Nieuwsbrief 13/14 (2021), pater Daniel

De Passie van Christus gezien vanuit de Lijkwade van Turijn

Door Pater Daniel

Goede Vrienden, Decennia geleden gaf ik bij het opruimen van mijn kamertje in de abdij van Postel een stapel boeken aan de bibliothecaris. Hij kwam terug met het boek van de Parijse chirurg Pierre Barbet, De Passie van Onze Heer Jezus Christus gezien door een chirurg, (Brepols, 1951) en zei dat het een boek van grote waarde was. Ik begon het te lezen en heb het gedurende vele jaren tijdens de Goede Week herlezen.

Dr. Barbet ziet in de lijkwade van Turijn de perfecte illustratie van de Passie van Jezus, geheel in overeenstemming met het Evangelie. De weergave van de wonden op het doek zijn voor hem allemaal zo anatomisch correct, dat hij dit doek als de authentieke lijkwade van Jezus Christus beschouwt. De afbeeldingen zijn volgens hem van menselijk bloed. Later werd vastgesteld dat het van de groep AB is. Het gestolde bloed is op het doek tot bloedvezelstof en serum herleid. De geseling was geen joodse straf met 40 – 1 stokslagen, maar een gruwelijke Romeinse geseling waarbij meermaals het slachtoffer gefolterd werd. De 2 loden bolletjes drongen diep in het lichaam door en maakten ruim 120 wonden. Andere artsen hebben later aangetoond dat dergelijke geseling behalve onbeschrijfelijk pijnlijk ook dodelijk kan zijn door het blokkeren van de nieren, hartinfarcten en blijvende krampen. Op Jezus’ Hoofd werd een doornenkroon vooral achteraan ingedrukt. Op de rug zijn de vele wonden van het dragen van de dwarsbalk van het kruis te zien. Volgens dr. Barbet werden de nagels voor de kruisiging door de polsen gedreven. Anderen hebben later gemeend dat het toch iets meer door de handen was.  De pijn moet in ieder geval immens geweest zijn, zodat de duim helemaal naar binnen getrokken werd en ook niet zichtbaar is op de lijkwade. De nagels door de voeten moeten eveneens een enorme pijn veroorzaakt hebben. Zijn benen zijn niet gebroken. Dit gebeurde bij de andere gekruisigden om te beletten dat ze zich nog konden oprichten om te ademen. Jezus’ hart werd met een lans doorboord, waaruit bloed en serum vloeide. Barbet bevestigt ook de echtheid van wat het Evangelie vermeldt over het zweten van bloed in de Hof van Olijven. Bij extreme angst worden de poriën zo verwijd dat het zweet zich met bloed vermengt. Hij was zo getroffen door dit immense lijden, dat hij niet meer in staat was de Passie uit het Evangelie tot het einde toe te lezen. Latere onderzoekers hebben de studie van P. Barbet aangevuld met de beschrijving van het gelaat, bedekt met wonden en geheel bebloed. Rond de afbeelding van de gebroken neus op de lijkwade werden pollen aangetroffen die toen veel voorkwamen in de straten van Jeruzalem. Vermoedelijk is deze man brutaal op de grond gevallen of geduwd.

Dikwijls zijn leugens al over de hele wereld verspreid voordat de waarheid aan haar tocht begint. Zo was het ook met de Lijkwade van Turijn. In oktober 1988 ging het nieuws de wereld rond dat deze lijkwade een vervalsing zou zijn uit de middeleeuwen, (tussen 1260 en 1390!) op grond van een radiocarbon 14 onderzoek, uitgevoerd door de laboratoria van Oxford, Zurich en Tucson (Arizona), onder leiding van het Brits Museum. Vanaf het begin rezen er echter grote twijfels over de betrouwbaarheid van deze conclusie. Twee internationale wetenschappelijke verenigingen toonden onomstootbaar de valsheid van deze conclusies aan en de authenticiteit van de lijkwade: STURP (Schroud of Turin Research Project) en CIELT (Centre Internationale pour l’Étude du Linceul de Turin). Er volgden merkwaardige ontdekkingen: het doek is geweven in “visgraat” (chevron), uit de eerste helft van 1^e eeuw in Palestina, de vele verschillende pollen op het doek komen eveneens uit het Palestina van die tijd. Op de ogen werden afbeeldingen gevonden van muntstukken (om de ogen te sluiten) met de tekst: “Kaisar Tiberius”, een geldstuk van de jaren 30-32!

Het doek is van Jeruzalem naar Edessa verhuisd, vervolgens naar Constantinopel  Athene, Parijs, Lirey… voordat het in 1579 in Turijn bewaard werd. Sinds 1983 is het eigendom van de paus, door Umberto II gegeven, op voorwaarde dat het in Turijn blijft. Het vertoont tekens van verschillende branden en van waterschade.

Wie is deze man? Een Semitisch type, in de volle kracht van zijn leven, harmonisch gebouwd, nagenoeg 2 m groot, gegeseld, gekruisigd, met tekens van een doornenkroon op het hoofd, met uitgerukte baard, geheel geradbraakt, gestorven door totale uitputting, verschrikkelijke krampen en uiteindelijk gestikt. Met een lans werd zijn hart doorboord. De lijkwade vertelt het onvoorstelbare lijden 3 uur lang van een man. Zijn huid en spieren, iedere hartklop en ademhaling, handen en voeten, waarbij de nagels de zenuwen raken, de immense dorst en uitgedroogde slijmvliezen, de onophoudelijke krampen …veroorzaken een oceaan van pijn. De kans dat het iemand anders zou zijn dan Jezus van Nazareth, wiens Passie in detail beschreven wordt in de Evangelies en die stierf op het kruis (vrijdag 7 april 30 om 15.00 u?) is nagenoeg onbestaande. Bovendien is er in heel de oudheid geen enkele biografie, nog maar in de verte vergelijkbaar met de historische betrouwbaarheid van wat de Evangeliën geven over Jezus, met als kroonstuk zijn Passie.

De boeiende ontdekkingen rond deze dierbaarste relikwie van alle tijden gaan onverminderd verder. In de kathedraal van Santa Maria de la Asunción te Coria (ten westen van Madrid, Spanje) wordt een kostbaar lijnwaad bewaard, dat verondersteld wordt het bovenste, versierde tafelkleed te zijn, gebruikt bij het Laatste Avondmaal. Het vertoont hetzelfde weefsel en dezelfde grootte als de lijkwade van Turijn. Het is perfect mogelijk dat de lijkwade van Turijn het tweede, onderliggende tafelkleed was.

Wanneer een man met gestold bloed van een doek wordt genomen, veranderen de tekens grondig door het losrukken en verwijderen van de gekwetste. Op de lijkwade is hiervan niet de minste verandering merkbaar. Het doek kan onmogelijk door mensenhanden van het lichaam genomen zijn. Op die wijze toont de lijkwade de Passie én de Verrijzenis van Jezus. De heilige Cyrillus van Jeruzalem (+ 386) zegt: de lijkwade is een getuige van de Verrijzenis!

Het gelaat straalt, ondanks de verschrikkelijkste martelingen, een mysterieuze schoonheid uit: een onuitsprekelijke sereniteit, een innerlijke kracht, rust en vrede!

Overvloedige literatuur: https://www.lesalonbeige.fr/le-saint-suaire-de-turin-un-signe-pour-notre-temps  

Nieuwsbrief Pater Daniel, in PDF; xvi.13/14 Download

Nieuwsbrief 8, pater Daniel, 19-02-2021

“Het westen heeft nood aan een “reset” zoals Rusland onder Poetin beleefde … in de richting van het geloof en de traditie” – Tom Zwitser

Goede Vrienden,

“Het is frustrerend vast te stellen dat de mensenmassa alles zo willoos ondergaat. Onze medeburgers zijn week en zwak geworden na jarenlange indoctrinatie”.  Zo schreef een goede vriend me deze week. Dit geldt helaas ook voor vele christenen. Iedere dag lezen ze een of meerdere dagbladen, een weekblad,  een maandblad en volgen trouw het TV nieuws. Ze hebben zich aangepast aan de geest van de wereld, de heersende cultuur, de tijdsgeest. Ze denken, spreken, voelen, oordelen helemaal zoals het maatschappelijk “correct” wordt voorgehouden. Ze zijn blij dat ze  “met de tijd mee zijn” en  kijken soms meewarig neer op hen die de moderne stroming niet volgen. Ze leven niet alleen “in” de wereld maar zijn ook helemaal “van” de wereld. Ze zijn er zich niet eens van bewust dat ze ingeslapen zijn, geen eigen innerlijkheid meer hebben en geen geestelijke weerstand. Waar is de revolutionaire dynamiek van het Evangelie gebleven, de kracht en de vreugde van het Kruis van Christus, het “teken van tegenspraak”, het “zout  der aarde”?

De uitgever van de snelst groeiende uitgeverij in het Nederlandse taalgebied “De Blauwe Tijger”, Tom Zwitser uit Groningen,  zegt het zo: “Het westen heeft nood aan een “reset” zoals Rusland onder Poetin beleefde… De hiërarchie heeft een “reset” nodig in de richting van het geloof en de traditie… Ik heb in onze streek enkele priesters fatsoenlijke traditiegetrouwe  priesters zien worden in twee jaar tijd. Hun opvatting veranderde,  hun preken volgden vlug en hun kerken trokken weer mensen aan die waarheid en verlossing zochten, jong en oud, gezinnen en afzonderlijke personen…”(https://sputniknews.com/analysis/202102121082048039-western-elites-want-a-world-without-religion-and-history-publisher-slams-repurposing-of-churches/)

De huidige president van de VS laat geen gelegenheid voorbijgaan om zich als goede katholiek voor te doen, liefst met de paus. In werkelijkheid breekt hij het christelijk geloof af, op de meest schandelijke wijze, door promotie van abortus en ontwrichting van de menselijke seksualiteit en het huwelijk. Hierin wordt hij geprezen door progressieve of linkse christenen tot in het Vaticaan toe. Hij wordt uiteraard gesteund door de “democraten”, die  niet geïnteresseerd zijn in het overtuigen van mensen, maar alleen in het grijpen naar de macht, al is het op de meest criminele wijze. Deze morele ontsporingen van de huidige  president verdeelt de Amerikaanse Katholieke Kerk zoals nooit voorheen. De vorige president deed zich helemaal niet voor als het model van een christen, maar hij heeft wel de eerbied voor het menselijk leven op overtuigende wijze hersteld. De tegenstelling die we zien ontstaan, ook buiten de VS, is niet meer die van gelovigen tegen ongelovigen maar van twee vormen van het verstaan van het christelijk geloof, laten we zeggen, links en rechts of ‘progressief’ en ‘conservatief’. De zogenaamde progressieve, linkse christenen, die helaas steeds meer posten bezetten in de hoogste organen van de Katholieken Kerk, zijn een programma van een “universele broederschap” aan het uitvoeren, waarvan de vrijmetselaars  dromen. Het is een “mondialistische broederschap” met alle kleuren van de regenboog, maar zonder Christus’ Kruis.

De vastentijd is een uitnodiging voor alle christenen om wakker te worden. Hierbij is er maar één Meester. We zijn allen leerlingen van Jezus Christus. De grote Britse bekeerling en schrijver G. K. Chesterton (+ 1936) heeft eens gezegd dat er  tegen het christelijk geloof eigenlijk geen enkele negatieve opmerking kan gemaakt worden, tenzij… dat we het nog niet geprobeerd hebben! En er zijn maar twee mogelijkheden: mét Christus gelukkig worden of met de wereld zelf voor god spelen en uitzichtloos ongelukkig zijn.

Jezus, “gedreven door de Geest” vastte 40 dagen  in de woestijn. Hij heeft de bekoring van Adam in het aards paradijs opnieuw doorleefd en overwonnen. Adam vertegenwoordigt de gehele mensheid, in opstand tegen God.  Alle vruchtbomen werden hem aangeboden maar hij wilde daar niet van eten, maar wel van de boom van kennis van goed en kwaad, die hem juist verboden was. In plaats van te genieten van de overvloed van het paradijs, in afhankelijkheid van God, wilde hij zelf god zijn. Door het lijden dat uit deze zonde voortkwam, strafte de mens zichzelf. En God laat dit toe, opdat we zouden terugkeren naar Hem. Jezus is de nieuwe Adam die de verloste mensheid vertegenwoordigt. Hij gaat in “quarantaine”, afzondering in de woestijn, de plaats buiten de gemeenschap met God. De 40 dagen verwijzen naar de 40 jaren dat het joodse volk in de woestijn zwierf, als periode van zuivering, op weg naar het Beloofde Land. De woestijn is de plaats van de   beslissende strijd met de duivel. Het is ook het beeld van ons aardse leven, waarin we onze broosheid ervaren en niet in het Paradijs zijn, nl. niet in die gelukkig makende eenheid met God.  De voornaamste bekoring is alle koninkrijken der aarde krijgen door de duivel te aanbidden. Wie zijn  ziel aan de duivel verkoopt, kan rekenen op onbeperkte aardse rijkdom, glorie, eer en macht. Jezus antwoordt: “Weg, Satan”, “De Heer uw God zult gij aanbidden en Hem alleen dienen” (Mattheus 4, 10). Dit is geen zachte psychologische aanpak of slappe dialoog, het is een radicale afwijzing. Op Goede Vrijdag zal Jezus in vrijheid en liefde de Kruisdood ondergaan. Hij nam de zonde van de mensheid  op zich en is als het ware zelf zonde geworden (2 Korintiërs 5, 51). Dit is de voltooiing van de Grote Verzoendag (Jom Kippoer), de heiligste dag voor de joden. Leviticus 16 schrijft voor hoe de hogepriester offers moest brengen voor de zonden van zichzelf en die van het volk en hoe hij tenslotte alle zonden moest leggen op een zondebok, “voor Azazel”, de duivel in de woestijn. Door te sterven op het Kruis neemt Jezus zelf de zonden op zich en vernietigt ze.

Laten wij, nu de hele wereld “in quarantaine” is, bewust 40 dagen intreden  in deze “woestijn”, in gemeenschap met Jezus, om zo het hoogste geluk te ontvangen,  dat God eens aan Adam aanbood in het Paradijs en dat Hij nu, dank zij Jezus’ kruisdood en verrijzenis aan ons schenkt. Het is echt de moeite om deze gemeenschap met God in Christus bewust te aanvaarden, daarvoor te strijden, te lijden en te sterven.

*******

We geven eerst enkele “flitsen” uit het leven van de gemeenschap en brengen vervolgens nogmaals de ellende van het Syrische volk onder de aandacht:  “Een black-out van de westerse  media”. Hierna volgen enkele voorstellen als “Nieuwe uitdagingen” in deze tijd van grote beperkingen, ook voor christenen. Tenslotte een “cursiefje over ons eenmansbedrijfje”, waarop je gerust je commentaar mag geven. Onder  “En dit nog” vind je weer een overvloed aan informatie en video’s. Volgende keer komen we terug met “wijsheid uit de woestijn”, met een bezinning over de betekenis van een leven in “quarantaine”, nl.  in de woestijn.

Lees hier verder in PDF;

xvi.8Download