpe rand. Ontsmet en verbonden. Alles leek van zelf in orde te komen waardoor ik vrijdag heel de dag nog in Damascus heb rondgelopen (kilometers!)  Daarna viel  het onverbiddelijk  medisch verdict:  vijf dagen te bed blijven. Boeken lezen, medebroeders ontvangen, bidden, wat schrijven, gedwongen retraite, geen internet. Vervelend en heerlijk tegelijk.

Een cursiefje

Vijf jaar lang werden miljarden geïnvesteerd en bergen wapens geleverd om het Syrische volk dank zij stromen “vrijheidsstrijders”  aan een ideale “regeringswissel” te helpen en de Syriërs blijven dit geschenk maar weigeren. Wat een ondankbaar volk tegenover de overgrote edelmoedigheid van het westen!  Dan maar proberen rechtstreeks het Syrische leger uit te schakelen en te bombarderen “voor de  vrede”, om het volk te beschermen tegen dat gemene Syrische leger. Helaas, daar is die boze Russische beer, hij loopt weer vrij rond en heeft tanden. Die snoodaard is klaar om ieder vliegtuig, dat het Syrische leger aanvalt uit de lucht te plukken. En ondertussen hebben ook de Chinezen nog een fregat in Tartoes liggen. En als zij in actie schieten, komen ze niet met enkele honderden maar mogelijk met  miljoenen. Wat een pech, zeg. De vrome bedoelingen van de VS en het Atlantisch blok worden maar niet gewaardeerd. Bovendien wordt steeds meer gebied in Syrië terug ingenomen, zo erg zelfs  dat de rebellen nu al in O Aleppo moeten onderhandelen met het leger. Wat ellendig, zeg. Dat Aleppo ooit helemaal terug in handen van Syrië komt  is helemaal verschrikkelijk. Wat een nachtmerrie, zeg. Dan is er helemaal geen “regeringswissel” meer mogelijk. Het westen moet dringend ingrijpen om al Qaida en al zijn andere “vrijheidsstrijders” nog te redden. Toch is er  hoop. De IS,  de andere “vrienden van Syrië” en die vrome “gematigde rebellen” zijn nog lang niet verslagen. Met  flinke steun en de nieuwste wapens en nog enkele duizenden vrijheidstrijders  er bij, kunnen ze misschien het tij toch nog keren. De cheich die in O Aleppo aan het hoofd staat van het “veroveringsleger” (Jaish al Fatah), al Qaida, een niet-Syriër, is ook de hoogste rechter van het Charia tribunaal. Met zo’n man kan het westen nog iets bereiken. Daar kun je op rekenen, zeg. Hij blijft herhalen dat iedereen die niet aan zijn kant staat, onverbiddelijk vermoord moet worden: christenen, sjiieten, alawieten, druzen en Hezbollah,  vrouwen en kinderen zowel als mannen. Dat is de man die de Franse president François Hollande zo juist typeerde als “een gematigde Syrische leider”. Hij is de geschikte man om vrede te brengen in Syrië, erg “gematigd” maar niettemin met vaste hand. Ondertussen toch nog andere middelen proberen. Die Bachar al-Assad door het internationaal gerechtshof laten veroordelen voor misdaden tegen de menselijkheid, dat is de oplossing! 120 Syrische leiders vallen al onder de (illegale) sancties vanwege de VS en de EU. Nu verder gaan. Nadat Slobodan Milosovic in zijn cel in Den Haag succesvol werd vermoord (en achteraf onschuldig bleek te zijn!), nadat Saddam Hussein werd opgehangen en Moumar Kadhaffi  afgeslacht, moet het met Bachar al Assad ook lukken. Washington en Parijs, zo gevoelig voor de bescherming van de  zwaksten, hadden zijn  veroordeling al in 2012 gepland. Nu hebben ze daarvoor de Syria Justice and Accountability Centre (SJAC) opgericht, want recht moet geschieden. Deze organisatie is opgericht met de steun van Qatar (1,8 miljoen burgers en 1,5 miljoen buitenlandse slaven), Saoedi-Arabië en Turkije, die zoals iedereen weet toch wel de uitgelezen verdedigers zijn van rechtvaardigheid en vrede! Een andere grote ijveraar in deze zaak   is Jeffrey Feltmann, Amerikaans oud-ambassadeur in Beiroet. Hij kon destijds de moord op Rafic Hariri zo organiseren  dat  de schuld daarvan gegeven werd aan de  Libanese en Syrische president (Emiel Lahoud en Bachar al-Assad). Zo moet het gaan, zeg.  En de aanklacht voor deze moord tegen deze criminele presidenten is nog steeds bruikbaar. Bovendien is nu het ogenblik gekomen om de mysterieuze “Caesar” weer uit de kast te halen. Hij is al jaren geleden op het toneel gezet maar kreeg toen niet de aandacht die hij verdiende. Hij heeft 55.000 foto’s van 11.000 door het “regime van Assad” gemartelde en vermoorde Syriërs. Als dat nog niet genoeg is, zeg. Neen, neen, het gaat niet over de 80.000 die door de Navy op de gruwelijkste wijze gemarteld zijn in Guantanamo en op de Amerikaanse gevangenisschepen in de internationale wateren, tijdens de  regering van G. Bush. Niet afwijken van ons onderwerp. We spreken nu over die  verschrikkelijke Assad, waarvan alle mensen in heel de wereld (behalve de Syriërs zelf!) weten dat hij iedere dag een massa eigen mensen martelt tot de dood toe. Bijna alle foto’s zijn wel onherkenbaar maar enkelen zijn toch bruikbaar. Qatar heeft hiermee al een indrukwekkende tentoonstelling gehouden in de  UNO. Verder was deze tentoonstelling in het Holocaustmuseum van Washington te bewonderen en zopas in Rome. Voor een vrome kerkganger is het dus wel heel duidelijk dat het allemaal echt waar is. Die Assad moet hangen. En er is nog meer. Ook die Putin moet hangen. Ziekenhuizen bombarderen en woonwijken uitmoorden, dat moet stoppen. De Amerikaanse staatssecretaris John Kerry is onlangs terecht uitgevallen tegen  zijn “gematigde rebellen” omdat ze wel foto’s bezorgden van gedode burgers en verwoeste wijken, maar geen video’s hadden van Russische vliegtuigen in volle actie. Dat moet veranderen. De VS hebben nu enkele van hun vliegtuigen  in de  kleuren gezet van de Russische jets. Hiermee zullen binnenkort onze journalisten de onomstootbare bewijzen kunnen leveren van de misdaden van die  gemene Russen. En als deze twee gruwelijke dictators dan veroordeeld zijn, kan de Pax Americana aan Syrië geschonken worden, waarvan nu al  Libië, Irak, Afghanistan…volop genieten.  En zo zullen de  VS en het Atlantisch blok eindelijk met hun alom gevierde edelmoedigheid het Syrische volk en de rest van de  wereld kunnen bevrijden. Hoe komt het toch dat de Syriërs dat maar niet begrijpen, terwijl onze politici en journalisten het  al vijf jaar zo duidelijk voorhouden?

Dansen, zingen en bidden voor de vrede

Honderden kinderen en jongeren, christenen en moslims kwamen op 6 oktober 2016 samen om te zingen,  te dansen en  te bidden voor de  vrede in Syrië op het grote plein voor de oude school van de Franciscanen van het Heilige Land in Aleppo. Gelijkaardige manifestaties hadden plaats de volgende dag in scholen te Damascus, Homs, Yabroed en Tartous. De rebellen bleven ondertussen hun moordende mortieren en steeds meer gesofistikeerde  vernietigingstuigen afvuren. De kinderen hebben ook een petitie getekend, bestemd voor de Europese Unie en voor de UNO. Deze zal  bezorgd worden in Brussel en Genève  door drie patriarchen : Gregorios III Laham, Grieks-Melchietisch,  Yohanna X, Grieks-Orthodox en Ignace Ephrem II, Syro-Orthodox. Zij klagen aan dat het westen een blijvende terreur aan het organiseren is in Syrië en daarvoor Turkije, Qatar,  Saoedi-Arabië blijft steunen. https://www.youtube.com/watch?v=RAj1TNng_CM

Syrië gered door het vijfde veto

Met zijn vijfde veto in de UNO veiligheidsraad zaterdag 8 oktober 2016 is het nogmaals Rusland dat Syrië van de vernietiging redt. Het Franse voorstel om een vliegverbod boven N-Syrië in te   stellen zoals in Lybië, zodat de terroristen vrij spel zouden krijgen, werd door Rusland weggestemd. Zelf had Rusland een positief voorstel ingediend om de  vrede naderbij te brengen. Het voorstel was niets anders dan  wat de speciale gezant voor Syrië, Staffan de Mistura al voorstelde: een duidelijke scheiding van  de “gematigde rebellen” van de al Nousra en dat al Nousra O-Aleppo zou verlaten. Het eerste was eigenlijk eerder al aanvaard, maar de VS hebben het gewoon niet willen toepassen. En natuurlijk stemden nu de VS, Frankrijk en U K dit voorstel weg. Wie heeft nu nog niet begrepen dat het westen alleen maar de onderwerping van Syrië nastreeft en daarbij alles zal doen om de vrede,  de stabiliteit en de soevereiniteit van land en volk te beletten? Onze media natuurlijk. Zij stellen het nog steeds zo voor alsof  het westen werkelijk vrede wil in Syrië en de Russen de spelbrekers zijn.

De permanente vertegenwoordiger van Rusland bij de UNO, Vitali Tchourkine heeft het aldus  verwoord: “De permanente vertegenwoordiger van de U K bij de UNO roept nu pathetisch uit: “Stop nu”! Inderdaad, stop nu onmiddellijk iedere steun aan krapul in heel de wereld, nl.  extremisten,   terroristen en  allen die bezig zijn met het ontwrichten van een of ander land. En in het algemeen, hou op met u te mengen in andere soevereine landen, geef uw koloniale houding op, laat de wereld gerust. Dat zal rust brengen voor vele streken in de wereld”. Ook de vertegenwoordiger van Syrië, Bachar Ja’afari sloeg de nagel op de kop: “De VS, Frankrijk en Engeland spannen zich al zes jaar in om in de  Veiligheidsraad de ene sessie na de andere te organiseren, ze sponsoren projecten en geven verklaringen uit om aan de openbare opinie de schijn te geven dat ze aan het werken zijn om de crisis in mijn land op te lossen”

P.S. Vorige week besprak ik het boek van Tim Anderson over de vuile oorlog tegen Syrië, gesteund op de leugens van de media zoals in de geschiedenis nooit eerder is gezien. Nu krijg ik van een vriend een interessant interview toegestuurd van de schrijver over zijn  boek:   https://www.youtube.com/watch?v=f5CDJm0Edh8

Oorlogsmisdadigers

Christopher Black, Toronto, gespecialiseerd in internationaal strafrecht trok vroeger al aan de alarmbel om te waarschuwen dat de leiders van de NAVO oorlogsmisdadigers zijn. Nu  vindt hij dat de maat meer dan vol is. Zijn nieuwe aanklachten betreffen de  staatsgreep in Brazilië, die de soevereiniteit van het volk versmacht. Verder zijn er de voortdurende provocaties tegenover China en Noord-Korea, in de Baltische Zee en de Balkan en de voortdurende bedreiging van Rusland, de misdaden tegen de  volken van de Donbass,  tegen de Krim en tegen Rusland zelf. De grootste misdaad nu betreft echter de inval in Syrië om IS te beschermen. Hierbij zijn Amerikaanse, Britse, Franse, Canadese,  Israëlische en andere troepen betrokken. En al hun acties zijn totaal illegaal. Het is een radicale afwijzing van het Charter van de VN. “Terwijl Syrië, Rusland, Iran en anderen een vredevolle oplossing van deze oorlog nastreven, spreken de Amerikanen en hun gangsters voortdurend huichelachtig over een staakt-het-vuren terwijl ze ondertussen bevelen geven om aanvallen uit te voeren.” De moordaanslag van 17 september op het Syrische leger was nauwkeurig gepland. Syrië heeft inmiddels de communicatie kunnen onderscheppen waarmee de VS, UK, Denemaken samen met de IS hun acties coördineerden. Dit is een bijzonder zware oorlogsmisdaad tegen soldaten die dachten door deze landen   beschermd te worden. En om de aandacht van de publieke opinie af te wenden hebben ze de aanslag op een hulpkonvooi van de VN georganiseerd en uitgevoerd, waarvan ze dan de  schuld aan Rusland gaven. De Russen hebben hierop geantwoord door in Aleppo drie raketten af te schieten op een commandopost die vernield werd en waarbij  30 Amerikanen en Israeli’s gedood werden. Hierover kwam er natuurlijk geen woord in onze media want officieel zijn er geen westerse soldaten die de terroristen helpen. Voor hen  zijn  het alleen die Russen en de Syriërs die het volk bestoken.

De Russen trachten een frontale confrontatie te vermijden maar de VS schijnen te blijven provoceren totdat er geen andere uitweg meer is. In een jaar tijd hebben de Russen 586 plaatsen en meer dan 12000 vierkante km bevrijd en daarbij 35.000 terroristen gedood. Ondertussen hebben de VS met hun wereldcoalitie bijna niets anders gedaan dan de  terroristen geholpen in hun strijd tegen Syrië om tegelijk in de media het tegenovergestelde te verspreiden. Toch zal ooit de tijd van de afrekening komen en dan zal er gerechtigheid geschieden. Daarvoor maakt deze jurist een dossier klaar (Christopher Black, Guerre OTAN-USA à la Russie: les vents hurlent avant la tempête, mondialisation.ca 9 oktober 2016).

“Wij hebben nood aan een oprechte staatsman met morele moed, zoals  de Franse president Charles de Gaulle het toonde toen hij weigerde de Sovjet-Unie te diaboliseren en in 1966 Frankrijk uit de NAVO terugtrok, eerder dan te  buigen voor Washington en het lot van Frankrijk over te geven in handen van onvoorspelbare Amerikaanse politici” (F. William ENGDAHL, Le silence des agneaux-réfugiés, l’UE et les guerres pour les ressources énergétiques de Syrie, mondialisation.ca, 13 oktober 2016).

Opgang naar Parijs/Montée à Paris: MANIF POUR TOUS Zondag 16 oktober!

De wet van Christiane Taubira  heeft de ziel van de  Fransen verwondt. Haar “huwelijk voor allen” is een radicaal doorsnijden van de  banden ouders/kinderen, vader/moeder, wat uiteindelijk leidt naar een technologische totalitaire dictatuur, waarvan iedereen slachtoffer wordt, vooral de kinderen. Hiermee wordt de ideologie van een valse “gelijkheid” voorgehouden. Ideologieën sterven en de  werkelijkheid komt des te sterker terug. In 2013 kwamen de  Fransen hiertegen massaal op straat. Het werd het begin van een nieuwe en verbeterde versie van de revolte van mei 68, ditmaal zonder geweld of haat. Hoe meer de ordekrachten deze massale volksopstand wilden smoren, hoe sterker deze werd. Brutale arrestaties van onschuldige, vredevolle betogers, een door de politie zelf georganiseerd  geweld om hiervan de manifestanten  te beschuldigen, het ontkennen van het werkelijke aantal manifestanten… het kon allemaal niet helpen. Voor het eerst in hun leven stapten ook sommige moslimfamilies schuchter mee op. Er was geen onderscheid tussen katholiek, moslim of ongelovige. De straatstenen schreeuwden het uit als de uitdrukking van aller frustratie, de taal van de democratie. Een volk stond op om  zijn waardigheid,  vooral die van hun kinderen te verdedigen, nu en voor de toekomst.

We hopen dat het een nog massaler manifest mag worden dan voorheen voor de verdediging van de waardigheid van huwelijk en gezin, bestaande uit vader, moeder en kinderen. Moge deze manifestatie ook in ons land vruchten dragen om zonder fanatisme en innerlijk gekibbel een eensgezinde volksopstand te ontketenen om de menselijke en christelijke bronnen van onze beschaving te herstellen.

Pater Daniel

Namens pater Guy Borreman sj
Zr Lucienne

Kloostergemeenschap Mar Yakub (H. Jacobus), Qara, Syrië, vrijdag 7 oktober 2016

Goede Vrienden,
De VS en hun bondgenoten hebben ruim een kwart eeuw lang hun ijzeren wil met militair geweld kunnen opleggen aan de rest van de  wereld.
Internationale organisaties en vele ngo’s  zorgden er voor dat het allemaal aanvaard werd en als wettig beschouwd. Deze periode loopt ten einde. In Syrië kan er een nieuwe wereld geboren worden waarbij grootmachten verplicht worden elkaar niet als vijanden te  bestrijden maar als gelijkwaardigen te beschouwen en elkaar te verrijken. Een groot deel van de machtige oude vechtersbazen in Amerika kan deze verandering onmogelijk aanvaarden en zal er alles aan doen. En daar schuilt het grote gevaar. Zo staat nu het Atlantisch blok, dat nog steeds alleenheerser wil zijn tegenover Rusland en China. Een (nog meer uitgebreide atoom-) wereldoorlog vanuit Aleppo, is niet ver af.
Rustig wandelen en keuvelen in Damascus, zoals we vandaag gedaan hebben, is dan voorbij. Mogen de  volkeren, die veel beter zijn dan hun leiders, de waanzin van hun wereldheersers stoppen.
Pater Daniel

Flitsen uit het leven van de gemeenschap

De Franse chirurg die zich aangeboden heeft om te helpen in Aleppo is nog steeds bij ons. Hij wacht op zijn vergunning om hier te mogen werken. Hij is iemand die spontaan helpt. Is er een grote afwas na de maaltijd, hij staat aan de  afwasbak. Moeten dozen versjouwd worden, hij is van de partij.  Ondertussen helpt hij mee om de medicamenten te sorteren en als iemand lichamelijke klachten heeft zoekt hij uit of er geschikte medicamenten voorhanden zijn.

Een kijk in het Syrisch ziekenhuiswezen

Op zondag was hij uitgenodigd op een vergadering van directie en personeel van een ziekenhuis met ongeveer 250 bedden, verbonden aan de privé universiteit van Qalamoun, Deir Atieh. En tijdens het avondmaal kwam nog  een cardioloog, die niet aanwezig kon zijn, om met hem kennis te maken. Achteraf wilde de Franse chirurg  ons enkele indrukken meedelen, waardoor wij meteen ook een beetje beter de medische wereld in Syrië leren kennen.  Wij, Fransen, zo zei hij, hebben spontaan een bepaald misprijzen voor de Arabische wereld. Welnu, die vergadering in het ziekenhuis is veel vlotter en efficiënter verlopen dan doorgaans bij ons. En in het ziekenhuis hebben ze niet alleen de  best opgeleide dokters en specialisten, maar ook alle modern materiaal, ondanks de  sancties. Dit ziekenhuis, zo verzekerde hij, kan als  een model  dienen voor vele van onze ziekenhuizen in Frankrijk. De Syrische cardioloog, die ’s avonds met ons aan tafel zat, was een bijzonder gemoedelijk man en hij sprak perfect Frans. Onze Franse chirurg zegt dat hij kan begrijpen dat het ministerie van volksgezondheid aarzelt om hem een vergunning te geven, niet alleen omdat ze infiltratie van rebellen vrezen, maar ook omdat ze een fier volk zijn, dat eigenlijk zelf alles heeft.  Hij voegde er nog een andere  bedenking bij. Bij Artsen Zonder Grenzen zijn vele Franse artsen en hij heeft zelf ook eens deelgenomen aan een van hun acties, hoewel hij er niet bij hoort. In Aleppo heeft deze vereniging recent valselijk het Syrische leger en Rusland ervan beschuldigd een ziekenhuis te hebben gebombardeerd, waardoor ze zich bewust achter de terroristen hebben geschaard tegen Syrië en ze de naam kregen van “Menteurs Sans Frontières” . Begrijpelijk dat het  Syrisch ministerie van volksgezondheid terughoudend is voor Franse dokters die bij Artsen Zonder Grenzen hebben gewerkt. Anderzijds is de plaats waar hij zou werken juist zo verstoken van deskundige medische hulp dat daar wel een chirurg erg welkom zou zijn.

Opvang van gasten

Woensdag krijgen we  bezoek van een Zwitsers echtpaar met een vriendin, die ijveren voor Syrië. Ze deden een oproep om een container hulpgoederen naar Syrië te verzamelen en kregen meteen genoeg voor zes containers. Tegelijk hebben we een  moslimjongentje van 6 jaar, Firaaz, een straatkind, opgenomen. Hij blijkt innerlijk  heel erg  gewond te zijn en kende aanvankelijk alleen maar hard schreeuwen en uitbarstingen van woede, wat inmiddels al verbeterd is. Wil je mee bidden voor hem? In ieder van ons schuilt een crimineeltje en een heilige. Waarom zou het laatste bij hem niet boven kunnen komen? Donderdagavond hoefden  onze Nigerianen  niet te koken, we zouden in de buurt,  met de gasten en met de kleine Firaaz  in een eenvoudige en goede eetgelegenheid  pizza gaan eten. Firaaz kwam toegelopen, hij gaf me een hand, kuste mijn hand en bracht ze aan zijn voorhoofd. Dit is de wijze waarop christenen hier de bisschop groeten. De kleine Firaaz heeft dit dus ergens al gezien. In elk geval heeft hij zich, naar het schijnt behoorlijk gedragen. Zelf ben ik thuis gebleven om samen met de zusters ’s avonds in plaats van de completen  een uur aanbidding te houden bij het uitgestelde Allerheiligste Sacrament, zoals we iedere donderdag doen. De fraters zouden op tijd terug zijn, zeiden ze, maar dat kon natuurlijk niet en het hoefde voor een keer ook niet.

Uitstap naar Damascus

En vandaag hadden we de reeds geruime tijd voorziene uitstap naar Damascus, met de Zwitserse bezoekers, de Franse chirurg,  de Franse nicht van een van de zusters, onze Egyptische Fransman, de drie Nigerianen, de twee fraters en de familie met hun twee kinderen, die bij ons hoort. Wat een heerlijke uitstap. Er zijn vele controleposten onderweg  en overal soldaten maar het verloopt allemaal erg vlot. Eerst reden we naar het ouderlijk huis van Sylvie, de moeder van hoger genoemd gezin. Toen we nog van Zaventem naar Damascus konden vliegen bleven we steeds in dit huis overnachten. Haar vrome moeder, die niets anders deed dan rozenhoedjes bidden, is inmiddels overleden. In dit huis werd eerst voor een goed ontbijt gezorgd: brood, verschillende soorten kaas, olijven… en thee. Een reeks broers en zusters wonen in de buurt en zijn ook steeds bij ons thuis. Nu moesten wij natuurlijk ook even bij hen in huis komen. Uiteindelijk reden we naar de christelijke wijk in Damascus: Bab Touma. Eerst gingen we naar het huis waar Ananias  aan Paulus de handen heeft opgelegd. Alles is er nog zoals voor de oorlog maar er zijn minder christenen. Velen zijn gedood of hebben het land ontvlucht. We bezochten verschillende kerken: die van het Syrisch patriarchaat, van de Maronieten, van de Grieks-Melchieten en zelfs een protestants kerkje voor Afrikanen. Vandaar wandelden we  langs de “ via recta”, vermeld in Handelingen 9, 1, naar de grote moskee van de Ommayyaden. Het was juist het vrijdagnamiddag  gebed. En alle moslims zowel binnen als buiten de  moskee waren allemaal even vriendelijk. Ook het talrijke dienstpersoneel in de  grote moskee kwam ons extra groeten en wilden ons begeleiden. Ondertussen kwamen velen ons een hand  geven en wij antwoordden: God zegene u.  Ze zagen aan de  monnikenkledij van fr. Jean, David en mij  natuurlijk goed dat we religieuzen waren. Ook vele kinderen kwamen een hand geven. Eentje groette mij zelfs met “abouna”. Wij gaven hen telkens een kruisje met de zegen “In de naam van de Vader, de Zoon en de Hl. Geest” . De moeders lachten eens maar protesteerden helemaal niet. Buiten de moskee stond een man achter een berg granaatappels die hij uitperste en in een beker als  drank aanbood. Toen hij mij zag,  stak hij een beker in de hoogte. Ik zag het als een uitnodiging,  heb  de beker aanvaard en van deze heerlijke frisse drank genoten, terwijl ik Gods zegen over hem afsmeekte. Het was een zonovergoten dag. Er was ook veel volk en de soeks waren open. Je had de indruk dat het een toeristische topdag was in volle zomer. Zo genoten we en wandelden  door de drukke winkelstraatjes om ergens in een eetgelegenheid neer te strijken voor een avondmaal. Onze Franse chirurg merkte op: “Terwijl onze journalisten over een Syrische burgeroolog blijven schrijven genieten wij hier onbezorgd van de gastvrijheid van het volk!”

De vuile oorlog tegen Syrië

Zopas verscheen een boek dat ik al heb kunnen inkijken hoewel nog niet lezen, maar dat alle elementen lijkt te bevatten van een waarheidsgetrouwe weergave.  Tim Anderson, The Dirty War on Syria. Washington, Regime Change and Resistance, Global Research, 2016 (ISBN: 978-0-9737147-8-4.) Ziehier een en ander uit de inhoud. De oorlog tegen Syrië steunt op een nooit eerder in de geschiedenis geziene massale mediamanipulatie. De wereldmachten hebben hun eigen belangen kunnen verbergen achter een “regeringswissel”. Daarvoor  gebruikten ze islamistische terroristen. Tegelijk werd de Syrische regering gedemoniseerd en van alle gruwelen beschuldigd. Op die wijze werd de Syrische president Bachar al Assad, die een eenvoudige en milde oogarts was, voorgesteld als het grootste kwaad in de  wereld. De mythen van deze oorlog waren de volgenden: het is een “burgeroorlog” van het volk onder elkaar, een “spontane volksopstand”, een conflict van verschillende  sekten. Deze mythen dienden om in heel het land te moorden en  vernielingen aan te richten om deze “regeringswissel” te bewerken.  De ontwrichting van Syrië werd daardoor het gevolg van de ambitie van Washington om een “Nieuw Midden-Oosten” te maken, zoals al in 2006 openlijk werd aangekondigd. Na de verwoesting van Afghanistan, Joegoslavië, Irak en Libië, moest Syrië volgen. Na vijf jaar is de eigenlijke toestand duidelijk geworden en moet in detail openbaar gemaakt te worden. De meeste massamoorden werden gepleegd door jihadisten met de steun van het westen, maar de schuld hiervan werd telkens gegeven aan het Syrische leger. De westerse media en vele NGO’s schaarden zich achter deze valse voorstelling. Ze  waren trouwens zelf verbonden met de jihadisten. De wereldmachten vochten zogenaamd tegen het terrorisme. In feite steunden ze iedere groep die tegen de Syrische regering streed en ze zorgden voor duizenden jihadisten uit dozijnen landen. Deze smerige oorlog werd geconfronteerd met een gedisciplineerd nationaal Syrisch leger en een  sterke eenheid van volk, leger, regering en president. Zo blijft Syrië deze vele vernielingen en moorden   overleven en heeft zijn relaties versterkt met Rusland, de Libanese weerstand (Hezbollah), de seculiere Palestijnen en  ook met Irak. De tijd keert zich nu tegen Washington, wat ook gevolgen zal hebben ver buiten Syrië. Als westerse volken zijn wij bijzonder ontgoocheld omwille van deze vuile oorlog. Hiermee komen onze slechtste waarden aan bod:  de drang om ons te bemoeien met een ander land, onze racistische vooroordelen en onze armzalige reflectie op onze eigen geschiedenis. Dit boek tracht juist deze geschiedenis te vertellen opdat we het beste van onze traditie naar boven zouden halen: het gebruik van gezond verstand en redelijkheid, onze ethische waarden en de vanzelfsprekendheid van een onafhankelijk denken.

Dr. Tim Anderson, prof. politieke economie aan de universiteit van Sydney heeft veel onderzoekwerk gedaan rond ontwikkeling en rechten in Latijns-Amerika, Azië en het Midden Oosten. Verschillende gerenommeerde professoren hebben al onverbloemd hun persoonlijke waardering uitgesproken voor de wijze waarop dit boek de oorlog in Syrië voorstelt. Ziehier enkele commentaren.

Een excellent en goed gedocumenteerd boek dat de ware geschiedenis vertelt van  de imperialistische oorlog tegen Syrië, door de VS en hun marionetten in het westen en het Midden-Oosten. – Onmisbare lectuur voor hen die ijveren voor rechtvaardigheid en vrede. – Een andere titel zou kunnen zijn: “Hoe een land verwoesten en daarover dan liegen”. – De “regeringswissel” is niets anders dan een voorwendsel om het onafhankelijke Syrië te vervangen door een marionetten regering. – De “gematigde oppositie”  zijn niets anders dan al Qaida groepen, beschermd door de VS en hun bondgenoten, getraind door Saoedi-Arabië en Turkije, gesteund door Washington en Brussel. – In de zogenaamde oorlog tegen het terrorisme tonen de  VS zich een staat die zelf terrorisme steunt en gebruikt. – In zijn oorlogspropaganda worden de VS niet alleen geholpen door de gewone mainstream pers, maar ook door prominente zogenaamde  mensenrechtenorganisaties.

Huichelarij Zonder Grenzen

De woordvoerder van het Amerikaanse Staatsdepartement John Kirby is daar weer. Nu meldt hij dat de  VS de gesprekken met Rusland afbreken. Op ongezouten wijze geeft hij alle schuld aan Rusland dat volgens hem niet betrouwbaar is en het Syrische leger niet kan beteugelen. Hij ‘vergeet’ natuurlijk  dat het de VS waren die de “gematigde”  rebellen niet wilden scheiden van de al Qaida groepen en zo in een week tijd meer dan 300 keer het staakt-het-vuren konden schenden, de islamisten herbewapenen, een massaslachting aanrichten in het Syrische leger, de IS helpen, een hulpkonvooi van de UNO  verwoesten. De VS  wilden niet dat de inhoud van de overeenkomst met Rusland openbaar gemaakt zou worden omdat daardoor al te duidelijk zou worden dat de VS de vrede in Syrië kost wat kost willen beletten. En de huichelarij gaat verder. Nu wil Avaaz met een handtekeningsactie vragen dat er een vliegverbod boven N-Syrië komt “om humanitaire redenen”. De gemene list voor de vernietiging van Syrië. Dit was precies het voorwendsel van H. Clinton om Libië tot de huidige chaos te herleiden. Hebben wij tijdens WO II, wanneer nazi’s wijken bezet hielden ook gevraagd dat er een verbod zou komen voor de geallieerden om hen te bestrijden? Nadat de bevolking geplunderd was en de nazi’s zelf gebrek begonnen te  lijden, hebben we dan “om humanitaire redenen” gezegd  dat er hulp moest komen? Neen, de gewapende rebellen moeten weg.

Toch beginnen steeds meer mensen de hypocrisie te doorzien. Een geheim UNO rapport van mei 2016, nu pas uitgelekt, erkent dat de VS en Brussel de schuldigen zijn van de ellende in Syrië mede door de sancties. De merkwaardige en oprechte  brief die een Amerikaanse senator schreef aan de Syrische ambassadeur om zich te verontschuldigen voor de brutale massamoord van de  VS op Syrische soldaten, hebben we twee weken geleden al vermeld. Een vriend zond me nu deze interessante video: Richard Black, senator van Virginia (VS), geïnterviewd door Jeff Steinberg; https://www.youtube.com/watch?v=VfyDgDTu0Go:

Er heerst alom   een anti-NAVO-geest, het aantal Eurosceptici groeit,  steeds meer mensen zijn voor het opheffen van de sancties tegen Syrië en Rusland.  In verschillende landen staan er  verkiezingen voor de deur. Marine Le Pen van het FN is een van de kanshebbers om de nieuwe Franse president te worden. Zij zegt onomwonden dat de oorlog in Syrië veroorzaakt is door de VS en de EU en dat ze hun verantwoordelijkheid niet meer zullen kunnen ontlopen. En dan komt de oud consul-generaal van Israël in New York, Alon Pinkas,  schaamteloos en zonder enig gevoel voor menselijkheid het zionistisch plan  aanprijzen: “Laat ze allebei maar bloeden totdat ze doodgebloed zijn, dat is hier het strategisch denken dat effect heeft”. (Diana JOHNSTONE, La destruction de la Syrie, une entreprise criminelle concertée,  mondialisation.ca, 6 oktober 2016).  Als hij denkt dat de  de bondgenoten van Syrië dit zullen toelaten, zal hij zich schromelijk vergissen.

O.L.Vrouw van de  Rozenkrans: 7 oktober

Vandaag worden we herinnerd aan de  beslissende zeeslag bij Lepanto (Griekenland). Op 7 oktober 1571 vocht een christelijke vloot tegen een overmacht van een Turkse vloot. Paus Pius V vroeg de hele christenheid de rozenkrans te bidden. De Turkse schepen hadden christenen als slaven-roeiers ingezet. Op de geënterde schepen werden eerst de slaven bevrijd en die vochten meteen mee tegen de  Turken. De zeeslag werd een totale overwinning van  de christenen op de Turken en de verovering van de moslims werd toen een halt toegeroepen. Laten we bidden opdat Europa met zijn  moslims  bevrijd mag worden, niet van de moslims,  maar van de islam.

Een burgerinitiatief

Omdat  ook in Europa zwaar oorlog wordt gevoerd wordt tegen de menselijke en christelijke waarden van het leven en vooral tegen het gezin, is het de moeite dit burgerinitiatief te steunen. Het is belangrijk voor de toekomst van Europa. . https://signatures.mumdadandkids.eu/oct-web-public

Pater Daniel

Namens pater Guy Borreman sj
Zr Lucienne