Syrië, vrijdag 5 februari 2016
Goede Vrienden,
We geven enkele inzichten, nuttig om de zogenaamde vredesgesprekken over Syrië beter te begrijpen.
Van harte
Pater Daniël
Hou op met het bewapenen van onze moordenaars!
De zogenaamde vredesgesprekken van Geneve 3 zijn uiteindelijk met vertraging en haperingen dan toch begonnen en nu weer opgeschort. Alle beetjes kunnen helpen maar veel verwachten we er niet van. Zoals Saoedi-Arabië, Turkije en Qatar, met goedkeuring van het Westen, Genève 2 hebben doen mislukken, zo zullen ze het met Genève 3 eveneens doen. Het ziet er naar uit dat Syrië zelf met zijn echte bondgenoten geleidelijk voor de vrede zal moeten zorgen. In Genève 3 is een groep aanwezig van terroristenleiders, gesteund door Saoedi-Arabië. Zij noemen zich zelf de HNC: het hoge onderhandelingscommitee!
Hun taktiek is de volgende. Zorgen dat er zoveel mogelijk aanslagen gebeuren om deze gesprekken te belemmeren en zelf als enige eis te stellen dat de Syrische regering (die ze niet erkennen!) dringend de humanitaire toestand moet verbeteren met meer aandacht voor de mensenrechten. De terroristen gebruiken, waar ze kunnen, de bevolking als menselijk schild. Het leger omsingelt hen. Het voedsel van de bevolking wordt aangeslagen en als de terroristen zelf gebrek lijden moet er dringend voedselhulp komen. Ondertussden klagen ze de regering aan die zogenaamd het volk laat verhongeren. Dit is het stokpaardje van het hoge onderhandelingscommitee.
Over de terroristische aanslagen en het verder uitmoorden van het volk en de vernietiging van het land wordt door hen natuurlijk met geen woord gerept. En ook daar trappen onze media in. Alle aandacht wordt afgeleid van de echte ellende en het werkelijke leed in Syrië om zoveel mogelijk de schuld te geven aan leger, regering en president. De oude mythen herleven als nooit voorheen: slachtoffers als schuldigen en schuldigen als slachtoffers voorstellen.
Hoe moet het dan wel?
De aanslagen moeten ophouden, de buitenlandse mogendheden moeten hun terroristen terugtrekken, en de strijd tegen het terrorisme moet gevoerd worden in samenwerking met Syrië zoals Rusland doet en zoals nu ook China wil doen. China heeft daartoe drie redenen. Vooreerst de soevereiniteit van Syrië, vervolgens het grote strategische belang van dit land en tenslotte de Chinese Ouïghours terroristen bestrijden vooraleer ze in de Xinjiang provincie (West China) terecht komen.
Ondertussen protesteert China ook heftig tegen Ankara omdat het deze terroristen alle kansen geeft om naar China te komen. Tenslotte heeft China al 30 miljard dollar toegezegd voor de heropbouw van Syrië na de oorlog. Ook Iran heeft toegezegd mee te werken aan de heropbouw van Syrië. Tevens heeft Mohammad Zavad Zarif, de Iranese minister van buitenlandse zaken gezegd dat de UNO zichzelf ongeloofwaardig maakt door terroristische groepen uit te nodigen voor de vredesgesprekken. Kortom, de vrede in Syrië zal wellicht bereikt worden volgens het plan dat de president zelf heeft aangekondigd in zijn toespraak op 6 januari 2013 (http://www.mondialisation.ca/le-president-al-assad-lance-une-solution-politique-de-la-crise-en-syrie/5318025).
In grote lijnen komt dit hier op neer. Eerst moet alle geweld ophouden en alle terroristen buiten, dan, en niet eerder, zal ook het leger zijn operaties staken. Vervolgens worden met een nationale dialoog een charter en constituties opgesteld, waarover een referendum wordt gehouden. Dan komt er een nieuwe regering en begint de heropbouw van het land. Uiteraard wordt dit alles alleen door Syriërs geregeld en niet door Saoedische, Tunesische, Turkse of andere villabewoners in Doha, Ankara of Parijs, als marionetten van hun broodheren. Dat waren de mannen van de zogenaamde Nationale Syrische Raad of Coalitie, die opgedrongen werd als “de enige wettige vertegenwoording van het land”!
Toch blijft het Westen met alle mogelijke middelen tegen de wettige Syrische regering vechten. Daarom verwachten we niet veel van de vredesgesprekken. Het zal van Syrië zelf moeten komen en Syrië is nu ook in staat om zijn onderlinge verzoening te bewerken. Het leger verovert steeds meer terrein op de terroristen en heeft bovendien juist nu een belangrijke overwinning behaald in Aleppo, het grote economisch centrum van het land dat wellicht het meest geleden heeft en nog lijdt. Dus goed nieuws. Met duizenden trokken de inwoners van Nubbul en al-Zahra (N-Aleppo). Donderdagmorgen al de straat op om hun bevrijding van meer dan 3 jaar terreur te vieren en het Syrische leger te danken. Voor het Westen is het een gelegenheid om te jammeren en de vredesgesprekken op te schorten. Onze media doen natuurlijk flink met het kamp van de verwoesters mee door het leger en de Russen te verwijten dat ze de burgers bombarderen. Het is hun oud deuntje van jaloezie en ergernis, telkens met nieuwe strofen. Laat het duidelijk zijn: het gaat stilaan maar zeker de goede kant uit en de UNO-onderhandelaars met de westerse havikken hebben geen kans meer om nog hun oorspronkelijk doel te bereiken, nl. Syrië tot onvoorwaardelijke overgave te dwingen en een voorlopige regering onder leiding van de moslimbroeders aan de macht te helpen met een westerse marionet. De totale uitverkoop van Syrië gaat niet door. De westerse Arabische Lente wordt in Syrië begraven. En daarover houden onze media nu een rouwklacht, terwijl het volk dankbaar en hoopvol uitkijkt naar de uiteindelijke vrede.
Tot slot geven we enkele pittige verklaringen van Moran Mor Ignatius Aphrem II, de Syrisch-orthodoxe patriarch van Antiochië. Antiochië was eens het eerste belangrijke centrum van de christenheid. Daar was Petrus zeven jaar bisschop vooraleer hij naar Rome trok. Het Ottomaanse rijk heeft dit Syrische centrum aangeslagen en er Antakya van gemaakt. Turkije oefent nu zware druk uit om dit als centrum erkend te zien, maar dan als deel van Turkije. Deze patriarch en alle anderen zijn echter kategoriek: “wij gaan niet weg uit Damascus naar Turkije”. Het christelijke Antiochië is en blijft Syrisch. Op de vraag of het Westen Syrië militair moet helpen om het terrorisme te verslaan is zijn antwoord eveneens duidelijk: “Ik vraag aan het Westen alleen maar: hou op met onze moordenaars te bewapenen!” (www.les-crises.fr, 3 februari 2016). Wie kan deze vraag ook eens overbrengen aan de Nederlandse en Belgische regering? Of is de lafhartige verwoesting van Libië, waar ons land duchtig aan meegedaan heeft, nog niet genoeg geweest?
Pater Daniël
Daniël Maes, norbertijn van Postel en afkomstig uit Arendonk, is verantwoordelijk voor een seminarie in het zesde eeuwse klooster Mar Yakub in Qâra, gelegen op 90 kilometer van de Syrische hoofdstad Damascus. In Syrië zijn er 2,4 miljoen christenen op 24 miljoen inwoners. Een verre droom van de Vlaamse norbertijn Maes is om van het klooster Mar Yakub een tweede Taizé te maken, dicht bij de bronnen van het christendom, in dialoog met joden en moslims.
Website: http://www.maryakub.net
Bron: E-mailbericht – Namens pater Guy Borreman SJ, Zr Lucienne
Vind-ik-leuk Aan het laden...
