Emeritus paus Benedictus XVI overleden: ‘Een echte man Gods is van ons heen gegaan’

Standaard

Op zaterdag 31 december 2022 is in de ochtend emeritus paus Benedictus XVI overleden. Dat heeft het Vaticaan bekend gemaakt. “Paus Benedictus XVI was een trouwe en moedige behoeder van het ‘depositum fidei’, de door God aan de Kerk toevertrouwde geloofsschat. Een echte man Gods en een paus naar Jezus’ hart is van ons heengegaan,” aldus kardinaal Eijk in een eerste reactie op het overlijden.

Het pontificaat van paus Benedictus XVI duurde een korte tijd: van 2005 tot 2013. Hij was al 78 jaar toen hij deze nieuwe verantwoordelijkheid aanvaardde. Daarvoor was hij zo’n 25 jaar in Rome werkzaam als prefect van de Congregatie voor de Geloofsleer. Eerder was hij als theoloog wereldwijd bekend als adviseur tijdens het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965).

Kardinaal Joseph Ratzinger, later paus Benedictus, heeft als toenmalig adviseur en kenner van Vaticanum II benadrukt dat dit Concilie geen breuk heeft veroorzaakt maar de continuïteit van het geloof in onze Kerk heeft bestendigd (‘hermeneutiek van de continuïteit’) ten dienste van haar zending in de wereld van vandaag, in het licht van de traditie. In deze overtuiging initieerde paus Benedictus rond de vijftigste verjaardag van de opening van Vaticanum II het Jaar van het Geloof in de wereldwijde Kerk.

Mgr. Van den Hende, voorzitter van de Nederlandse Bisschoppenconferentie: “Het ging paus Benedictus steeds om het geloof dat de liefde van Christus in ons versterkt. Geloof, zo stelde hij, vindt haar voltooiing in de liefde, zoals het sacrament van de doop voorafgaat aan de Eucharistie en daarop gericht is (Boodschap Veertigdagentijd 2013). Gesterkt door ons geloof en de viering van de sacramenten, mogen wij vanuit de ontmoeting met Christus die liefde verspreiden.”

Paus Benedictus schreef in 2009 in zijn encycliek Caritas in Veritate (Liefde in Waarheid) dat juist de liefde de rode draad is in de sociale leer van de Kerk. Geloof en liefde horen bij elkaar.

Mgr. Van den Hende: “Toen ik in 2006 door paus Benedictus tot bisschop was benoemd mocht ik hem in 2007 kort ontmoeten. In een uitwisseling van amper drie minuten getuigde hij opnieuw van zijn geloof dat wij als Kerk steeds de liefde van Christus nodig hebben. Hij zei: ‘die Kirche lebt weil Gott die Kirche liebt’ (de Kerk leeft omdat God de Kerk liefheeft).”

Bidden voor zijn zielenrust
“Van harte nodig ik allen uit om voor de zielenrust van paus Benedictus te bidden. Tevens spreek ik de hoop uit dat wij in en vanuit onze Kerk als leerlingen van Christus, naar het voorbeeld van paus Benedictus XVI, ook nu in ons dagelijks leven steeds opnieuw het geloof en de liefde die wij van Christus ontvangen hebben daadwerkelijk bij elkaar houden als bron en opdracht,” aldus mgr. Van den Hende.

Bron: www.aartsbisdom.nl


Encyclieken en apostolische exhortaties van Benedictus XVI

Encyclieken

Deus caritas est (25 december 2005)

Spe salvi (30 november 2007)

Caritas in veritate (29 juni 2009)

Apostolische exhortaties

Sacramentum Caritatis: Postsynodale Apostolische Exhortatie over de Eucharistie als de bron en hoogtepunt van het leven en de zending van de Kerk (22 februari 2007)

Africae Munus: Postsynodale Apostolische Exhortatie over de Kerk in Afrika in dienst van verzoening, gerechtigheid en vrede (19 november 2011)

Verbum Domini: Postsynodale Apostolische Exhortatie over het Woord van God in het leven en de zending van de Kerk (30 september 2010)

Ecclesia in Medio Oriente: Post-Synodale Apostolische Exhortatie over de Kerk in het Midden-Oosten: gemeenschap en getuigenis (14 September 2012).


Kardinaal Eijk: “Paus Benedictus heb ik voor het eerst gezien, toen hij op de Diesviering van Rolduc, 8 december 1980, een nieuwe vleugel van het groot-seminarie Rolduc inzegende. Hij was toen nog Joseph kardinaal Ratzinger en aartsbisschop van München-Freising. Tot een persoonlijke ontmoeting kwam het op dat moment niet. Aan het eind van 1981 benoemde Paus Johannes Paulus II hem tot prefect van de Congregatie voor de Geloofsleer”.

Lees hier het artikel met de persoonlijke reactie van kardinaal Eijk op het overlijden

DE  DEVOTIE  TOT  DE HEILIGE ENGELBEWAARDER

Standaard

Beheerder Website's avatarDoor de verdrukking naar de Hemel

Actueel

Engelen zijn ‘in’. Er wordt zelfs gesproken over een nieuwe engelenreligie.[1] In elke boekwinkel is er wel een plank met boeken over deze geestelijke wezens. Vaak staan deze uitgaven tussen de esoterische en New Age-literatuur, zoals de boeken en tijdschriften over deva’s(goddelijke of bovennatuurlijke wezens in het boeddhisme en hindoeïsme), geleidegeesten, gidsen, spiritisme en contacten met je engelbewaarder. Je zou bijna denken dat het gevaarlijk is zich met de engelen in te laten. Inderdaad[2] kunnen de engelen van de duisternis, de gevallen engelen oftewel de duivels, zich voordoen als engelen van het licht (2Kor. 11,14), waardoor de toepassing van de onderscheiding der geesten, van bv. St.-Ignatius van Loyola (1491-1556),[3] noodzakelijk is. Toch werd de gedachtenis van de engelbewaarders reeds vanaf 1670 in opdracht van paus Clemens X (1590-1676) over de hele wereld op 2 oktober verplicht gevierd, nadat de verering ervan flink was gegroeid, o.a. door…

View original post 2.263 woorden meer

Oudjaar 2022 – Wij mogen de gebeurtenissen in ons leven in het perspectief van de pelgrimstocht plaatsen

Standaard

Dankbaar

Van harte welkom in deze H. Mis op de laatste dag van het jaar! We staan op de drempel van Oud en Nieuw. We kijken a.h.w. nog één keer heel uitdrukkelijk in de achteruitkijkspiegel van 2022, om vervolgens met volle kracht af te stevenen op het nieuwe jaar 2023.

We zien achter ons een jaar vol gebeurtenissen langzaam wegglijden. Voor menigeen blijft het jaartal 2022 diep in hart en ziel gegrift staan, gebeiteld, met pijn misschien en/of met vreugde en voorspoed.

Hoe het ook zij: we zijn vanavond hier bijeen om God dank te zeggen voor al hetgeen Hij ons in dit bijna voorbije jaar gegeven heeft. En we kloppen op Zijn deur, we vragen en we bidden, dat Hij ons in het komende jaar weer zal voorzien met Zijn genade en goedheid.

In het afgelopen jaar zijn er wellicht momenten geweest dat we te weinig opengestaan hebben voor Gods wonderbare werken in en mét mensen. We hebben wellicht te weinig opengestaan voor Zijn genade. Daarom belijden we nu eerst onze schuld voor God en elkaar.

Pelgrimstocht

Het kan niet gemist worden, dat magische moment van de jaarwisseling. Eerst vieren wij oudejaarsavond, die in vele gezinnen een vaste invulling kent: gezelligheidsspelletjes of tv-kijken. Op tv of tablet worden de laatste seconden van het oude jaar hardop afgeteld. En dan is er het magische moment van de jaarwisseling. In huiselijke kring zullen wij elkaar omhelzen en elkaar een Zalig Nieuwjaar toewensen. Intussen schieten de vuurpijlen de lucht in en spatten met een luide knal uit elkaar.

Eigenlijk staat niet alleen deze avond maar de hele decembermaand al in het teken van afronding. Het oude jaar wordt op vele terreinen afgesloten. Er worden alle mogelijke verkiezingen gehouden. De sportman en sportvrouw van het jaar is al gekozen. Het lijkt erop, alsof elk jaar tot een wedstrijd wordt gemaakt. Verder zijn er allerlei beschouwingen over de economie of over de wereldpolitiek (we denken aan de oorlog in Oekraïne) en het kerkelijke leven.

Vele jaaroverzichten zijn te bekijken of te beluisteren. Ze geven meestal een optelsom van de schaduwkanten van ons bestaan, waar tegenover de lichte momenten nauwelijks aan bod komen. Er zijn oorlogen, aanslagen. Er is de terreur, die op vele plaatsen onschuldige en niets vermoedende mensen wegvaagt.

Vanavond, hier samen, dient zich de vraag aan: Hoe is mijn en uw eigen jaaroverzicht? Wat nemen wij mee vanuit het oude jaar? Wat bewaren wij van dit jaar in grote dankbaarheid en waaraan willen wij liever niet meer herinnerd worden? Wat hebben wij van het afgelopen jaar geleerd? Waar zit de geestelijke winst en groei?

Hebben wij God niet meer nodig, die trouw is aan ons en die ons inspireert om iets goeds van het leven te maken? Want God heeft ons het leven geschonken en Hij gaat met ons mee door het leven als een gids en leidsman. God houdt ons op koers. Daartoe heeft Hij ons het geweten gegeven voor goed en kwaad.

De jaarwisseling vanavond doet ons stilstaan bij deze vraag: Hoe ervaar ik het voortschrijden van de tijd? Zijn de jaren enkel een voortdurende herhaling van telkens weer de vier jaargetijden? Dat was in de oudheid de meest voorkomende tijdsbeleving. Of herkennen wij ons in het christelijke denken, waar het voortschrijden van de tijd beleefd wordt als een pelgrimstocht naar de bestemming van het eeuwige leven bij God?

Wij leven niet om zomaar altijd weer hetzelfde door te moeten maken, want ons leven heeft een doel. Wij mogen de gebeurtenissen in ons leven in het perspectief van de pelgrimstocht plaatsen. Dan wordt iets heel eigens van ons geloof zichtbaar. De momenten worden door ons geloof anders beleefd. Geloofsmensen mogen altijd hopen en vertrouwen.

Vragen we nu aan Maria, dat Zij met ons meetrekt op de pelgrimstocht langs de vele gebeurtenissen van ons leven, opdat Zij ons eens mag begroeten in het Huis van God, onze hemelse Vader. Bidden wij samen: “Weesgegroet Maria, vol van genade, de Heer is met U. Gij zijt de gezegende onder de vrouwen en gezegend is Jezus de Vrucht van uw schoot. Heilige Maria, Moeder van God bid voor ons, zondaars, nu en in het uur van onze dood.” Amen.