Volgens president Biden wacht “een winter des doods” op iedereen die de experimentele COVID-prik afwijst, waarvan trouwens consequent is aangetoond dat die veel meer kwaad dan goed doet.
Een verklaring van het Witte Huis van 16 december 2021 luidt: “Voor de ongevaccineerden staat ons een winter van ernstige ziekte en dood te wachten. Voor henzelf, hun familie en het ziekenhuis dat ze weldra zullen overspoelen.” Die exacte zin werd de volgende dag herhaald door COVID-19 reactiecoördinator Jeff Zients tijdens een virtuele persconferentie, schrijft Dr. Joseph Mercola.
Weerzin over Biden’s ongevoeligheid
Zoals gemeld door MSN’s Claire Goforth, viel de “voorspelling” niet in goede aarde bij het publiek. “De meeste mensen haten het. Ze vinden het hardvochtig en wreed,” zei Goforth, die een aantal reacties op Twitter citeerde, waaronder een van John D. Davidson:
“Als je wilt dat het halve land de regering haat en zich verzet tegen haar edicten en adviezen, zou het moeilijk zijn om een betere strategie te bedenken dan dit.”
Een Twitter-gebruiker met de naam Martyr Made merkte op: “De agressieve ons/zij-taal in deze boodschap van het Witte Huis is krankzinnig.” Olivia Nuzzi, een verslaggever voor New York Magazine in Washington, D.C., tweette: “Voor wie is dit? Ongevaccineerde Amerikanen laten zich niet overtuigen door dit soort berichtgeving.”
Ronald Klain, stafchef van het Witte Huis, verdedigde Biden door te zeggen: “We hebben de plicht om mensen te waarschuwen wat hen te wachten staat als ze niet gevaccineerd zijn.” Maar vanuit mijn perspectief is het probleem dat ze blijven doen alsof leugens de waarheid zijn en de waarheid leugens. Alles staat op zijn kop, en velen verwerpen deze “winter van rampspoed” boodschap om het simpele feit dat ze weten dat het tegendeel waar is.
Als we uitgaan van de werkelijke wetenschap en gegevens, had de waarschuwing van Biden gericht moeten zijn tot de gevaccineerden, omdat alles erop wijst dat de twee- en drievoudig gevaccineerden een verhoogd risico lopen op infectie, vooral met de Omicron-variant.
Een van de redenen hiervoor is dat de COVID-prik het aangeboren en het adaptieve immuunsysteem herprogrammeert, waardoor het immuunsysteem wordt uitgeput. Uit gegevens blijkt ook dat hoe zwaarder een bevolking wordt “gevaccineerd”, hoe hoger het aantal ziektegevallen wordt.
2021 was reeds het tweede jaar waarin het sociale leven vergiftigd werd door coronamaatregelen. Van vele mensen kreeg ik aanmoedigingen voor onze protesten tegen het hele circus, de opgevoerde hysterie en de angst met waanzinnige, onwettige en onverantwoorde maatregelen, die de waardigheid van de mensen vernietigen. Dank aan allen die meewerken aan een nuchtere bewustwording en de huidige massapsychose helpen doorbreken. Sommigen echter menen dat ik me helemaal laat leiden door verderfelijke “complottheorieën”. Tot hen wil ik me nu richten. Hierbij horen niet de goede vrienden die me af en toe deskundig wijzen op een zin die niet voldoende wetenschappelijk onderbouwd is. Neen, ik bedoel hen die me af en toe, meestal vriendelijk, laten verstaan dat ik totaal buiten de werkelijkheid zou leven in de complottheorieën. Ik dank hen voor hun vriendelijkheid en geduld. Ik kan me goed voorstellen dat mijn schrijven over corona hen soms zwaar ergert en dat ze me toch niet willen kwetsen. Ze blijven heel welwillend. Ik wil hen even wijzen op het ontstaan van die beschuldiging van “complottheorie”. Toen de jongste president van de VS, John F. Kennedy in 1963 vermoord werd, kwam er meteen een lijvig rapport uit dat zogenaamd heel de zaak uit de doeken deed. Een lugubere misdadiger zou vanuit het raam de voorbijrijdende president doodgeschoten hebben.
Deze man werd later zelf gedood. Onderzoek gesloten. De officiële instanties in de VS beseften dat steeds meer mensen het voorgehouden verhaal niet meer geloofden, o.m. omdat bleek dat de president van dichtbij getroffen was en wel van de andere kant. Daarop heeft de CIA de beschuldiging van complottheorie uitgevonden om iedereen die het officiële verhaal tegenspreekt als complotdenker te brandmerken. Ondertussen begrijpt meer dan de helft van de Amerikanen dat Kennedy vermoord werd door een complot van binnenuit, omdat hij een gevaar was voor de machtige lobby’s van de “deep state”, maar wie het officiële verhaal niet volgt wordt nog steeds als complotdenker weggezet. En zo komt het dat de meeste ‘complottheorieën” van onze tijd het juiste beeld weergeven, lang voordat de waarheid in de openbare opinie aan het licht komt.
Mijn bedoeling is zoveel mogelijk mensen mee wakker te schudden opdat de zeepbel van de hele coronahysterie zou openbarsten en de mensen hun vrijheid hernemen. Er zijn hier en daar moedige projecten, zoals dokters en verplegers die solidair de “vaccins” weigeren en wanneer één van hen hierom ontslagen wordt, allemaal ontslag nemen. Ondertussen zijn de overgrote meerderheid van hen die in intensieve diensten verzorgd worden, patiënten die volledig gevaccineerd zijn, maar de media blijven luid het tegendeel verspreiden. In Montpellier lijkt de verpleging plat te liggen zodat de niet gevaccineerden gevraagd worden terug te komen (https://www.mondialisation.ca/breve-synthese-de-lannee-2021-coronacircus-larbre-qui-cache-la-foret/5663671 ). Omdat ook vele kerkelijke leiders zich lieten opsluiten in deze coronahysterie, moeten christelijke gezinnen zelf hun oasen creëren bv. Rond abdijen, spirituele centra, sterke parochies… Misschien kan het Franse initiatief “Monasphère” (van de Amerikaan Rod Dreher!) hierbij enige inspiratie bieden. Er wordt geholpen bij huisvesting, werk, school en sociaal leven. Ziehier enkele nuchtere over wegingen: https://www.lesalonbeige.fr/je-reverais-de-vivre-dans-un-village-monasphere. Er zijn ook in Vlaanderen abdijen die op al deze terreinen nog behoorlijk wat mogelijkheden hebben. Ze moeten dan wel wat openheid hebben voor een zekere symbiose tussen gelovigen en de religieuze gemeenschap. Als deze laatste zich zelf “deskundig” afsluit en zich organiseert op een “economisch verantwoorde” wijze als een probleemloze begrafenisonderneming voor zichzelf, is er echter weinig hoop op heropleving. Als er visie is, is er hoop.
We zijn geroepen om door lijden en sterven omgevormd te worden in Christus. Dat is onze vijfde eigenschap, nl. onze deelname aan het Pasen van Christus. Sommigen beschouwen lijden en sterven als onaanvaardbaar en mensonwaardig. Anderen vervallen in het andere uiterste en verheerlijken het lijden om het lijden. In de christelijke visie krijgen ons lijden en onze dood hun juiste betekenis.
Lijden en dood hoorden niet bij het oorspronkelijk plan van God. De mens weigerde van God leven en liefde in overvloed te ontvangen en wilde zelf god zijn. Hij weigerde de gemeenschap met en de afhankelijkheid van God. Door één mens is de zonde in de wereld gekomen en met de zonde de dood, die over alle mensen heerst , zo leert ons de heilige Paulus (Cf. Romeinen 5, 12). Hierdoor werden lijden en dood een aantasting van onze lichamelijke gezondheid en leven. Het is onze taak om al het mogelijke te doen om ziektes te bestrijden voor onszelf en voor anderen. Onze lichamelijke gezondheid en ons aardse leven zijn evenwel geen absoluut goed. In die zin kunnen we niet spreken van “onmenselijk lijden en sterven”, tenminste niet voor hen die het ondergaan, wel voor hen die er de oorzaak van zijn. Iemand kan een ander zodanig behandelen dat zijn gedrag onmenselijk is omdat hij een medemens op een verschrikkelijke wijze doet lijden en sterven. Lijden en sterven horen echter bij ons menselijk leven. Een “gezonde geest in een gezond lichaam” is een prachtig ideaal, maar het is niet ons hoogste doel. “Dreigt uw hand u aanstoot te geven, hak ze af; het is beter voor u verminkt het leven binnen te gaan dan in het bezit van twee handen in de hel te komen, in het onblusbaar vuur” (Marcus 9, 43). Omgekeerd kunnen we wel zeggen dat een menselijk leven zonder lijden en sterven “onmenselijk” is. Immers, nu zijn lijden en sterven niet alleen een wezenlijk deel van het menselijk leven maar ze zijn bovendien noodzakelijk voor onze omvorming. Dat zijn als het ware in Gods nieuw plan de middelen die ons kunnen verenigen met Christus’ lijden en sterven, waardoor wij deelnemen aan zijn verrijzenis. Door gebed kunnen we Christus navolgen maar ook door het lijden. Naast oprecht gebed kan ook en vooral het lijden ons omvormen. En we zijn geroepen tot navolging van Christus omdat Hij alleen onze Verlosser is. “Christus heeft ons bevrijd van de vloek der wet door zelf voor ons een vloek te worden, want er staat geschreven: ‘Vervloekt al wie hangt aan het kruis’…” (Galaten 3, 13). Jezus heeft onze zonden op zich genomen, hij is in onze plaats zelf ‘vloek’ en ‘zonde’ geworden en heeft ze vernietigd door te sterven op het Kruis. Nu nodigt Hij ons uit om Hem na te volgen en ook doorheen lijden en dood deel te nemen aan zijn glorievolle verrijzenis. “En als de Geest van Hem die Jezus van de doden heeft opgewekt, in u woont, zal Hij die Christus Jezus van de doden heeft doen opstaan, ook uw sterfelijk lichaam eenmaal levend maken door de kracht van zijn Geest die in u verblijft” (Romeinen 8, 11). In deze zin zijn lijden en sterven noodzakelijk voor onze omvorming in Christus. Dit is het wat de heilige Paulus reeds gedurende zijn aardse leven wil meemaken: “Ik wil Christus kennen, ik wil de kracht van zijn opstanding gewaarworden en de gemeenschap met zijn lijden, ik wil steeds meer op Hem lijken in zijn sterven om eens te mogen komen tot de wederopstanding uit de doden” (Filippenzen 3, 10-11). Dit is de overgang van de “aardse” naar de “geestelijke mens”. Hiermee is niet de tegenstelling bedoeld van onze lichamelijke tegen onze geestelijke vermogens. Het gaat om heel de mens, lichaam en ziel, die onder invloed staat van aardse verlangens tegen heel de mens die geleid wordt door Gods Geest.
Jezus’ woord is duidelijk: “Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: als de graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen: maar als hij sterft, brengt hij veel vrucht voort” (Johannes 12, 24). Tussen de vuile, rottende graankorrel in de grond en de heerlijke volle aar is er een verband maar ook een zeer groot verschil. De laatste komt uit de eerste voort maar is in pracht en leven hoog verheven boven de eerste. De heilige Paulus gebruikt verschillende beelden om deze overgang te verduidelijken: een kleed, een tent en een woning (2 Korintiërs 5). We moeten ons kleed afleggen en God bekleedt ons met een totaal nieuw gewaad. Onze aardse tent moet opgerold worden. Ons huis moet instorten. Van nature zouden wij “het nieuwe kleed willen aantrekken zonder het oude af te leggen …” (2 Korintiërs 5, 4). We zouden liever ons huis behouden en er een nieuwe verdieping bovenop krijgen. Zo werkt het echter niet. Jezus heeft de dood overwonnen door te sterven op het Kruis. Het huis moet totaal instorten, de graankorrel moet sterven. Uit dit proces van sterven komt het nieuwe leven voort.
Jezus zegt: “Niemand neemt het leven van Mij af, maar Ik geef het uit Mijzelf” (Johannes 10, 18). Wat betekent dit? We weten immers dat Hij gewelddadig werd gevangen genomen, gegeseld en gekruisigd. Hij heeft dit evenwel aanvaard uit liefde en in vrijheid. Het was zijn bewuste en gewilde daad voor de verlossing van de mensen, waarnaar Hij vurig heeft verlangd (cf Lucas 22, 15). Het is niet het lijden op zich dat waarde heeft, het is het aanvaarden ervan in liefde en vrijheid. Liefde bindt en leidt tot bevrijding. Haat bindt ook en leidt tot zelfvernietiging. Als priester student in Rome, meer dan een halve eeuw geleden, zag ik een heftige protestbetoging tegen een oorlogsmisdadiger die veroordeeld was tot levenslang maar wegens terminale kanker in het ziekenhuis was opgenomen. Hij was zo ziek en verzwakt dat zijn vrouw hem gewoon in een valies had buiten laten gesmokkeld en naar huis in Duitsland voeren. Omdat hij terminaal was en inderdaad kort daarna ook gestorven is, heeft de Duitse regering hem niet willen uitleveren. In de Romeinse protestbetoging zag ik gehandicapten in een rolstoel met het opschrift: “ik moet zitten – hij moet ook zitten!” Welnu, deze gehandicapten zijn tweemaal slachtoffer, eerst door de oorlog (veronderstel ik) en daarna door hun onverzoenlijkheid, die zelfvernietigend werkt. Het is niet het lijden dat ons verlost maar de liefde. Zo is een moeder meer gebonden aan haar baby dan de baby aan haar. Heel haar leven wordt door dit kleine wezentje bepaald, maar in haar liefdevolle zorg overstijgt zij zichzelf en vindt ze haar bevrijding.
We zijn geroepen tot het volmaakte en blijvende geluk in God, wat als diepste verlangen in ieder mens leeft. Dit bereiken we door gelijkvormig te worden aan Jezus en te delen in zijn verrijzenis. “Maar als wij kinderen zijn, dan ook erfgenamen, en wel erfgenamen van God, tezamen met Christus, daar wij delen in zijn lijden, om ook te delen in zijn verrijzenis” (Romeinen 8, 17). Het is evenwel een illusie te willen delen in zijn verrijzenis zonder lijden en sterven. Omgekeerd kan ieder lijden in ons leven een mozaïekje worden van onze uiteindelijke verrijzenis. Heel ons leven met al zijn lijden kan hierop een voorbereiding worden. De uiteindelijke verrijzenis van ons lichaam is voor de laatste dag. Het sterven en verrijzen van ons hart kan ons daarop ieder ogenblik voorbereiden.
