Vanuit een religieus oerinstinct hebben mensen altijd gezocht naar hun oorsprong en einddoel, hun diepste identiteit met het pantheïsme (alles is God) of het dualisme of manicheïsme ( goed en kwaad zijn de twee eeuwige beginselen) en in de moderne tijd met het materialisme (alles is louter materie). De joods-christelijke openbaring onthult op onovertroffen wijze: “En God schiep de mens (adam) als zijn beeld; als het beeld van God schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij hen” (Genesis 1, 27). Dit is als een bazuinstoot die een hele symfonie in zich draagt.
De oorsprong, het einddoel en de waardigheid van de mens liggen in het feit dat God ons naar “zijn beeld” geschapen heeft. Dit geldt voor heel de mens. Al zijn hoofd en hart voor de lichamelijke gezondheid belangrijker dan onze voeten, de waardigheid van het “beeld Gods” kan niet herleid worden tot een bepaald orgaan maar omvat heel ons wezen. We zijn helemaal “beeld Gods”. En dit geldt op gelijke wijze voor alle mensen. Al worden koningen, ministers en grote geleerden in de maatschappij belangrijker geacht dan anderen, toch bezit de armste, ongeletterde, zieke burger dezelfde menselijke waardigheid als zij.
Dit betekent ook dat al de rest aan deze menselijke waardigheid niets kan bijdragen of verminderen. God heeft ons bij de schepping een goddelijk stempel meegegeven waardoor we voor altijd zijn beeld zijn. Gezondheid, rijkdom, bezit, eer, macht… vermeerderen in niets deze menselijke waardigheid. Bijgevolg kunnen ziekte, lijden, armoede, oneer ook niets van onze ware grootheid wegnemen. Een mens die lichamelijk én psychisch totaal afgetakeld is of door iedereen verworpen en uitgejouwd wordt, blijft de volle heerlijkheid van het beeld Gods in zich bewaren en dus ook de gehele menselijke waardigheid. Zelfs de grootste zonden kunnen wel het beeld Gods in ons bezoedelen maar niet vernietigen. God blijft zijn schepping trouw. Vanaf het moment van onze schepping, nl. vanaf de ontvangenis, wanneer 23 chromosomen van vader en 23 chromosomen van moeder zich met elkaar verenigen, zijn we Gods beeld. Prof. J. Lejeune (+ 1994) kon een eindeloze lofzang aanheffen op deze eerste cel, minuscuul klein als het puntje van een speld. Zelfs vijf encyclopedieën zijn volgens hem niet in staat alle informatie, hierin vervat, uit te schrijven. Vanaf dat moment zijn we beeld Gods en dat blijven we over de dood heen, voor eeuwig. Ons bestaan heeft een historisch bepaald begin maar geen einde. Daarom spreken we niet van een louter biologisch proces maar van een ”conceptie”, dat het mysterie van het geestelijk gebeuren uitdrukt. De moderne genetica leert ons dat vanaf dat moment alles aanwezig is, er komt niets wezenlijks meer bij: de lichamelijke eigenschappen, de kleur van de haren, van de ogen… Er is alleen nog bescherming, voeding en tijd nodig om alles tot volle ontwikkeling te laten uitgroeien.
Als mens zijn we een twee-eenheid van lichaam en ziel, een belichaamde ziel of een bezield lichaam. We wijzen een bepaald Platonisch dualisme af waarbij het lichamelijke, het materiele beschouwd wordt als slecht en de ziel als geestelijk en uitsluitend goed. Een uitloper hiervan treffen we soms nog aan in het gebruik van de woorden als “zielenheil”, “zielenherder” of in de vraag “”hoeveel zielen” een parochie telt, alsof de lichamen niet mee tellen. Bovendien zal Jezus ons duidelijk maken dat het kwaad zoals hoogmoed en afgunst eigenlijk juist vanuit onze geestelijke vermogens voortkomen (Mattheus 15, 11.19). De echte tegenstelling tussen goed en kwaad ligt in het feit dat heel de mens, lichaam én ziel, geleid wordt door de geest van deze wereld of door de heilige Geest. Dat is de oproep om over te gaan van de “oude” naar de “nieuwe” mens.
Dit komt overeen met de visie van de heilige Paulus als een eenheid in een drie-eenheid: “Heel uw wezen, geest, ziel en lichaam, moge ongerept bewaard blijven bij de komst van onze Heer Jezus Christus” (1 Thessalonicenzen 5, 23). In de ziel onderscheiden we onze gedachten, gevoelens, herinneringen, emoties, onze wil, kortom dat kostbare heiligdom dat we geweten noemen, waardoor wij goed en kwaad kunnen onderscheiden. Toch is er in de ziel nog een soort innerlijke kern waarin alleen God woont. Het is als het ware het “puntje van de ziel”, de “landingsplaats van de heilige Geest”, de geest, onderscheiden maar niet gescheiden van de ziel. Het is ons “heilige der heiligen”, onaantastbaar, onverwoestbaar als “inwoning Gods”, “de afglans van het eeuwig licht, de onbeslagen spiegel van Gods werkzaamheid en het beeld van zijn goedheid” (Wijsheid 7, 26). Naargelang men de Latijnse of Griekse woorden gebruikt, spreken we van “corpus” (lichaam), “anima” (ziel), “animus” (geest) of van “sôma” (lichaam), “psychè” (ziel), “pneuma” (geest). (Pneuma betekende in de christelijke oudheid de creatieve kracht van de heilige Geest. Wij hebben dit woord in de auto-industrie gedumpt en gereduceerd tot luchtdruk voor “pneumatische systemen”). Zo verstaan we hoe mensen louter in hun geest door God kunnen geraakt worden. André Froissard (+ 1995), zoon van de stichter van de Communistische Partij in Frankrijk, heeft als agnost nooit enige religieuze opvoeding gekend. ”Per ongeluk” gaat hij in Parijs een openstaande deur binnen en komt in een kapel waar zusters het uitgestelde allerheiligste Sacrament aanbidden. Twee minuten daarna staat hij weer op straat en zegt: “Ik ben gelovig, ik ben katholiek”. Later schrijft hij zijn verbluffend getuigenis: “God bestaat, ik heb Hem ontmoet”!
Ontdekken en aanvaarden dat wij samen met alle mensen van goddelijke adel zijn, een heiligdom van de onverwoestbare “inwoning Gods”, dat is onze eerste stap. Grote heiligen hebben deze goddelijke werkelijkheid vanuit hun eigen ervaring beschreven. Origines (+ 253/4) spreekt van een “dynamisch élan”. De heilige Basilius de Grote (+ 379) spreekt van “een goddelijke kiem”. De heilige Teresia van Avila (+ 1582) onderscheidt zeven ruimtes en de diepste kern in ons noemt zij de “innerlijke burcht”.
Sommigen zoeken in onze tijd naar het “onbewuste” of “onderbewuste” om bv. verdrongen seksuele verlangens op te sporen. De drang naar seksualiteit, naar macht, naar bevestiging … zijn inderdaad wezenlijke krachten. Zij zijn echter niet ons diepste onderbewuste, doch slechts tussenstadia. Onze drang naar God, die ons naar zijn beeld schiep is de diepste drang in ieder mens (wat in een volgende stap verder wordt uitgelegd). Weet of geloof je dit niet, dan is dit je diepste onbewuste. Viktor Frankl (+1997) overleefde het concentratiekamp. Daar leerde hij dat er in de mens een veel diepere kracht schuilt dan hij van S. Freud (+ 1939) leerde. Hij stichtte de “logotherapie”, een therapie om “de zin van het leven” te helpen ontdekken, in plaats van de zin van een therapie op te dringen. Hij heeft sindsdien menige “freudiaanse illusie” ontmaskerd en beweert terecht dat de “dieptepsychologie” vooral hoogte nodig heeft!
“Red de planeet, eet geen vlees meer !” Dagelijks wordt opgeroepen om te vechten voor het behoud van de aarde, de natuur, het milieu, gestuwd door de meest dwaze ideologieën, die onmiddellijk moeten uitgevoerd worden, zo niet valt morgen de hemel op ons. Ieder gezond perspectief is zoek. Kinderen worden door abortus op de gruwelijkste wijze in de moederschoot afgeslacht, gepromoot door hen die respect eisen voor dieren. Als het juiste perspectief verdwijnt, gaan mensen stenen aanbidden of zelfs honden, katten en varkens (zie Romeinen 1, 23). Welnu, een wereld zonder God moet niet gered worden. “Niet voor de wereld bid Ik” zegt Jezus (Johannes 17, 9). Mensen moeten gered worden.
De mens is het kroonstuk van de schepping en de schepping is er voor de mens. De mens staat met zijn voeten op de aarde en met zijn hoofd in de lucht. Hij is materie maar tevens eindeloos verheven boven de materie. Hij is het enige wezen in het heelal dat een bewustzijn en een geweten heeft en om zichzelf gewild is door God. Dieren kunnen verbluffend fijne instincten hebben. Ze hebben ook “een ziel” als levensbeginsel (anders worden ze kadavers), maar dit heeft verder geen enkele vergelijking met de menselijke ziel, door God verrijkt met verstand en wil. De natuur is een loflied aan God door te zijn wat ze is. Het is de roeping van de mens om bewust, wetens en willens, God als Schepper boven alles te eren. Onze tijd lijkt weinig gevoel te hebben voor deze ware grootheid van de mens. De kunst in een bepaalde periode drukt meestal goed uit hoe in die tijd over de mens wordt gedacht. In de moderne kunst zien we dikwijls gedrochten van mensen met verwrongen gezichten, ledematen en lichamen, waarbij iedere harmonie of schoonheid ontbreekt. Ze drukken een pessimisme en zelfs een nihilisme uit. De Renaissance daarentegen toont veelal mensen in grote lichamelijke harmonie en schoonheid, prachtige beelden van mannen, vrouwen en kinderen. Als de moderne kunst het zicht op de ware grootheid van de mens belemmert, dreigt de Renaissance de mens te zien als zijnde uit zichzelf het centrum van het heelal.
Waarin bestaat de diepste waardigheid van de mens? Sommigen denken aan een fysieke gezondheid, een hoogstaande geestelijke ontwikkeling, een groot verstand, vele begaafdheden, macht, eer en rijkdom. Al hebben al deze elementen hun waarde, ze bepalen niet de uiteindelijke waardigheid van de mens. Een zieke, gehandicapte dakloze of een ‘Mongools’ kindje, hebben dezelfde menselijke waardigheid als gelijk welke koning of keizer in zijn paleis. Een ander uiterste, vooral onder invloed van bepaalde oosterse stromingen, ziet de waarde van de mens louter in zijn geestelijke vermogens. Sommigen beschouwen de mens enkel als geestelijk wezen, als het goddelijk licht zelf, hoog boven de aardse werkelijkheid. Dit is een ontkenning van de mens als eenheid van lichaam en ziel. Een goede medische ethiek zal iedere mens verzorgen naargelang de behoeften die hij heeft en ook heel zijn lichaam met dezelfde waardigheid behandelen. Al is een hart fysisch veel belangrijker dan een kleine teen, ook het eenvoudigste orgaan deelt in de menselijke waardigheid en dient met dezelfde eerbied behandeld te worden (Zie de eenheid van het lichaam: 1 Kor 12, 12-26).
Psalm 8 is een hymne op de grootheid van de Naam van God, Schepper en Vader. Het heelal is het werk van zijn “handen”. De afwerking met maan en sterren is het fijne werk van zijn “vingers”. Het zijn de baby’s (Hebreeuws: olelim van alal = lallen) en de zuigelingen die Hem verheerlijken en de hoogmoedige te schande zetten. Een “psalm” moet gezongen worden (van het Griekse ‘psalmos’ = het doen trillen/zingen van de snaren van een muziekinstrument). Een mens die de Schepper en zijn Schepping erkent, bewondert en bezingt, ontdekt tevens zijn juiste plaats, zo broos en zo ontzagwekkend:
“Ach, wat is de mens dan, dat Gij naar hem omziet, ’t mensenkind, dat Gij zo voor hem zorgt? Niet veel minder dan een engel hebt Gij hem geschapen, hem gekroond met luister en met eer (letterlijk: Gij hebt hem slechts een beetje minder dan Godgemaakt). Heel uw schepping aan hem onderworpen, alles aan zijn voeten neergelegd” (Psalm 8, 5-7).
We hopen een lange reeks overwegingen te kunnen geven over de christelijke visie op de mens, vanuit de Schrift en de katholieke traditie, die onscheidbaar met elkaar verbonden zijn. Hierbij putten we ook uit de ervaringen en inzichten van mystici en kerkleraren en benutten zo goed mogelijk de resultaten van goede wetenschappelijke inzichten. Onze diepste identiteit zien we tenslotte in de persoon van Jezus Christus, de God-Mens en van zijn Moeder Maria, zijn eerste leerlinge. We voorzien 7 thema’s. Het zijn, als je wil, de 7 wortels van ons mens zijn: 1) De mens, geschapen naar Gods Beeld en Gelijkenis. Dit is het fundament van onze waardigheid. 2) Met een onverzadigbaar verlangen, waarmee we de zin van ons “rusteloos hart” ontdekken. 3) Gewond door de zonde, waardoor we de ontwrichting die ieder mens in zich meedraagt toelichten. 4) Hartstochtelijk bemind, zoals ouders van hun gehandicapt kind nog meer houden dan van een gezond kind. 5) Geroepen om door lijden en sterven in Jezus’ verrijzenis te delen. Dit is onze ‘uittocht’ en overgang, ons Pasen. 6) Met de gave van zichzelf. Hoeveel zware ontgoochelingen in menselijke relaties zouden vermeden worden, wanneer we echt zouden beseffen dat de ‘gave van zichzelf’ een wezenlijke eigenschap is van ons menselijk leven? 7) Zo bereiken we uiteindelijk de gelijkenis met God in de hemelse heerlijkheid. “Beeld Gods” komt aan het begin, “gelijkenis Gods” aan het einde, wat enkel mogelijk is door onze gelijkenis met Christus
Hiermee streven we niet alleen naar een goed inzicht in het mysterie van ons mens zijn, we willen ook steeds meer onze waardigheid beleven. Laten we daadwerkelijk op weg gaan, in het besef dat de weg zelf wijzer is dan de wegwijzers.
*
De dwaze demonisering willen we aanklagen in Het einde van een westerse wereldoverheersing:
De Russische president Vladimir Poetin en de Chinese leider Xi Jinping vieren deze week de twintigste verjaardag van het Chinees-Russisch vriendschapsverbond voor vrede, welvaart en globale stabiliteit (voor het eerst getekend in juli 2001). Dit zal hopelijk het einde bespoedigen van de brutale westerse wereldoverheersing. Het westers imperialisme is gebouwd op het exploiteren, vernielen en tot armoede voeren van andere volken. Het is een politiek van permanente oorlogen tegen landen die grondstoffen hebben en/of een sterke onafhankelijkheid beleven. Hier in Syrië weten ze er alles van: anderen uitbuiten en wurgen om zelf groot te blijven. Sinds 11 september 2001 stierven hiervoor wereldwijd 7.057 Amerikaanse soldaten, terwijl in diezelfde tijd niet minder dan 30.171 Amerikaanse soldaten zelfmoord pleegden. Hoe zal een VS soldaat zich voelen hier in het NW van Syrië wanneer hij ziet dat de bevolking steeds armer wordt en de kinderen stenen komen gooien naar hun tanks en naar henzelf die tot de tanden gewapend zijn?!
Ondertussen wordt in de publieke opinie de vijandige houding tegen Rusland en China steeds meer opgevoerd. Er gaat geen week voorbij of de westerse media verzinnen een schandalig verhaal om Rusland te kunnen beschuldigen. De zogenaamde vergiftiging van de Skripals door de Russen leverde voor de Britten een vervolgverhaal op vol tegenstrijdigheden. De ene leugen na de andere werd aan elkaar gebreid, tegen alle evidentie in, om Rusland te demoniseren. Hetzelfde voor het neerhalen van de lijnvlucht MH17, waarvan vanaf het begin al bleek dat Kiev, Oekraïne en het westen de hoofdverdachten waren. Kiev was overigens ook verantwoordelijk voor de vlucht, verplichte de piloot tegen alle logica in, lager en boven rebellengebied te gaan vliegen. Alle bewijzen tegen Oekraïne werden uitgewist en Oekraïne kreeg de leiding van het onderzoeksteam terwijl Malaysia zelf ’n half jaar niet mocht deelnemen. De Nederlandse onderzoekscommissie lepelde er nog een hoop onzin bovenop. Ondertussen wordt een tekenfilmpje over heel de wereld verspreid om te tonen “hoe het zou kunnen gebeurd zijn”, nadat alle evidentie van het tegendeel vernietigd is. Behalve deze voortdurende stroom van diaboliseren van Rusland, wil het westen kost wat kost zijn eigen morele perversie en decadentie aan Rusland opdringen, zoals het nu met Hongarije probeert te doen. Dik betaalde «Pusy cats» gaan op de meest schunnige en spectaculaire wijze een liturgische dienst, de heiligste gebeurtenis, in een kathedraal in Moskou verstoren en als ze omwille van hun walgelijk gedrag opgesloten worden, protesteert heel het westen tegen deze “vrijheidsberoving”!
China en Rusland willen een meer multipolaire wereld waarin de soevereiniteit en onafhankelijkheid van de afzonderlijke landen volgens internationaal recht gerespecteerd worden. Zij willen het einde van de westerse praktijk waarbij willekeurig grondstoffen worden gestolen van soevereine landen of landen worden bezet, gewoon omdat ze daartoe in staat zijn met brutaal militair geweld. China, met een bevolking van 1,4 miljard, blijkt inmiddels al de grootste economische mogendheid te zijn en bouwt onverdroten verder aan zijn zijderoute (Belt and Road Initiative, BRI). (’n Humoristische noot tussendoor. Een Belgische medebroeder wilde een van onze Syrische oblaten, die zich dag en nacht belangeloos inzet, een teken van waardering tonen en gaf hem een Braun scheerapparaat, destijds in België gekocht. Nadat de loftrompet gestoken werd op het oerdegelijke Duitse materiaal, bekeek onze Syrische medebroeder het apparaat en las inderdaad de grote letters Braun, maar wees toen met een brede glimlach op de kleinere letters: Made in China!). Rusland, in oppervlakte het grootste land ter wereld, ongeveer zo groot als de VS en China samen, bestrijkt 11 van de 24 tijdzones en beschikt over een overvloed aan bodemrijkdommen (gas, olie, mineralen, bossen, vissen, landbouw…). In de buitenlandse politiek probeert Rusland meesterlijk verdragen af te sluiten die een win-win beogen voor beide partijen. Met een militair budget dat 10 x kleiner is dan dat van de VS blijkt het toch op bepaalde gebieden superieur te zijn. In ieder geval kunnen zelfs de grootste heethoofden van de NAVO of de VS zich geen oorlog veroorloven tegen Rusland en China samen.
We zijn geen vereerders van aardse regeringen of staatshoofden en zijn erg bezorgd om het lot van christenen in China. Voor Rusland verheugen we ons omdat het na de morele decadentie van de Sovjetperiode resoluut kiest voor de waardering van het menselijk leven vanaf de ontvangenis, voor het herstel van huwelijk en gezin en voor een herstel van de volle glorie van het christelijk geloof door de orthodoxe liturgie. Hoe dan ook, het westen kan beter leren van China en Rusland in plaats van de huidige onzinnige demonisering ten top te voeren. Bovendien moeten de westerse mogendheden en hun bondgenoten ophouden zich te gedragen als schurkenstaten tegenover andere soevereine landen. Het Russisch-Chinees vriendschapsverdrag zal hen daartoe uiteindelijk ook wel dwingen. Daarmee is echter ieder gevaar nog niet van de baan. “Een instortend rijk, zoals dat van de VS en zijn westerse bondgenoten is altijd een gevaarlijke tijd omdat het zijn onvermijdelijke val wil voorkomen. Een oorlog met Rusland en China is echter geen optie” (Finian Cunningham, 29.6.21: https://sputniknews.com/columnists/202106291083266685-russia-china-theendgame/).
Aan u leggen we deze gedachten in alle bescheidenheid voor. We snappen heel goed dat de ideeën in dit document bij een eerste lezing wat vreemd, grensverleggend of zelfs ontregelend kunnen overkomen. Veel van deze concepten vergen een omschakeling in het denken over de Genesis-tekst en de reikwijdte van het scheppingshandelen van God. Zelfs voor doorgewinterde theologen en priesters kan het confronterend zijn om de Bijbelse chronologie te spiegelen aan een geologische tijdschaal van tientallen miljoenen jaren of om de zondeval biologisch te duiden.
Het is absoluut niet de bedoeling van dit geschrift om te tornen aan de dogma’s van de Kerk of de geopenbaarde Waarheid. Wel wil het — in het spoor van Sint-Johannes Paulus II in zijn encycliek Fides et Ratio[^1], waarin hij benadrukte dat geloof en rede als twee vleugels zijn waarmee de menselijke geest zich verheft tot de beschouwing van de waarheid — zoeken naar de harmonie tussen de Openbaring en de natuurwetenschap. Zoals de Kerkvaders het Boek van de Schrift en het Boek van de Natuur zagen als twee werken van dezelfde Goddelijke Auteur, zo wil dit document een brug slaan. Wat vandaag wellicht nog moeilijk te doorgronden is, kan naarmate onze kennis groeit juist een heel nieuw licht werpen op de werkelijkheid.
Dit document formuleert een zelfstandige, hypothetische synthese waarin de profetische schouwingen van de Italiaanse priester Don Guido Bortoluzzi (1907–1991)[^4], zoals vastgelegd en uitgewerkt door prof. Renza Giacobbi[^5] en nader geëvalueerd door de hebraïcus Hubert Luns[^6], worden gespiegeld aan de inzichten uit de moderne genetica, geologie, paleontologie en technologie.
Laten we deze weg inslaan als een gezamenlijke zoektocht (fides quaerens intellectum)[^2] — met geduld, een biddend hart, een open geest en scherpe opmerkzaamheid.
Pastoor Jack Geudens
Hoofdstuk I: Het Mensbeeld — De Drie Dimensies van Ons Bestaan
Om het ontstaan, het drama van de schepping én de fysieke en geestelijke degeneratie van de mens juist te kunnen duiden, grijpen we terug naar de klassieke paulijnse antropologie (1 Tessalonicenzen 5:23)[^3]. De mens is door God geschapen als een gelaagde, dynamische eenheid van drie dimensies:
Soma (Het Lichaam): De biochemische, materiële werkelijkheid — onze organische weefsels en de genetische code (het DNA) die ons verbinden met de fysieke schepping.
Psiche (De Ziel / Het Biologische Bewustzijn): De wereld van ons gevoelsleven, de emoties, het geheugen, het verstandelijke denkvermogen, informatieverwerking en onze driften. Dit niveau deelt de mens in aanleg met het hogere dierlijke leven.
Pneuma (De Geest): De rechtstreeks door God ingeblazen immateriële vonk. Dit maakt de mens tot Imago Dei — beelddrager van God. Het Pneuma schenkt ons de vrije wil, het geweten, het vermogen tot goddelijke liefde (agape) en de capaciteit tot een persoonlijke relatie met God en de eeuwigheid.
In het oorspronkelijke plan van de Schepper heerste er een volmaakte balans: het Pneuma verlichtte en leidde de Psiche, en de Psiche stuurde het Soma.
Hoofdstuk II: De Bemiddelde Schepping (Creazione Mediata)
In de contemplatieve schouwingen van Don Guido Bortoluzzi wordt geopenbaard dat God bij het fysieke ontstaan van de mens gebruikmaakte van het principe van de bemiddelde schepping (creazione mediata)[^7]. God schiep het fysieke lichaam van Adam niet uit een dode klomp aarde (ex nihilo), maar maakte gebruik van een reeds bestaande, hoogontwikkelde biologische matrix: de ancestre of dierlijke stamvorm/incubator.
Het ontstaan van de eerste echte mens (Homo Sapiens Primus) vond plaats door een goddelijke Inblazing: het rechtstreeks inblazen van de Geest (Pneuma) in de biologische kiem van deze incubator.
Hubert Luns verklaart hoe de Heilige Geest via een vorm van kwantum-genetische informatie-transductie (epigenetische en genetische herprogrammering) de biologische matrix van de incubator transformeerde tot het embryo van Adam. Op dat moment vond er een kwalitatieve, geestelijke én biologische sprong plaats. Adam ontving een volmaakt genoom, vrij van genetische defecten, verheven met een immateriële ziel, en trad als eerste mens in een directe, kinderlijke relatie met de Levende God.
Hoofdstuk III: Het Drama van de Zondeval — Een Biologische en Geestelijke Scheuring
Wanneer we zo naar de Zondeval kijken, wordt het mysterie van de Erfzonde niet minder diep, maar wel pijnlijk concreet. De val van de mensheid was geen sprookjesachtige overtreding rond het eten van een fysieke vrucht, maar een ingrijpende ethische en biologische grensoverschrijding[^8]:
De Ongeoorloofde Vermenging (Ibridazione): De stamvader liet zich — tegen het uitdrukkelijke gebod van God in — in met de dierlijke stamvorm (ancestre).
Genetische Contaminatie: Door deze daad drong vreemd, dierlijk genetisch materiaal binnen in het oorspronkelijk volmaakte menselijke genoom van de nakomelingen.
De Geboorte van de Concupiscentia: Binnen de menselijke natuur werd de oorspronkelijke orde wreed verstoord. De ongecontroleerde, dierlijke driften uit de Psiche kregen de overhand over de geestelijke leiding van het Pneuma.
Dit is de innerlijke verdeeldheid die Paulus zo herkenbaar beschrijft in Romeinen 7:19 (“Het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade dat ik niet wil, dat doe ik”)[^9]. Het vormt de biologische en psychologische drager van de erfzonde en de neiging tot het kwaad (concupiscentia).
Verdieping vanuit de Mystiek: Het Getuigenis van Maria Valtorta (1946)
Het getuigenis van Maria Valtorta (30 december 1946) biedt een scherpe en directe bevestiging van dit mechanisme. Zij schrijft dat Kaïn en zijn nageslacht vervielen tot een diepe beestachtigheid door de “vereniging tussen Kaïn en de beesten”, oftewel het inleven met de dierlijke stamvorm (ancestre).
Valtorta legt uit dat deze verenigingen biologische tussenvormen voortbrachten — door haar aangeduid als “monsters” met een krachtige, woeste lichaamsbouw. Deze fossiele restanten vormen exact de treden die moderne wetenschappers verwarren en interpreteren als een ‘geleidelijke evolutie van aap naar mens’. Valtorta bekritiseert de mens die liever gelooft dat hij voortkomt uit het dier via een puur materialistisch proces, dan dat hij erkent een gevallen beelddrager van God te zijn.
Bovendien verklaart dit getuigenis waarom God de Zondvloed zond: om te voorkomen dat de zuivere lijn van Goddelijke kinderen (de lijn van Set) volledig gecorrumpeerd zou raken door de biologische en geestelijke afdwalingen van de hybride lijn.
Hoofdstuk IV: De Twee Lijnen, de Heilsgeschiedenis en het Mysterie van de Onbevlekte Ontvangenis
Na de breuk van de zondeval splitste de mensheid zich fylogenetisch op in twee duidelijke lijnen:
De Hybride Lijn (Kaïn): In deze lijn stapelde de biologische en geestelijke ontwrichting zich op. De accumulatie van degeneratieve genen, fysieke deformatie en de overheersing van dierlijke driften leidden tot geweld, zedelijk verval en genetische fragmentatie.
De Zuivere Lijn (Set / Abel): De lijn waarin het verlangen naar de Goddelijke orde en de gevoeligheid voor het Pneuma bewaard bleven. God heeft in deze lijn de menselijke genetische en geestelijke schade stap voor stap begrensd om de weg vrij te maken voor de Heilsgeschiedenis.
Het Mysterie en de Noodzaak van de “Onbevlekte Ontvangenis”
Wanneer de heilige Bernadette Soubirous in Lourdes, op aandringen van haar parochiepriester, aan de H. Maagd Maria vroeg om haar naam te openbaren, antwoordde Zij: “Ik ben de Onbevlekte Ontvangenis.” De eenvoudige Bernadette vond dit een moeilijke uitspraak om te onthouden omdat ze de diepere betekenis niet begreep; uit angst om het te vergeten herhaalde ze de woorden onophoudelijk voor zichzelf.
Het is opmerkelijk dat Onze Lieve Vrouw niet zei: “Ik ben de Onbevlekte Maagd” of “Ik ben Zij die ontvangen is zonder erfzonde”. Zij definieerde zichzelf met een abstract begrip: Zij is de Onbevlekte Ontvangenis.
Binnen onze hypothetische synthese verwijst het woord ‘ontvangenis’ (conceptie) niet alleen naar het biologische en geestelijke gevrijwaard blijven van de erfzonde en de gevolgen daarvan. Het verwijst bovenal naar het ontvangen van een Gedachte, een Goddelijk Concept: Maria is het geschapen wezen dat de cruciale rol vervult om de mensheid terug te brengen naar haar oorspronkelijke, paradijselijke volmaaktheid. Fylogenetisch kan het dogma van de Onbevlekte Ontvangenis (1854)[^10] worden begrepen als de algehele vrijwaring van de Maagd Maria van de ingekruiste ancestre-degradatie. Zij is de ‘Nieuwe Eva’, die in biologische en geestelijke zuiverheid de draagster kon worden van de Mensgeworden Zoon van God.
┌─────────────────────────────────────────────────────────────────────────────┐│ DE TWEEZIJDIGHEID VAN GENADE │├──────────────────────────────────────┬──────────────────────────────────────┤│ GODDELIJK INITIATIEF │ MENSELIJKE RESPONS │├──────────────────────────────────────┼──────────────────────────────────────┤│ • Vrijwaring van de erfzonde │ • Vrijwillige instemming (Fiat) ││ • Herstel van de oorspronkelijke orde│ • Onvoorwaardelijk geloof ││ • “Vol van Genade” (St. Gabriël) │ • “Gezegend die geloofd heeft” │└──────────────────────────────────────┴──────────────────────────────────────┘
Het is door Genade dat Onze Lieve Vrouw zonder erfzonde is ontvangen, maar door Haar eigen menselijke verdienste heeft Zij zich sneller en volmaakter dan enig ander schepsel verbonden met de Gedachte van God. In Haar is de Schepper nooit teleurgesteld of beledigd; in Haar vond God vanaf het eerste begin volkomen vreugde wanneer Hij Zijn scheppingswerk aanschouwde. Zij beantwoordt volmaakt aan Zijn oorspronkelijke scheppingsintentie.
De aartsengel Gabriël getuigt hiervan wanneer hij Haar “Vol van Genade” noemt, en de heilige Elizabeth bevestigt deze waarheid: “Gezegend zijt Gij onder de vrouwen en gezegend is de Vrucht van uw schoot.”
Maria is dus niet alleen “Vol van Genade” omdat God Haar heeft bewaard voor de besmetting van de zondeval, maar ook omdat Zij — zoals Gabriël zegt — “genade gévonden heeft bij God”. Dit betekent dat Maria zuiver werd ontvangen — volmaakt zoals Adam oorspronkelijk volmaakt was in Soma, Psiche en Pneuma — én dat Zij door Haar eigen vrije wil en verdienste in die Genade zuiver is gebleven, in tegenstelling tot Adam die faalde. Zoals Elizabeth uitroept: “Gezegend zijt Gij, die geloofd hebt.” Geloven is immers een wilsdaad die een actieve menselijke medewerking vraagt, gedragen door de Heilige Geest.
In de ogen van de wereld en haar tijdgenoten bleef Maria een onbeduidende, stille en teruggetrokken vrouw; sommigen keken wellicht zelfs met minachting of medelijden naar Haar. Doch het hemelse Hof was in verbazing bij het aanschouwen van Haar Hart. Dat Hart was immers de zuiverste woning die de Schepper ooit onder Zijn schepselen heeft aangetroffen.
Als Jezus het mensgeworden Woord (Logos) en de uitdrukking van God is, dan is Maria Zij die Gods Plan volkomen weerspiegelt. Zij stemde stilzwijgend in met Zijn Scheppingsgedachte.
Juist dit was onverteerbaar voor Lucifer: dat een menselijke vrouw, in de engelenhiërarchie lager geschapen dan de serafijnen, zou worden verheven tot Koningin van de Engelen. Toch werd het jonge meisje uit Nazareth de Koningin van de Hemel en de Aarde — Koningin van engelen, heiligen en de gehele schepping — door Goddelijke Genade én door Haar eigen vrije instemming.
In onze synthese is Maria de volmaakte spiegel van de Schepper: een struikelblok en schandaal voor Satan, maar de ultieme Glorie voor God. In Zijn oneindige Wijsheid heeft God Zijn Zoon én de ontluikende Kerk aan Maria toevertrouwd. Door Haar actieve medewerking aan het verlossingswerk staat Zij bekend als de Nieuwe Eva die de knoop van de eerste Eva helpt ontwarren.
Hoofdstuk V: Exegetische Verantwoording, Tijdshorizon en Diepe Tijd
In de correspondentie tussen prof. Renza Giacobbi, Hubert Luns en mij, pastoor Jack Geudens worden twee cruciale hermeneutische principes vastgesteld[^13]:
Geen willekeurige tekstkritiek: Vervormingen in de Genesis-vertelling zijn niet het gevolg van kwaadwillige ‘Jahwistische’ of ‘Priesterlijke’ redacteurs, maar ontstonden door de natuurlijke beperkingen van de mondelinge overlevering in de millennia vóór Mozes.
Aanpassing aan het menselijk bevattingsvermogen: God openbaarde Genesis in de taal en beelden die de mensheid in de tijd van Mozes kon begrijpen. Met de voortgang van de wetenschap stelt God ons thans in staat de biologische mechanismen achter de openbaring beter te begrijpen.
De Diepe Geologische Tijdschaal: Het Eoceen (~55 Ma) en de -ANTA-Openbaring
De profetische openbaring aan Don Guido Bortoluzzi verplaatst het ontstaan van de mens van een recent verleden naar een diepe geologische tijdschaal. In zijn schouwingen hoorde Don Guido herhaaldelijk de goddelijke stem hem onderbreken met het suffix -ANTA (quaranta, cinquanta, sessanta…), wat duidt op tientallen miljoenen jaren geleden[^11].
[ Krijt-Massa-Extinctie ] ──► [ PETM / Vroeg-Eoceen (~55 Ma) ] ──► [ Tientallen Miljoenen Jaren ] ──► [ Huidige Mensheid ] ~66 Ma Geboorte van Adam Degeneratieve hybridisatie Fysieke stabilisatie (Homo Sapiens Primus) & biologische drift
Paleontologische verankering: Wetenschappelijk onderzoek (onder meer door prof. Phil Donoghue van de Universiteit van Bristol)[^12] toont aan dat rond het Paleocene-Eocene Thermal Maximum (PETM, ~55 miljoen jaar geleden) de placentale zoogdieren en de vroegste primaten een evolutieve expansie doormaakten. De overdrachtsefficiëntie van glucose en zuurstof via de hemochoriale placenta bereikte in deze periode de voorwaarden die nodig zijn voor het voeden van een complex brein.
Verklaring voor de fylogenetische vertraging: Deze immense periode van tientallen miljoenen jaren verklaart hoe het degeneratieve proces van de hybridisatie (ibridazione) zich over geologische tijdspannen heeft voltrokken. Er waren miljoenen jaren van genetische drift en selectie nodig om de hybride kenmerken te laten uitkristalliseren en te stabiliseren in de huidige verscheidenheid van de mensheid.
Hoofdstuk VI: Pastorale, Ethische en Biotechnologische Diagnose van Onze Tijd
Wanneer we deze openbaringen spiegelen aan de hedendaagse technologie, ontstaat een scherpe ethische en filosofische diagnose van onze tijd. Waarom is het voor ons allen zo belangrijk om hierover na te denken? Omdat de wereld om ons heen in een razendsnel tempo verandert en de techniek de plaats van de Schepper dreigt in te nemen.
┌─────────────────────────────────────────────────────────────────────────┐│ HET MODERNE PARADOX │├────────────────────────────────────────┬────────────────────────────────┤│ TRANSHUMANISME / KI │ GODDELIJKE ORDE │├────────────────────────────────────────┼────────────────────────────────┤│ • Bewerkt DNA (CRISPR-Cas) │ • Herstelt het Pneuma (Genade) ││ • Focust op cognitie/geheugen (Psiche) │ • Ziel ondergeschikt aan Geest ││ • Belooft biologische onsterfelijkheid │ • Biedt zielszaligheid │└────────────────────────────────────────┴────────────────────────────────┘
CRISPR & Genbewerking: De mens probeert via genetische technologie kwalen en mutaties in het DNA ‘op te lossen’. Maar omdat men het Pneuma negeert, blijft dit een mechanische poging om de biologische gevolgen van de Zondeval te herstellen zonder God.
Kunstmatige Intelligentie (KI): KI is de ultieme triomf en imitatie van de Psiche (informatieverwerking, patroonherkenning, geheugen), maar KI bezit geen Pneuma. Het heeft geen ziel, geen geweten en kan niet liefhebben. Transhumanistische dromen over het ‘uploaden van het bewustzijn’ rusten op de dwaling dat de mens slechts uit Soma en Psiche bestaat.
Ectogenese (Kunstmatige Baarmoeder) & Reproductie: Waar God de ancestre eenmalig gebruikte als biologische schoot (creazione mediata) om de mensheid te laten ontstaan en te bezielen met het Pneuma, probeert de mens nu de voortplanting volledig los te koppelen van de echtelijke liefde en de goddelijke orde. Het risico van deze technologische reproductie is het reduceren van het menselijk leven tot een zuiver biologisch product (Soma/Psiche), los van de Geest.
Hoofdstuk VII: De Transhumanistische Bekoring — Technocratie, KI en CRISPR-Cas in het Licht van Soma, Psiche en Pneuma
1. De Eigentijdse Toren van Babel
In de 21e eeuw bevindt de mensheid zich op een ingrijpend keerpunt. Waar eerdere tijdperken werden gekenmerkt door een zoektocht naar geestelijke verlossing en harmonie met de Schepper, poogt de moderne technocratie een heel ander pad in te slaan. Het transhumanisme belooft de mensheid bevrijding van ziekte, veroudering, cognitieve beperkingen en uiteindelijk zelfs de fysieke dood.
Wanneer we de transhumanistische droom echter spiegelen aan de drie dimensies van ons bestaan — Soma, Psiche en Pneuma — ontmaskert deze beweging zich als de ultieme eigentijdse Toren van Babel. Het is een poging van de gevallen mens om op eigen kracht, via een zuiver materiële en technologische weg, de paradijselijke staat te heroveren.
┌─────────────────────────────────────────────────────────────────────────────┐│ HET ONTOLOGISCHE MISVERSTAND │├──────────────────────────────────────┬──────────────────────────────────────┤│ TRANSHUMANISTISCHE REDUCTIE │ GODDELIJKE ORDE │├──────────────────────────────────────┼──────────────────────────────────────┤│ • Soma: Biologische 'Hardware' │ • Soma: Tempel van de Geest ││ • Psiche: Verwerkings 'Software' │ • Psiche: Ziel geleid door Pneuma ││ • Pneuma: [Ontbreekt / Ontkend] │ • Pneuma: Immateriële Goddelijke Vonk│└──────────────────────────────────────┴──────────────────────────────────────┘
Het fundament van de transhumanistische bekoring berust op een fundamentele antropologische misvatting: de ontologische reductie van de mens tot slechts Soma en Psiche. Binnen dit wereldbeeld is de mens niets meer dan een complexe biochemische machine (Soma) aangestuurd door een geavanceerd algoritme (Psiche). Het Pneuma — de rechtstreeks door God ingeblazen immateriële vonk die ons de vrije wil, het geweten, de capaciteit tot agape-liefde en de relatie met de eeuwigheid schenkt — wordt volledig ontkend of gereduceerd tot een bijproduct van breinchemie.
2. CRISPR-Cas en Genbewerking: Mechanisch Sleutelen aan de Gevolgen van de Val
De doorbraak van genetische technologieën zoals CRISPR-Cas stelt de mens in staat om op moleculair niveau in te grijpen in het menselijk DNA. Transhumanisten zien genbewerking als de sleutel om menselijke gebreken, erfelijke kwalen en verouderingsprocessen uit te wisssn.
De Biologische Diagnose
Binnen onze hypothetische synthese zijn genetische defecten, kwetsbaarheid voor ziekten en fysieke verval geen ‘toevallige wefouten van de evolutie’, maar het directe, fylogenetische resultaat van de zondeval — de ongeoorloofde vermenging (ibridazione) van de stamvader met de dierlijke stamvorm (ancestre). Hierdoor drong vreemd genetisch materiaal binnen in het oorspronkelijk volmaakte menselijke genoom van Adam (Homo Sapiens Primus).
┌─────────────────────────────────────────────────────────────────────────────┐│ DE GRENZEN VAN GENBEWERKING │├────────────────────────────────────────┬────────────────────────────────────┤│ CRISPR-CAS / BIOTECHNIEK │ HERSTEL DOOR GENADE │├────────────────────────────────────────┼────────────────────────────────────┤│ • Manipuleert uitsluitend het Soma │ • Vernieuwt het Pneuma ││ • Bestrijdt symptomen van de Val aan │ • Geneest de wortel van de Val ││ • Risico op nieuwe genetische ontsporing│ • Herstelt de harmonie met God │└────────────────────────────────────────┴────────────────────────────────────┘
De Ethiek van het Sleutelen aan het Soma
Genbewerking richt zich uitsluitend op het Soma. Hoewel het medisch herstellen van een specifiek defect (somatische gentherapie) een daad van barmhartigheid kan zijn, streeft de transhumanistische kiemlijn-manipulatie naar ‘verbetering’ (enhancement).
Biotechnologie kan het Soma weliswaar herschikken of tijdelijk optimaliseren, maar zij is biologisch en geestelijk volstrekt onmachtig om de verstoorde orde tussen de driften van de ziel en de leiding van de geest te herstellen. Zonder de vernieuwing van het Pneuma leidt genetische ‘verbetering’ slechts tot een fysiek geoptimaliseerd, maar geestelijk verdorven wezen. De mens creëert zo een biologisch ‘super-organisme’ dat nog altijd onderworpen is aan de concupiscentia, de hoogmoed en de neiging tot het kwaad.
3. Kunstmatige Intelligentie: De Imitatie van de Psiche zonder Pneuma
Kunstmatige Intelligentie (KI) vertegenwoordigt de ultieme triomf van de Psiche — de wereld van informatieverwerking, patroonherkenning, geheugenopslag en verstandelijke berekening.
Een van de meest radicale transhumanistische dromen is het ‘uploaden’ van het menselijk bewustzijn naar een digitale matrix (mind uploading), om zo digitale onsterfelijkheid te bereiken. Deze ambitie rust op de ontologische dwaling dat de menselijke persoonlijkheid identiek is aan de datastroom van de Psiche.
Binnen de christelijke antropologie geldt:
KI bezit geen Pneuma: Een algoritme kan menselijk gedrag, taal en emoties feilloos imiteren, maar het heeft geen immateriële ziel. Het bezit geen geweten, kent geen morele verantwoordelijkheid, kan niet bidden en is onbekwaam tot goddelijke liefde (agape).
Onsterfelijkheid versus Eeuwig Leven: Digitale bewaring van de Psiche is een kille, mechanische simulatie. Ware onsterfelijkheid is geen voortdurende dataloop in een server, maar de verrijzenis van het verheerlijkte Soma, gedragen door een met God verenigd Pneuma.
Wanneer de mens zijn heil zoekt in een door KI gestuurde wereld, ruilt hij de levende gemeenschap met de Schepper in voor een kunstmatige schijnwerkelijkheid.
4. Ectogenese en de Depersonalisatie van het Ontstaan
In Hoofdstuk II werd het principe van de bemiddelde schepping (creazione mediata) uiteengezet: God gebruikte de dierlijke stamvorm (ancestre) eenmalig als biologische incubator, waarin Hij door een act van goddelijke inblazing het Pneuma schonk aan Adam.
In de moderne zucht naar ectogenese (het volledig laten opgroeien van embryo’s in kunstmatige baarmoeders) probeert de mens deze biologische incubatie na te bootsen. Waar God echter schiep uit Liefde en de mens verhief tot Zijn beelddrager, koppelt de technocratische ectogenese het ontstaan van menselijk leven los van de echtelijke liefde, de huwelijksdaad en de goddelijke orde.
┌─────────────────────────────────────────────────────────────────────────────┐│ ORIGINE VERSUS IMITATIE │├──────────────────────────────────────┬──────────────────────────────────────┤│ CREAZIONE MEDIATA (GOD) │ ECTOGENESE (TECHNOCRATIE) │├──────────────────────────────────────┼──────────────────────────────────────┤│ • Eenmalige goddelijke actie │ • Industriële massaproductie ││ • Inblazing van het Pneuma (Geest) │ • Productie van puur Soma/Psiche ││ • Verheffing tot Kind van God │ • Reductie tot biologisch 'product' │└──────────────────────────────────────┴──────────────────────────────────────┘
Het gevaar van deze technologische reproductie is dat de mens vervalt tot een biologisch consumentenproduct. Het kiemgetal van het leven wordt gereduceerd tot een reeks te optimaliseren parameters, waarbij de eerbied voor de heilige oorsprong van de menselijke ziel volledig verloren gaat.
5. De Geestelijke Diagnose: De Luciferiaanse Herhaling
Wanneer we de transhumanistische agenda in haar geheel overzien, herkent de theologische opmerkzaamheid dezelfde oer-zonde die leidde tot de val van Lucifer én de val van de eerste mens: “Gij zult als God zijn” (Genesis 3:5).
┌─────────────────────────────────┐
│ LUCIFERIAANSE VERLEIDING │
│ "Gij zult als God zijn" │
└────────────────┬────────────────┘
│
┌─────────────────┴─────────────────┐
│ │
▼ ▼
┌─────────────────────────┐ ┌─────────────────────────┐
│ DE EERSTE ZONDEVAL │ │ TRANSHUMANISTISCHE VAL │
│ Vermenging met droom │ │ Overmoed door techniek │
│ van eigen godheid │ │ en reductie tot materie│
└─────────────────────────┘ └─────────────────────────┘
Het transhumanisme is niet slechts een neutrale wetenschappelijke ontwikkeling, maar een diep ingrijpende geestelijke stroming. Het biedt een seculier surrogaat voor de Verlossing:
In plaats van genade biedt het genetische modificatie.
In plaats van gebed biedt het algorithmische optimalisatie.
In plaats van het Kruis en de Verrijzenis biedt het technologische ‘onsterfelijkheid’.
Het tragische van deze beweging is dat zij de gevallen mens niet bevrijdt, maar hem definitief opsluit in zijn gevallen toestand. Door het Pneuma te ontkennen, afsnijdt de transhumanistische mens zichzelf af van de enige bron die hem werkelijk kan genezen: de goddelijke Genade die stroomt uit het Verlossingswerk van Jezus Christus en het onbesmette voorbeeld van de Maagd Maria.
Integrerende Conclusie: De Synthese van Geloof, Biologie en Diepe Tijd
Deze hypothetische synthese brengt de visioenen van Don Guido Bortoluzzi, de theologische reflecties van prof. Giacobbi en Hubert Luns, en de moderne wetenschap samen tot één coherent wereldbeeld:
God als Master Architect: God werkt in en door de geschapen natuurwetten. Hij gebruikt de biologische matrix van de ancestre en transformeert deze door de inblazing van de Geest (Pneuma) tot het volmaakte menselijke wezen.
De Realiteit van de Zondeval: De erfzonde is een concrete historische en biologische gebeurtenis (hybridisatie) waarvan de genetische gevolgen zich gedurende tientallen miljoenen jaren (vanaf het Eoceen) door de mensheid hebben verspreid.
De Grens van de Wetenschap: De moderne mens die via CRISPR, KI en transhumanisme zichzelf wil herontwerpen, imiteert de fysieke ingreep in het DNA, maar ontbeert het goddelijke Pneuma. Echte verlossing en heelwording van de mens liggen niet in de technocratie, maar in het herstel van de geestelijke harmonie met God de Schepper.
Tenslotte
Dit document vraagt niet om een haastige instemming, noch om het blind accepteren van een nieuw model. Het is simpelweg een uitnodiging tot gesprek tussen theologie, mystiek en natuurwetenschap.
Wanneer we durven inzien dat God groter is dan onze traditionele kaders, en dat Zijn scheppingshandelen zich kan uitstrekken over geologische tijdspannen en biologische wetmatigheden, wordt ons ontzag voor de Schepper niet kleiner, maar juist oneindig veel groter.
Mijn wens voor u:
Ik nodig u van harte uit om een eindje mee te lopen en samen te sparren over deze fascinerende inzichten in onze ingewikkelde wereld. Mijn hoop is dat deze verheldering van onze oorsprong u mag bemoedigen om een levende, persoonlijke relatie met Jezus Christus aan te gaan — door de genade van Zijn Kruisoffer, Zijn Verrijzenis en Zijn Verheerlijking, en door de sacramentele verbondenheid die begint in het Heilig Doopsel.
Want achter alle vragen over onze oorsprong blijft één werkelijkheid centraal staan: de mens is niet slechts een biologisch vraagstuk, maar een schepsel dat geroepen is tot gemeenschap met zijn Schepper.
In dienst van het Goddelijk Herstelplan,
Pastoor Jack Geudens (Smakt, 28 juli 2026)
Bronverwijzingen en Voetnoten
[^1]: Johannes Paulus II: Encycliek Fides et Ratio (14 september 1998), over de verhouding tussen Geloof en Rede. [^2]: Anselmus van Canterbury:Proslogion, over de zoektocht van het geloof naar verstandelijk inzicht (fides quaerens intellectum). [^3]: 1 Tessalonicenzen 5:23:“Moge de God van de vrede uw heiligen in uw gehele wezen: moge uw geest (pneuma), ziel (psiche) en lichaam (soma) ongeschonden bewaard blijven…” [^4]: Bortoluzzi, Don Guido (1907–1991): Italiaans priester (bisdom Belluno-Feltre); auteur van de autobiografische schouwingen over Genesis (Rivelazione sulla Genesi Biblica). [^5]: Giacobbi, Prof. Renza: Nauwe medewerkster en bewaakster van het erfgoed van Don Guido Bortoluzzi; auteur en redacteur van Sintesi della Genesi Biblica (A Synthesis of the Biblical Genesis). [^6]: Luns, Hubert: Nederlands theoloog, hebraïcus en vertaler van de werken rond Don Guido Bortoluzzi. Auteur van fylogenetische en Schrift-analytische studies. [^7]: Creazione Mediata: Het theologische principe waarbij God schept door middel van reeds bestaande natuurlijke structuren of organismen. [^8]: Giacobbi, R.:Sintesi della Genesi Biblica, verhandeling over de biologische gevolgen van de zondeval en de biologische mengvormen. [^9]: Brief van Paulus aan de Romeinen 7:19. [^10]: Paus Pius IX: Dogmatische bul Ineffabilis Deus (8 december 1854) over de Onbevlekte Ontvangenis van Maria. [^11]: Bortoluzzi, G.:Rivelazione sulla Genesi Biblica, § 157. Verwijzing naar het goddelijk suffix “-ANTA” (quaranta/cinquanta/sessanta… miljoen jaar). [^12]: Donoghue, P. et al. (Universiteit van Bristol): Wetenschappelijk onderzoek naar zoogdierevolutie rond het PETM (Paleocene-Eocene Thermal Maximum, ~55 Ma). Zie ook: Cretaceous Placental Mammals Study, Sci.News (2023). [^13]: Correspondentie Giacobbi–Luns–Geudens (2012): Archiefstukken en brieven betreffende de embryonale genese, biologische incubatie, de werking van de Heilige Geest op Adam en de Nederlandse vertaling van A Synthesis of the Biblical Genesis. (Aanvullende tekstfragmenten vrij bewerkt naar en geïntegreerd vanuit http://www.biblegenesis.org en Maria Valtorta, Notitieboeken 30 december 1946).
Een Hypothetische Synthese van Genesis, de Biologische Werkelijkheid en de Heilsgeschiedenis II
Inleiding & Verdieping van het Hypothetisch Kader
In het eerste deel van deze synthese is de antropologische drievuldigheid (Soma, Psiche, Pneuma), de middellijke schepping (creazione mediata) via de voormenselijke draagmoeder, en de fylogenetische scheuring door de zondeval uitgewerkt.
Dit tweede deel verdiept de exegetische, linguïstische en bio-theologische grondslagen van deze hypothese. Aan de hand van de evaluaties van hebraïcus Hubert Luns, de profetische schouwingen van Don Guido Bortoluzzi (via prof. Renza Giacobbi) en de traditie van de vroege kerkvaders, ontleden we de precieze status van het Gezalfde Paar, de kosmische catastrofe vóór de Zes Dagen, en de ontologische genese van de Erfzonde.
Hoofdstuk I: De Unieke Status en de Eenheid van het Menselijk Paar
Binnen de geherstructureerde en herstelde Hof plaatste God de Eerste Mens: Adam en de Vrouw.
[ GOD DE SCHEPPER ]
│
┌────────────────────┴────────────────────┐
│ Formeert 2 unieke gameten │
▼ ▼
[ Zaadcel van Adam ] [ Eicel van Adam ]
│ │
▼ ▼
┌───────────────────────────┐ ┌───────────────────────────┐
│ Uterus Voormens (48 chr.) │ │ Uterus Voormens (48 chr.) │
│ = INCUBATOR (47 chr.) │ │ = INCUBATOR (47 chr.) │
└───────────────┬───────────┘ └───────────────┬───────────┘
│ │
▼ ▼
ADAM (46 chr.) ────── (Slaap / Gamete) ────► DE VROUW (46 chr.)
(Geen menselijk voorgeslacht) (Uit Adams patrimonium)
│ │
└────────────────────┬────────────────────┘
▼
HET GEZALFDE PAAR (ÉÉN VLEES)
1. De Biologische Verwekking van Adam
God vormde Adam uit het ‘stof der aarde’ (Afar, Gen. 2:7). Middels de creazione mediata prepareerde God de biologische bouwstenen uit de voorschepping.
Zoals prof. Renza Giacobbi en Hubert Luns toelichten, schiep de Almachtige rechtstreeks de twee primordiale gameten (zaadcel en eicel) in de baarmoeder van de voormenselijke draagmoeder. Adam ontving geen enkel chromosoom van de voormens. Hij had – in lijn met de typering van Melchisedec – geen menselijk of dierlijk voorgeslacht: hij was een directe, volmaakte schepping met het menselijke karyotype van 46 chromosomen.
2. De Formatie van de Vrouw uit het Patrimonium van de Man
De traditionele vertaling dat de Vrouw uit een “rib” werd gemaakt, berust op een beperkte weergave van het Hebreeuwse tsela (צֵלָע). Dit woord duidt op een ‘zijde’, ‘flank’ of ‘geheime binnenkamer’ — biologisch te duiden als de genetische component of de eicel (ovule).
Toen God Adam in een diepe slaap liet vallen, gebeurde dit opdat hij geen herinnering zou bewaren aan de voormenselijke incubator en deze vereniging nooit uit eigen beweging zou imiteren. God nam een spermatocyt van Adam en creëerde uitsluitend de eicel (ovule) in de baarmoeder van de incubator. De Vrouw werd zo rechtstreeks geprepareerd uit het genetisch patrimonium van Adam zelf. Zij bezat exact dezelfde zuivere menselijke natuur.
3. De Ontologische Eenheid van het Gezalfde Paar
Toen de auteur van Genesis en de Psalmist schreven over de mens (“U hebt hem heerser gemaakt”, Ps. 8:6), verwees ‘hem’ in ontologische zin naar het ene, onverdeelde Menselijke Paar. Zij droegen een absolute harmonie in geest, wil en intellect.
Hoofdstuk II: De Paradijsvloek en de Biologie van de Val
1. Het Bruggenhoofd versus de Brug
Om de biologie van de erfzonde te begrijpen, geldt een essentieel onderscheid tussen twee concepten:
[ VOORMENSELIJKE SOORT ]
(48 chromosomen)
│
▼
[ HET BRUGGENHOOFD ]
(47 chromosomen / Uterus als Incubator)
│
┌───────────────────────┴───────────────────────┐
│ │
▼ (Directe Ingreep) ▼ (Ongeoorloofde Vermenging)
[ ZUIVERE LIJN ] [ HET MENSELIJK RAS ]
Oorspronkelijk Mensenpaar Hybriden & Degeneratie
(46 chromosomen) ("DE BRUG NAAR DE VAL")
Het Bruggenhoofd (47 chromosomen): Een vrouwelijk individu uit de voorouderlijke soort dat door goddelijke interventie over 47 chromosomen beschikte (een intermediaire, interfertiele overgangsvorm). Haar uterus diende louter als een biologische incubator voor de geboorte van het eerste mensenpaar (46 chromosomen). Zij behield haar dierlijke genoom.
De Brug (De Val): Het was het Mensenpaar strikt verboden gemeenschap te hebben met deze voormenselijke incubator. Door de zondeval zocht Adam echter gemeenschap met dit vrouwtje. Het Bruggenhoofd verwerd daardoor tot een actieve ‘Brug’ waarlangs dierlijke genetische factoren het menselijke genoom binnendrongen.
2. De Klieving van de Zalving (Aleph-Dam en Dabak)
Ontologisch laat de naam Adam zich ontleden als Aleph-Dam (א-דם):
Aleph (א): Het goddelijke Beginsel, de Zalving van de Heilige Geest.
Dam (דם): Het bloed, de drager van de ziel van het vlees (Lev. 17:11).
Adam betekent letterlijk: De Zalving in het Bloed. Het spiegelbeeld van Aleph in het Hebreeuws is Pala (פלא), wat duidt op het goddelijk mysterie (vgl. Pala Yoetz, Wonderbare Raadsman, Jes. 9:5).
In Genesis 2:24 wordt de paradijselijke eenheid uitgedrukt met het werkwoord dabak (דָּבַק — aankleven). Echter, in het Hebreeuws draagt dezelfde stam eveneens de betekenis van klieven/splitsen. Door de zondeval sloeg het heilzame “kleven” om in een tragisch “klieven”:
Oorspronkelijke Paradijselijke Staat
Gekloven Toestand na de Val
Het Gezalfde Paar (Één Vlees)
Gesplitst in Geestelijk Hoofd en Vervallen Vlees (Adamah)
Harmonizouïsche Eenheid
Dualiteit tussen Ratio en Dierlijke Drift (Concupiscentia)
Priesterlijke Co-creatie met God
Heerschappij via Uitbuiting en Strijd (“Hij zal over u heersen”)
Het Hebreeuwse woord voor stof is afar (עָפָר), linguïstisch verwant aan Ofir (goud). In de primordiale scheppingscontext duidt afar op stofgoud: een celestiale, glorierijke substantie die het onverderfelijke menselijke lichaam typeerde alvorens het aan de fysieke dood onderworpen was.
Toen de slang werd veroordeeld tot het “vreten van stof”, betekende dit dat het duistere principe gevangen blijft in de louter materiële, biologische vorm. De paradijsvloek (“stof zijt gij en tot stof zult gij terugkeren”) houdt in dat de mens zijn celestiale goud-glans verkwanselde en terugviel naar het afgestorven, materiële gruis van de aarde.
2. Beeld (Tzelem) versus Gelijkenis (Demut)
In Genesis 1:26 spreekt God: “Laat Ons de Mens maken naar Ons beeld, als Onze gelijkenis.” Echter, in vers 27 staat geschreven: “En God schiep de mens naar Zijn beeld [tzelem]” — het begrip gelijkenis (demut) wordt hier weggelaten.
Onder de vroegchristelijke kerkvaders (zoals Origenes) en de Joodse exegese wijst dit op een fundamenteel onderscheid:
Het Beeld (Tzelem): De onuitwisbare constitutionele structuur van de menselijke ziel (voorzien van intellect, vrije wil en herinnering). Dit stempel bleef ook na de val in de ziel aanwezig.
De Gelijkenis (Demut): De dynamische staat van volkomen wilsovereenstemming met de Schepper (het goddelijke FIAT).
De verleiding van de slang sprak de hoogmoed aan om de demut buiten God om te grijpen (“Gij zult als God zijn”). Door de zondeval bleef het tzelem intact, maar ging de demut verloren in een spiraal van biologische hybridisatie en morele degeneratie (Gen. 5:1-3).
Hoofdstuk IV: Cosmogenese & De Hiaat-Theorie (Tohu wa Bohu)
De Hiaat-theorie (Ruïne-Reconstructie-interpretatie) stelt dat Genesis 1:2 een verwoeste toestand beschrijft die ontstond ná een kosmische catastrofe (de val van Lucifer en de fysieke ontreddering van de aarde):
Genesis 1:1 (Primordiale Schepping). Val van Lucifer → Kosmische Catastrofe.
Genesis 1:2 (Tohu wa Bohu). Middellijke Schepping → Herstel in Zes Dagen
In de schouwingen van Don Guido Bortoluzzi hoorde hij bij het aanschouwen van de scheppingsepochen herhaaldelijk het Italiaanse suffix -ANTA (quaranta, cinquanta, sessanta…)[^11]. Dit duidt op tientallen miljoenen jaren geleden (Eoceen / Paleogeen). Deze diepe geologische tijdschaal verklaart waarom paleontologische vondsten van vroege hominiden in het fossielenarchief samenvallen met de periode van het Tohu wa Bohu (Genesis 1:2) — een desolate fase van herstel na een kosmische catastrofe.
De Priesterlijke Roeping te midden van de Voorschepping
Adam en de Vrouw werden niet op een lege aarde geplaatst, maar te midden van de reeds aanwezige voormenselijke populaties van de voorschepping. Het Gezalfde Paar ontving een koning-priesterlijke tabernakelroeping: zij moesten bemiddelen tussen de goddelijke Tegenwoordigheid en de natuur, om de chaos om te vormen tot een heilige orde.
Met de zondeval ontspoorde deze missie:
De verheven eenheid van het Mensenpaar werd verbroken.
Adam zocht ongeoorloofde gemeenschap met de biologische matriarch van de voormenselijke soort.
Het afgodische principe – in de mythologie gecodeerd als Tehom of Tiamat – trachtte de goddelijke macht van het Gezalfde Paar naar zich toe te trekken.
Hoofdstuk V: Herstel door de Tweede Adam en de Tweede Eva
De historische breuk die in de Hof van Eden ontstond, vindt haar Typologische en Ontologische herstel in het Menswordings- en Verlossingswerk van Jezus Christus en de H. Maagd Maria:
[ EERSTE ADAM ] (Uit verheven Stofgoud) ──────► [ VAL ] ──────► Biologische Degeneratie │ ▼[ TWEEDE ADAM ] (Christus, uit de Maagd) ◄── [ HERSTEL ] ◄── Onbevlekte Ontvangenis (Maria)
De Tweede Adam (1 Kor. 15:47): Zoals de Eerste Adam werd geprepareerd zonder menselijke vaderlijke inbreng, zo werd Christus geboren uit de Maagd Maria door de overschaduwing van de Heilige Geest.
De Tweede Eva: Waar de oorspronkelijke Vrouw gevormd werd uit het patrimonium van Adam alleen, schonk Maria haar zuivere menselijke natuur aan de Zoon van God. Maria is als Onbevlekte Ontvangenisfylogenetisch en spiritueel vrijgewaard van de ingekruiste ancestre-degradatie.
Het Volmaakte FIAT: Waar Adam faalde door zich te vermengen met de dierlijke matrix van de wereld, volbracht Christus het goddelijke FIAT: de totale wilsovereenstemming met de Vader, waarmee Hij de mensheid de weg terugbaant naar het celestiale stofgoud van de Verrijzenis (Joh. 17:21).
Appendices & Excursussen
Appendix A: Drie Stadia van het Kennen
Het menselijk bewustzijn onderscheidt zich van het dierlijke instinct door drie vermogens van de ziel: intellect, wil en geheugen (herinnering). Dieren bezitten een natuurlijke, door God ingeplante intuïtie. Enkel de mens beschikt over het intellectuele begrijpen dat hem in staat stelt via de vrije wil te komen tot wilsovereenstemming met God.
Appendix B: Exegetische Noot bij Kaïn (Genesis 4:14)
Wanneer Kaïn na de moord op Abel uitroept: “Al wie mij vindt, zal mij doodslaan”, verwijst dit naar de reeds bestaande hominiden van de voorschepping. Gods antwoord – dat Kaïn zevenvoudig gewroken zal worden – bevestigt dat het hier gaat om toerekeningsvatbare mensachtigen die in de omringende wereld leefden.
Appendix C: Geest, Adem en het Priesterlijk Koninkrijk (Job 27:3)
“Zolang mijn adem nog in mij is en de geest van God in mijn neusgaten…” (Job 27:3). In oude tradities geldt de neus als het instrument voor het overdragen van de goddelijke levensadem.
Bij de troonopvolging van koning-priesters ademde de beoogde opvolger de laatste ademtocht van de stervende vorst in via de neus. Hiermee ontving hij het charisma (de Zalving). Antropoloog Sir James Frazer documenteerde soortgelijke riten op het eiland Nias (The Golden Bough) — sporen van de primordiale gnosis waarin adem, neus, ziel en koninklijke zalving onverbrekelijk verbonden waren.
Appendix D: Devolutie in Plaats van Evolutie
Wat de fysieke en geestelijke staat van de mens betreft, getuigt de geschiedenis niet van geleidelijke opwaartse evolutie, maar van devolutie en genetische degeneratie. Het scheppingsverhaal in Genesis is in essentie een herscheppingsverhaal: de goddelijke herstelactie van een beschadigde wereld die door de zondeval van de engelen en later de mens in verval was geraakt.
