Nieuwsbrief XVI. 37, Syrië, vrijdag 10 september 2021, pater Daniel

Goede Vrienden,

“Van de dagen van Johannes de Doper tot nu toe breekt het Rijk der Hemelen zich met geweld baan en geweldenaars maken het buit” (Mattheüs 11, 12). Dit is een mysterieuze uitspraak van Jezus. Voor geweld en geweldenaars (Grieks: biastai, Latijn: violenti) heeft Hij over het algemeen geen goed woord. We worden gered door onze vertrouwvolle overgave aan Hem in geloof, niet door geweld. Bijbelgeleerden trachten allerlei verklaringen te zoeken voor dit vers. Wij beschouwen het als een toelichting op de vijfde eigenschap van ons mens-zijn, die we vorige keer hebben uitgelegd: we zijn geroepen om door lijden en sterven omgevormd te worden in Christus, d.w.z. om deel te nemen aan het gewelddadig proces van de overgang van dood naar verrijzenis met Jezus. We zijn immers gedoopt in zijn lijden, sterven en verrijzen.  Dit is geen zoetsappig gebeuren. Het is een gewelddadige afbraak en totale vernietiging van ons aardse leven opdat het omgevormd zou worden.  De graankorrel moet werkelijk sterven, rotten en vergaan. Pas dan komt de prachtige volle aar tevoorschijn.

Lijden en dood zijn door de zondeval in de wereld gekomen. Sindsdien hebben alle mensen van alle tijden hiermee geworsteld: wat is de zin van mijn lijden en sterven? In onze tijd lijkt het moeilijker dan ooit de betekenis hiervan te begrijpen en te beleven.  Onze huidige medische wetenschap en techniek zijn tot zulke fantastische realisaties in staat dat sommigen denken hiermee alle problemen helemaal op te lossen, ook het lijden en de dood. Dit medisch-technisch denken heeft onder meer geleid tot “therapeutische hardnekkigheid”, nl het steeds maar nieuwe operaties uitvoeren en technieken proberen, ook wanneer dit, gezien de leeftijd en de gezondheidstoestand van de patiënt geen enkele zin had. In feite vergroten ze hiermee het lijden en bemoeilijken het natuurlijk sterven. Deze handelwijze is inmiddels grotendeels verlaten en vervangen door “palliatieve zorgen”, nl. het zoveel mogelijk verzorgen en verzachten van de pijn zonder operatief ingrijpen en het begeleiden van de stervende tot op het ogenblik van de totale overgave. Dat is ook de echte betekenis van “euthanasie”: een goede dood, de mens die op zijn wijze en zijn tijd zijn aardse leven loslaat. Erger nog is de huidige trend van ‘transhumanisme’. Het is de illusie, geboren uit hoogmoed, dat de mens zoals hij geschapen is moet en kan “verbeterd” worden tot een soort robot met “artificiële intelligentie”, onbeperkt controleerbaar. Hij zou een combinatie moeten worden van machine en mens, waarbij men van op afstand zogenaamd de ziektes zou kunnen uitschakelen. Ik beschouw dit als een pijnlijke illusie en een hoogmoedige afwijzing van de wijze waarop God, onze Schepper en Jezus Christus onze Verlosser ons het heil willen geven. Lijden en dood krijgen daarin helemaal geen plaats meer en hebben dus ook geen enkele betekenis.  Dit is niet alleen een ontsporing van de echte medische vooruitgang, het is ook een verwerpen van onze “menselijkheid” en van onze goddelijke roeping.

Een van de meest tragische gevolgen van het niet begrijpen en niet aanvaarden van de zin van lijden en sterven vanuit het christelijk geloof, is de huidige praktijk van ‘euthanasie’ als het zelf actief zijn leven (laten) beëindigen. De spontane getuigenissen van sommige dokters die euthanasie plegen zijn veelzeggend. Hierbij putten we uit een verzameling profetische getuigenissen (1). Een doctores maakte zich al vroeg vertrouwd met de euthanasiepraktijk maar telkens ze euthanasie pleegde was ze drie dagen ziek (a.w., blz. 21). Een dokter die euthanasie pleegt, bekent met tranen in de ogen dat hij ’s nachts soms met angstzweet wakker wordt en voor zich het gelaat ziet van hen die hij het fatale spuitje gaf (blz. 193). En hoe macaber kan de sfeer zijn bij euthanasie (blz. 195). Er is inderdaad een enorm verschil tussen het doden van iemand en iemand zijn/haar “goede dood” gunnen. “Na euthanasie is er een ijzige stilte op de dienst” (blz. 184). “Wat wij er ook van denken, we dragen allen een zaadje van de eeuwigheid in ons” (blz. 171-172). Vele atheïsten spreken ook over hun “geest” of “de geest van de wereld” en over een verlangen naar eeuwigheid. Ik ben overtuigd dat ieder mens bewust of onbewust het verlangen naar God in zich draagt. Zelf heb ik acht jaar lang stervenden bijgestaan in het eerste palliatieve hospice in Vlaanderen. Ik behoorde niet tot de ‘medewerkers’ noch tot de ‘vrijwilligers’.  Eens werd ik bij een stervende geroepen omdat ik vlakbij verbleef. Ik heb toen aangeboden dat ze me telkens mochten bellen als het nodig was. Zo werd ik erbij geroepen (in het Latijn: ad-vocatus). Telkens schetste de verpleging voor mij in vertrouwen kort de situatie van de stervende waarvoor ik werd opgeroepen. Dit was voor mij een zeer grote hulp. Op een keer werd ik dringend opgeroepen en toen ik toekwam was er geen verpleegster in de buurt om mij enige toelichting te geven. De poetsvrouw zei me dat zij wel wist voor wie ik moest komen. Ze wees me de laatst binnengekomen stervende aan en deze had uitdrukkelijk laten noteren dat ze geen priester in haar kamer wenste. Natuurlijk wisten noch ik, noch de poetsvrouw dit. Ik merkte ook een bijzonder sterke weerstand maar bleef geduldig met haar in gesprek. Ik was overtuigd dat zij grote gemoedsschommelingen kon hebben en toch de ziekenzalving gevraagd had. Ik vroeg uiteindelijk of ze er bezwaar tegen had dat ik even zou bidden en dat was goed. Dit veranderde haar houding en ik ging verder totdat ik de ziekenzalving had toegediend.  We namen afscheid in een bijzonder aangename sfeer. De volgende dagen wilde ik graag van de verpleging vernemen hoe deze vrouw op mijn bezoek gereageerd had, maar iedereen hield de lippen stijf op elkaar. Zonder mij rechtstreeks enige schuld te geven werd zeer zwaar getild aan dit bezoek, omdat de vrouw uitdrukkelijk gezegd had geen priester te wensen. Pas na haar dood durfde iemand me toevertrouwen dat deze vrouw na mijn bezoek gezegd had dat ik ieder ogenblik mocht terugkomen! Deze contradictie in de houding van de directie van dit hospice is tekenend voor onze vrijzinnige tijd. Enerzijds wil men alles doen om de wensen van de stervende te vervullen, maar de werkelijkheid van de diepste religieuze nood moet in de kiem gesmoord worden. De “Bengaalse nachtegaal”, de Indische mystiek-religieuze dichter en filosoof Rabindranath Tagore (+ 1941) begreep vanuit zijn hindoe-geloof veel beter de diepe betekenis van het sterven, toen hij schreef in “Zwervende vogels”: “De stempel van de dood geeft waarde aan de munt van het leven” (a.w. blz. 32).

We zijn hartstochtelijk door God bemind én geroepen om te beminnen. Liefde echter is in ons aardse leven onafscheidelijk met lijden verbonden. Daarom betekent het woord “passie” in vele moderne talen tegelijk hevig liefhebben én heftig lijden, dat bekroond wordt door het sterven.

(1)    Timothy DEVOS e.a., Euthanasie, l’envers du décor. Réflexions et expériences de soignants, Préfaces de Jacques Ricot et de Herman De Dijn, Editions Mols, juni 2019.

P. Daniel

Nieuwsbrief 35, Syrië, vrijdag 26 augustus 2022, pater Daniel

De wereldleiders lijken onvermoeibaar verder te werken aan hun “Grote Reset”, de nieuwe wereldorde, de vierde industriële revolutie. De meeste mensen op aarde zijn hiervoor totaal overbodig en moeten dus massaal opgeruimd worden – logisch! Hoe dit efficiënt kan gebeuren wordt ingenieus bestudeerd. De kleine rest dient omgevormd te worden tot artificiële intelligente robotten, waaraan iedere menselijke waardigheid en vrijheid ontnomen wordt. Sommigen voelen zich goed omdat we hiernaar al flink op weg zijn.  Het uiteindelijke doel is nog niet bereikt maar wel in zicht: een hel op aarde. Enerzijds een aantal robotten, hetgeen van de wereldbevolking overblijft en anderzijds een elite van enkele criminele miljardairs rechtstreeks onder bevel van Satan zelf. Vera Sharav geeft hiervan enkele grondlijnen en laat aan ons de keuze of we dit willen of niet.

Vera Sharav werd als 3-jarige in 1941 met hun joods gezin vanuit Roemenië naar Oekraïne gedeporteerd in een concentratiekamp, waar haar vader overleed. Zij overleefde de holocaust en vond vier jaar na de oorlog haar moeder terug. Ze stichtte de alliantie voor de bescherming van de rechten van de mens (AHRP), waarvan zij de voorzitster is. Op 20 augustus 2022, naar aanleiding van de viering van de 75^e verjaardag van de Codex van Neurenberg gaf ze aldaar een indrukwekkende toespraak, waaruit we enkele gedachten weergeven.

Ze toont aan dat hetgeen we nu al 2,5 jaar meemaken een nieuwe holocaust is. Het gas Zyklon B werd vervangen door injecties, voorgesteld als vaccins. “Big Tech, Big Pharma, financiële oligarchen, universitairen, regeringsleiders en het militair industrieel complex… hun grootheidswaanzinnigen hebben de weg geëffend voor een nieuwe holocaust. Deze keer is het een dreiging van volkerenmoord op wereldschaal”. “De holocaust is het oerbeeld van het absolute kwaad… De holocaust begon niet met de gaskamers van Auschwitz en Treblinka maar werd 9 jaar eerder voorbereid door steeds verder gaande beperkingen van de individuele vrijheden en de opschorting van de fundamentele rechten en vrijheden”. “De echte virale ziekte die Duitsland besmette   is het eugenisme, de ideologie van de elite die aan de oorsprong ligt van alle genocides”. Een systeem van discriminatie en apartheid werd ingevoerd, gevolgd door verplichte sterilisatie en euthanasie van gehandicapten en bejaarden als “etnische zuivering”, zogenaamd om de bevolking te beschermen. “Nutteloze eters” werden opgeruimd. Het doel van de nazi’s was een “eindoplossing” te bezorgen en de 11 miljoen joden in Europa, zo snel, effectief en goedkoop mogelijk. Voor 6 miljoen joden en 9 miljoen anderen (gehandicapten, zieken, ouderen, zigeuners, …) is dit ook gelukt.

De gelijkenissen tussen de huidige wereldpolitiek en die van de nazi’s zijn duidelijk. In 1933 werd de “noodtoestand” uitgeroepen, precies zoals in 2020. Hierdoor werden de fundamentele vrijheden en rechten, vastgelegd in de grondwet, afgeschaft. Aan geneesheren en ziekenhuizen werd verboden zieken en bejaarden met goede, eenvoudige middelen te helpen, precies zoals nu. En de media zwegen over de massamoorden die plaatsvonden, zoals nu.

“De Codex van Neurenberg verwerpt de ideologie van het eugenisme en bevestigt ondubbelzinnig de voorrang van de waardigheid van de menselijke persoon in tegenstelling tot ‘het grotere goed voor de samenleving’”. Er wordt respect gevraagd voor het eerste principe van de eed van Hippocrates: “vooreerst niet schaden”. Verder mag niemand aan een medisch experiment onderworpen worden zonder vrijwillige toestemming en na volledige informatie. Dit recht werd bij de zogenaamde covid 19 vaccins op schandelijke wijze met voeten getreden. De inhoud van de “vaccins” werd zelfs niet bekend gemaakt. Geleidelijk ontdekten onafhankelijke wetenschappers steeds meer schadelijke, giftige en zelfs dodelijke stoffen in de “vaccins”. Ten slotte, de producenten zijn hiervoor niet eens verantwoordelijk. De bevolking zelf moet betalen voor de schadelijke gevolgen van de “vaccins” en de moordenaars worden er dik voor betaald!

De cultuur van de dood van de nazi’s eindigde niet in 1945 maar werd verder gezet door de VS. “Aan het einde van de oorlog hebben Amerikaanse regeringsambtenaars 1.600 belangrijke wetenschappers, dokters en ingenieurs van het naziregime geholpen om aan de rechtspraak van Neurenberg te ontsnappen”. Dit was de “operatie Paperclip” tegen de uitdrukkelijke wil van president Harry Truman in. Bovendien hebben deze nazi-technocraten generaties Amerikaanse wetenschappers, dokters en ingenieurs gevormd. “Op die wijze hebben de methoden van de nazi’s en het immorele misprijzen voor de menselijke waarden wortel geschoten in Amerika”. In zijn afscheidstoespraak voor het volk in 1961 heeft president Dwight Eisenhower hiervoor uitdrukkelijk gewaarschuwd. Hij wees op de groeiende macht van « het militair industrieel complex » en zijn « totale overheersing op economisch, politiek en zelfs geestelijk vlak”. Eisenhouwer waarschuwde voor “het gevaar dat het openbaar beleid zelf slachtoffer wordt van een wetenschappelijk-technologische elite”. En Elie Wiesel, een overlevende van Auschwitz, waarschuwde in 1979 “dat de neiging van de nazidoelstelling om nogmaals miljoenen mensen uit te roeien een afschuwelijke bedreiging blijft”.

De wereldbevolking is nu in de greep van de erfgenamen van de nazi’s. « Een bende meedogenloze miljardairs over de wereld verspreid en nauw met elkaar verbonden heeft de controle overgenomen van de nationale en internationale instellingen en zij bepalen de politiek”. Klaus Schwab zegt uitdrukkelijk dat hij met zijn Wereld Economisch Forum de macht in handen heeft: “Wij hebben de middelen om aan de wereld de orde op te leggen”. En Yuval Noach Harari, de raadgever van Klaus Schwab spreekt zich uitdrukkelijk uit voor een nieuw eugenisme en een transhumanisme. Het overgrote deel van de mensheid is voor hen overbodig. Als dit zou lukken, is het omdat een groot deel van de mensen dit lijdzaam laten gebeuren.

(https://www.mondialisation.ca/vera-sharav-a-moins-que-nous-ne-resistions-tous-plus-jamais-ca-cest-maintenant-discours-nuremberg-le-20-aout-2022/5670685).    

Varia

De ministers van buitenlandse zaken van Syrië (Fayssal Mikdad) en Rusland (Sergey Lavrov) hebben maandag in een gezamenlijke persconferentie de VS en Turkije opgeroepen hun illegale bezetting in N. Syrië op te geven en tevens op te houden met het steunen van terroristische groepen en hun aanslagen alsook het stelen en vernietigen van de noodzakelijke petroleum en graan. Tevens werden de blijvende bombardementen van Israël in Syrië veroordeeld. Tenslotte werd de internationale gemeenschap opgeroepen de terugkeer van Syriërs naar hun land niet te beletten maar te steunen. Ziedaar de voor de hand liggende oplossingen voor de crisis in Syrië waar onze misvormde westerse media met geen woord over spreken: https://www.sana.sy/en/?p=281621

Het ware gelaat van de Oekraïense president als marionet van westerse oorlogszuchtige criminelen wordt steeds meer onthuld. Een massa Oekraïners keert zich tegen Zelensky: https://www.frontnieuws.com/de-washington-post-geeft-toe-dat-zelensky-gelogen-heeft-mensen-onnodig-zijn-gestorven-en-de-oekrainers-zijn-verontwaardigd/

Bijzonder interessante bedenkingen over het mogelijke verdere verloop van het drama in Oekraïne: enerzijds de waanzinnige westerse politiek van blinde haat  en zelfdestructie en anderzijds de constante opmars waartoe Rusland gedwongen wordt: https://www.frontnieuws.com/rusland-zal-waarschijnlijk-een-voortdurende-opmars-door-odessa-naar-transnistrie-en-de-roemeense-grens-volgen/ 

Een kind vraagt waarom de pyramides in Egypte staan en vader antwoordt omdat ze te groot waren om ze naar Engeland te vervoeren! Een oude grap die duidelijk maakt dat de VK en VS leven van het stelen van de rijkdom van andere landen. Daniel Kovalik doceert Mensenrechten (Universiteit Pittsburgh) en publiceerde onlangs “No More War”. Hij   geeft voorbeelden. De VS “bevriezen” 7 miljard dollar van Afghanistan in plaats van enkele honderden miljarden te betalen voor de moorden en verwoestingen die ze er begaan hebben. In Syrië stelen ze (naast de graanoogst!) 80 % van de petroleum (vorige zondag 136 tankers!). Van Rusland hebben de VS het immense bedrag van 300 miljard dollar geblokkeerd (gestolen) en geen westerse haan die erover kraait. En zo handelen de VS met nog een hele reeks landen terwijl onze media maar blijven schrijven hoe slecht die landen bestuurd worden en een regeringswissel nodig hebben! Het westers “rechtssysteem” is tot op het bot verrot (https://www.rt.com/news/561171-us-uk-empires-stealing/)

De recente moordaanslag in Moskou op Daria Platonova, was volgens Mario Dinucci eigenlijk gericht tegen haar vader Alexander Douguine, een vertrouweling van president Poetin en stichter van de school voor geopolitiek, internationale betrekkingen aan de staatsuniversiteit Lomonosov te Moskou. Hij is ook de stichter van de internationale Euraziatische beweging, die streeft naar een multipolaire wereld waar de onafhankelijkheid en eigenheid van de volken en landen wordt gerespecteerd. Vader en dochter zouden samen rijden maar op het laatste ogenblik besliste de vader om een eigen auto te nemen. Volgens Danucci is deze criminele daad het werk van de westerse geheime diensten, vooral van VS en VK die alles doen om hun wereldheerschappij te behouden: https://www.mondialisation.ca/derriere-lassassinat-politique-de-daria-platonova/5670657

Een lange lijst van bewijzen hoe onze media ons dag na dag beliegen, bedriegen en voor de gek houden… en gewoon doorgaan: https://www.golfbrekers.be/het-nieuwe-normaal-der-media/

De steeds tragischer wordende situatie van de christenen in het Midden-Oosten met een video over de situatie van christenen in Irak: https://www.golfbrekers.be/de-beproevingen-der-christenen-in-het-midden-oosten/

Een sprookje over de toestand van de wereld waarin wij leven, verteld door prof Pierre Capel: https://www.golfbrekers.be/er-was-eens-2/

P. Daniel

Nieuwsbrief 35, Syrië, vrijdag 26 augustus 2022, pater Daniel

Goede Vrienden,

Dat een populaire synodale beweging in de westerse Kerk niet noodzakelijk positief eindigt moge blijken uit volgende voorbeelden uit het verre en recente verleden.

De episode van het gouden kalf (Exodus 32) toont hoe heel het joodse volk onder leiding van Aäron in de woestijn tot afgoderij komt. Mozes blijft lang op de heilige berg waar God het Sinaï verbond aanbiedt. Het volk is ongeduldig en wil concrete, materiële tekenen van Gods aanwezigheid.  Ze besluiten met de gouden ringen een stierenbeeld te maken en te vereren als hun bevrijder uit Egypte. Dit hoofdstuk toont vooral de grootheid van Mozes als bemiddelaar tussen het volk en God. Mozes is razend, smijt “de tafelen van het verbond” kapot en vernietigt daarna het beeld. Aäron wil zich goed praten en de schuld op het volk schuiven. Mozes neemt de schuld van het volk op zich en zegt tot God: “Kunt Gij hun toch geen vergiffenis schenken? Als dat niet gaat, schrap mij dan uit het boek dat Gij hebt geschreven” (Exodus 32, 32). Dat is een voorafbeelding van wat Jezus heeft gedaan voor ons.

Een dwaling door de plaatselijke kerkelijke overheid, hebben we in ons eigen land (zoals elders in het westen) meegemaakt met de feitelijke verwerping van de encycliek Humanae vitae (25 augustus 1968) van Paus Paulus VI. In volle zomervakantie werkten de bisschoppelijke secretariaten blijkbaar koortsachtig als nooit voorheen. De Canadese, Duitse en Belgische bisschoppenconferentie gaven een kritische verklaring uit en de Nederlandse verklaring was zelfs eerder negatief. De verklaring van de Belgische bisschoppen (min één!) – na vijf ontwerpteksten! – hebben we “theologische acrobatie op olympisch niveau” genoemd: het pauselijk gezag hooghouden en zeggen dat je het niet moet volgen! (lees de hele boeiende geschiedenis in onze studie: Van misvormd personalisme naar onverantwoord ouderschap, in Hoe een paus gelijk kreeg, De Blauwe Tijger, 2017, blz. 211-267). Nog in hetzelfde jaar 1968 schrijft Paus Paulus VI twee hartverscheurende brieven aan zijn voormalige intieme vriend kardinaal L.J. Suenens (a.w. blz. 315-319). De bisschop van Gent, L.-A. Van Peteghem had “Humanae vitae” wel begrepen en gaf een eigen verklaring uit. Hij nam het moedige besluit om aan katholieke organisaties te verbieden om voordrachten over contraceptie te organiseren. Uiteraard werd hij als oerconservatief gebrandmerkt, terwijl hij de enige Belgische kerkelijke leider was wiens oordeel niet verduisterd werd door de allesoverheersende propaganda van de Big Farma. Deze was er in geslaagd een “contraceptieve roes” te creëren die zowel het wetenschappelijk, moreel als maatschappelijk denken verregaand beïnvloedde. Schitterende congressen en conferenties werden door haar ingelegd en de regering kon zo massaal en gratis prachtige brochures uitdelen. Zeer weinigen waren er zich van bewust dat de algemene opinie steunde op deze overweldigende farmaceutische propaganda en niet op een medisch, wetenschappelijk of moreel verantwoord oordeel. Pas heel geleidelijk drong daar later iets van door. Ook de Belgische bisschoppen zullen in hun geloofsboek van 1987 min of meer de officiële leer van Humanae vitae, Gaudium et spes (Vaticanum II) en Familiaris consortio (Johannes Paulus II) schoorvoetend weergeven (zij het met enige misvorming: ons geweten “confronteren” met de kerkelijke leer is iets anders dan ons geweten hiermee “conformeren”).

Als jonge priester werkte ik mee aan de huwelijksvoorbereiding. Vele verloofden namen hieraan toen nog deel. Het team bestond uit een echtpaar, een dokter, een advocaat/notaris/jurist en een priester. Het opzet was prima maar miste de christelijke dynamiek. Het echtpaar gaf praktische raadgevingen. De jurist besprak het huwelijkscontract. De dokter kon steevast de hele groep aan het lachen brengen door te zeggen dat hij de natuurlijke familieplanning had geprobeerd en daarom nu vijf kinderen had! Hij had geen enkele belangstelling voor de natuurlijke methoden, noch hiervan een degelijke kennis. Hij herhaalde de propaganda van de farmaceutische industrie over contraceptie. Daarop werd deze groep verloofden ook het meest voorbereid: hoe “veilig” intieme omgang met elkaar hebben “zonder risico’s”! Belangstelling voor het sacrament van het huwelijk ging niet verder dan de praktische organisatie van een mooie huwelijksmis.

Het niet begrijpen noch aanvaarden van de volle leer over het christelijk huwelijk heeft zware gevolgen gehad voor de huwelijkspastoraal, helaas tot nu toe. De betekenis van het huwelijk ligt in de vrije, totale wederzijdse overgave van zichzelf. Kunstmatige contraceptie is daarbij een aanslag op het wezen zelf van deze totale overgave en overigens ook op de fysische en psychische gezondheid, duidelijk een intrinsiek kwaad, vooral als je beseft dat deze middelen ook de innesteling van een bevruchte eicel – het beginnende leven – kunnen verhinderen. Echtparen konden dit alles meesterlijk overstijgen door een natuurlijke vruchtbaarheid beheersing, die in diezelfde tijd volop ontwikkeld werden. Hierdoor beleefden ze zelf in alle vrijheid en onafhankelijkheid hun vruchtbaarheid. Echtparen die de kleine moeite nemen om hun eigen vruchtbaarheid te leren kennen, kunnen er heel hun leven van genieten. De massale farmaceutische propaganda wist echter nagenoeg de hele bevolking met een contraceptieve verblinding te slaan zodat natuurlijke vruchtbaarheid beheersing algemeen verworpen werd als onmogelijk, naïef, kerkelijk krampachtig. Leiders in Kerk en maatschappij waren meestal marionetten van de Big Farma. Uit dit diep dal is de Vlaamse huwelijkspastoraal nog steeds niet opgestaan!

Het is onbegrijpelijk dat vandaag vooral niet-gelovigen natuurlijke gezinsplanning ontdekken en eindelijk begrijpen hoe onlogisch het is om een gezond lichaam te “behandelen” tegen de natuurlijke en gezonde vruchtbaarheid in, alsof het een ziekte is. Gelovigen hebben die waarheid gewoon voor het grijpen, maar blijkbaar kan, durft of wil de lokale Kerk in Vlaanderen die waarheid niet bekend maken.  Al decennia doet ze alles om die natuurlijke methoden belachelijk te maken. En als dat niet meer lukt – omdat de wetenschappelijke bewijzen zich opstapelen, zowel pro natuurlijke gezinsplanning (b.v. sensiplan.be)   als contra anticonceptiva – zoekt men schijnargumenten. Inderdaad – en dat stelt ook Paulus VI – kunnen natuurlijke methoden contraceptief worden gebruikt. Je gebruikt die methoden als je persoonlijk geweten, geconformeerd aan de kerkelijke leer, deze methoden verantwoordt. Een groot misverstand is dat men veel kinderen moet hebben. Nergens staat dat je verplicht bent tot seksuele gemeenschap in de vruchtbare periode van de vrouw. Verder moet je alles in gemeenschappelijk overleg beslissen, wat juist de sterkte van het huwelijk kan bevorderen: dialoog. Pilgebruik is alles behalve een uitnodiging tot dialoog of huwelijkstrouw. Het was overigens in de jaren ’70, in volle “contraceptieve roes” dat duizenden priesters in de westerse Kerk hun roeping vaarwel zeiden.

Kortom, laten we op onze hoede zijn voor populaire opvattingen die niet steunen op het Evangelie van Jezus Christus, vooral wanneer ze in een religieus kleedje aangeboden worden.

P. Daniel